Opstaan 336/365

Net terwijl je een memorabel moment beleeft, hoor je ineens een irritant geluid. Wat is dat toch? Langzaam dringt het besef tot je door, je ogen gaan namelijk langzaam open. Dat prachtige moment was slechts een droom en de harde werkelijkheid heeft je net gewekt. Je wekker is namelijk gegaan! Met veel moeite doe je een zwaaibeweging in de richting van het gehate stuk techniek dat je zo afschuwelijk heeft gewekt. Pas op dat je het niet weg mept, zoals ik al eerder schreef kunnen de meeste telefoons niet zo goed tegen vallen! En dat is meestal de brute wakker-maker.
Langzaam ga je rechtop zitten, je rekt je uit en wrijft moeizaam de slaap uit je ogen. De zon is nog niet eens op! In het aarde donker zoek je de badkamerdeur, met een grote kans in die zoektocht meerdere keren ongenadig je tenen te stoten gezien het menselijk zicht zwaar onderdoet voor dat van een uil en je ogen ook nog half dicht zitten. Het licht aan doen is nog geen optie, je bent nog TE gewend aan het donker en licht doet dan pijn aan je ogen. Chagrijnig en rillend dankzij een koude badkamer (ik neem aan dat je verwarming nog niet aan staat om half zeven ’s ochtends) sta je ongeduldig te wachten tot die douche nu eindelijk eens warm wordt! Als je er dan eindelijk onder staat is het bijna onmogelijk je ertoe te bewegen er ook weer onder vandaan te komen. Het is zo heerlijk warm daar…

Maar je moet toch verder, kleren aan, kam door je haren, schrikken van de wallen onder je ogen (misschien toch een keertje eerder naar bed gaan?) en de schade van een nacht te lang opblijven verdoezelen met make-up, en dan naar de ontbijttafel. Die je zelf nog moet voorbereiden gezien niemand anders in huis al wakker is. Als je dan alles hebt gedaan, ontbeten, tanden gepoetst, schoenen aangetrokken (NEE, op blote voeten naar buiten is echt geen optie!), en je bent wonder boven wonder ook nog eens op tijd op school beginnen je hersens eindelijk wakker te worden. Grommend werp je je leraar een ‘goeiemorgen’ toe, hoewel je dat ‘goeie’ wel weg zou willen laten.

De grote vraag van de ochtend is niet of je op tijd komt, maar waarom je leraar in godsnaam een ochtendmens is?!

Regen 318/365

Vandaag heb ik voor het eerst kunnen douchen zonder een hele constructie op te moeten zetten. Waarom?? Omdat het al de hele dag regent. Eerdere dagen regende het steeds heel even en was het niet echt ideaal om daardoor heen te rennen, nu stroomt het water al de hele dag van bladeren af en heb ik een soort omheining gemaakt van bloembladeren op kunnen zetten om zo’n blad heen zodat ik eindelijk even rustig kon douchen. Het was wel ijskoud maar wel heerlijk.

Het nadeel aan de hele dag regen is dat de vloer onder mijn bladerentapijt langzaam steeds meer veranderd in een modderpoel. Ik heb er vandaag een hele nieuwe laag bladeren extra op moeten leggen om te voorkomen dat het de modder erdoorheen zou komen. Zo’n huis buiten is wel behoorlijk onderhoudseisend. Ook is het door de regen behoorlijk koud hier, de muren en het dak zijn namelijk behoorlijk vochtig aan het worden. Ik heb al de hele dag een vuurtje binnen branden en heb mijn best gedaan een pot thee te zetten maar dat lukte helaas niet zo goed doordat mijn geïmproviseerde theepot in brand vloog. Misschien had ik de stenen versie van de mierenfamilie moeten lenen en niet zelf een versie van gras moeten weven…

Leren 316/365

Dag vijf onder de steen, het leren verloopt gestaag maar moeizaam. Schoonmaken, water halen, eten zoeken, en in leven blijven kosten veel tijd. Ik moet doorzetten maar het is niet makkelijk. Bovendien is het de laatste nachten ijskoud geworden en moet ik ’s avonds het vuur brandende houden om niet volledig te verkleumen. Gevolg is dat ik de deur op een kier moet laten of de volgende ochtend met een pijnlijke keel van de rook wakker wordt. En de deur openhouden is ook weer zo koud. Ik heb hier nog niet echt een oplossing op gevonden, dat heb ik meneer Veldmuis (die mijn huis overneemt als ik vertrek) ook vertelt. Hij had er wel een oplossing voor maar het duurt een paar dagen voordat die af is en dan ben ik alweer gegroeid (als alles goed gaat tenminste). Dus ik laat het aan hem over, ik denk dat ik er goed aan doe om dit huisje aan hem te geven, zijn huis is echt aan het instorten. Zijn opa heeft het gemaakt maar de hele constructie bestaat uit gras en hout, Veldmuis is bijna de hele dag bezig met herbouwen, stabiliseren en zorgen dat het dak boven zijn hoofd niet boven op hem stort midden in de nacht. Nog iets meer dan drie dagen en dan heft de man eindelijk een fatsoenlijk dak boven zijn hoofd. En dat ben ik hem ook schuldig, ik mag zijn leaftop gebruiken, en hij helpt me om dit hele gedoe te overleven (lees hier: helpen met eten zoeken, geholpen het huisje te bouwen, tips gegeven om te voorkomen dat ik doodvries). Ik ben het hem echt schuldig!

