Als je tegen iemand zegt: ‘Ik moet morgen een echo laten maken.’ Is de eerste reactie altijd: ‘Wat?! Ben je zwanger?!?!’
Terwijl, in het geval van een 17jarige, je helemaal niet zwanger bent!! Echo’s worden namelijk voor veel meer gebruikt dan enkel het onderzoeken en checken van een zwangerschap. Sterker nog, ik heb vorig jaar ook ongeveer twee dagen voor mijn zomervakantie ineens nog in een echokamer gezeten. Toen had ik er al net zo’n grote hekel aan als vandaag trouwens.
Mijn vader en ik zaten toen nog te grappen dat die gel die ze voor de echo gebruiken vast ook wel goed zou zijn als haargel. Toen wist ik nog niet hoe koud dat spul daadwerkelijk is, bovendien maakte het toen niet echt uit. Buiten was het niet bloedheet (zoals nu) en het ging om mijn bovenbeen. Vandaag werd het een echo van mijn buik, ook zo leuk om te doen als je zeventien jaar oud bent. Nou ja, uiteindelijk was er (net als toen met mijn been) niks aan de hand en mocht ik na een uurtje weer naar huis. Wel met een plakkerige buik van die nare koude en blauwe gel, bah…
Cultuur verandert, veranderen wij mee? Ik niet. Ik doe lekker wat ik zelf wil!
Posts tonen met het label dokter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dokter. Alle posts tonen
vrijdag 9 juli 2010
zaterdag 26 juni 2010
Dokters... 115/365
Ik heb eigenlijk een hekel aan alles dat met de term dokter te maken heeft. En ik kom er de laatste tijd toch echt te vaak…
En met de term dokter bedoel ik ook echt bijna alle medici. Kaakchirurgen, tandartsen, mondhygiënisten, orthodontisten, huisartsen, het zijn allemaal niet mijn grote vrienden. En ik kom er de laatste tijd veel te vaak. In één van mijn eerdere blogs schrijf ik over de tandarts, waar ik het afgelopen jaar drie keer ben geweest (niet omdat ik gaatjes had of zo maar ik was niet tevreden met de kleur van mijn tanden na mijn beugel), daarnaast ben ik dit jaar ook naar de mondhygiëniste geweest en twee keer naar de orthodontist sinds mijn beugel eruit is, en ik moet nog een keer terug. Maar in het afgelopen half jaar ben ik denk ik wel vier of vijf keer bij mijn huisarts geweest, en elke keer heb ik het gevoel dat ik met meer pijn weg ga dan dat ik binnenkom.
De laatste keer, vandaag dus, werd ik aan mijn voet behandeld. Gevolg: een wond op mijn hiel die maar langzaam geneest dus ben ik al de hele dag niet in staat op mijn rechterhiel te staan. En mijn rechterbeen is mijn sterkste been en de hele dag op je tenen lopen is vrij vermoeiend. Mijn linkerbeen is dan ook echt hartstikke moe. Ik heb eerder zo’n behandeling ondergaan en ik weet dat het minstens een week duurt voor de pijn af begint te nemen dus dat wordt een week lang vrolijk rond hupsen. Kan niet wachten…
En met de term dokter bedoel ik ook echt bijna alle medici. Kaakchirurgen, tandartsen, mondhygiënisten, orthodontisten, huisartsen, het zijn allemaal niet mijn grote vrienden. En ik kom er de laatste tijd veel te vaak. In één van mijn eerdere blogs schrijf ik over de tandarts, waar ik het afgelopen jaar drie keer ben geweest (niet omdat ik gaatjes had of zo maar ik was niet tevreden met de kleur van mijn tanden na mijn beugel), daarnaast ben ik dit jaar ook naar de mondhygiëniste geweest en twee keer naar de orthodontist sinds mijn beugel eruit is, en ik moet nog een keer terug. Maar in het afgelopen half jaar ben ik denk ik wel vier of vijf keer bij mijn huisarts geweest, en elke keer heb ik het gevoel dat ik met meer pijn weg ga dan dat ik binnenkom.
De laatste keer, vandaag dus, werd ik aan mijn voet behandeld. Gevolg: een wond op mijn hiel die maar langzaam geneest dus ben ik al de hele dag niet in staat op mijn rechterhiel te staan. En mijn rechterbeen is mijn sterkste been en de hele dag op je tenen lopen is vrij vermoeiend. Mijn linkerbeen is dan ook echt hartstikke moe. Ik heb eerder zo’n behandeling ondergaan en ik weet dat het minstens een week duurt voor de pijn af begint te nemen dus dat wordt een week lang vrolijk rond hupsen. Kan niet wachten…
Abonneren op:
Posts (Atom)