Sneeuw 272/365

Zaterdag sneeuwde het al maar bleef het niet liggen, vandaag is een ander verhaal. Dames en heren, het is nog niet eens december en er zijn al sneeuwpoppen, sneeuwballengevechten en mensen halen de slees alweer uit de schuur!

Het weer is gek geworden, normaal hebben we in Nederland rond januari de eerste sneeuw. Vorig jaar hadden we de eerste sneeuw halverwege december en nu zelfs voor het einde van november. En hoewel ik sneeuw leuk en gezellig vind (je associeert het toch met de feestdagen), is de snijdende wind wel wat minder. Door die wind wordt de gevoelstemperatuur deze week rond de -13 graden (celsius) geschat. Niet echt een pretje en het brengt herinneringen aan mijn ‘TNT-tijd’ omhoog. Nare, koude herinneringen om precies te zijn.

Oeh! Dat moet ik meenemen als we gaan wintersporten, een goede slee!!

Sneeuw, wind en regen 227/365

Het weer is een vreemd iets, zon, regen, sneeuw, wind. Alsof het niet kan kiezen tussen de manieren om te pesten.

Ik heb nooit kunnen ‘kiezen’ wat ik vervelender vond. Sneeuw of regen. Beide zijn irritant als je aan het fietsen bent maar dankzij regen raak je in één keer zo ontzettend doorweekt, je kleren plakken aan je lichaam vast en een spijkerbroek loopt ook niet meer zo makkelijk dan. Zeker niet als je nog de hele dag op school moet zitten of op je werk.

Sneeuw daarentegen is weer kouder dan regen. En het is beter in door je schoenen heen sijpelen. Tijdens het fietsen glijden je banden weg, als postbezorger loopt je postkar erin vast. Maar je kunt het wel makkelijker van je kleren slaan voor je kleren nat worden. Je komt alleen wel met verkleumde handen, voeten en gezicht ergens binnenlopen.

Wind tegen is nog het minste probleem dat je kunt hebben als je moet fietsen. Hoewel de wind zo hard kan zijn dat je amper vooruit komt en constant opzij geblazen wordt. En als het hard waait en het is koud doet de wind pijn aan je gezicht.

Wind, sneeuw en regen zullen in de natuur allemaal ergens goed voor zijn. Ik blijf het houden bij de zon en het zien van blauwe lucht, met een paar wolken en een beetje wind mag ook wel hoor. Haha.

Herfst komt eraan 222/365

De herfst zit in de lucht, je merkt het tijdens het fietsen, bij het beluisteren van het weerbericht en aan de garderobes van mensen.

Je ziet het nog niet echt aan de bomen. De week hiervoor is het flink warm geweest, bijna zomers, dus de meeste bomen zijn nog behoorlijk groen. De lucht en het weer denken echt anders over het weer, al twee dagen wordt er lichte vorst aan de grond voorspelt ’s nachts en de lucht is fris, neigt zelfs naar koud. Het handschoenenweer is weer begonnen, voor de ochtend dan. Want als ik ’s middags terug naar huis fiets is het zelfs te warm voor een dichte jas, dat komt waarschijnlijk ook door de zon.

Dit is mijn soort weer, zonnig, koud (fris), de herfstkleur die zijn intrede doet. Dit is het weer waarbij ik in mijn element ben. De tijd van lange spijkerbroeken, iets dikkere jassen en dichte schoenen. Maar wel alle soorten shirt, lange of korte mouwen. Niet alleen ik voel me met dit weer het best, ook mijn klerenkast is op de herfst het best voorbereid.

Helaas is het Nederlandse weer nogal wispelturig, met een beetje pech heb ik over een paar dagen alweer mijn regenjas nodig, model aardappelzak. Wie weet waar ik een charmante regenjas kan kopen?

Echo 129/365

Als je tegen iemand zegt: ‘Ik moet morgen een echo laten maken.’ Is de eerste reactie altijd: ‘Wat?! Ben je zwanger?!?!’

Terwijl, in het geval van een 17jarige, je helemaal niet zwanger bent!! Echo’s worden namelijk voor veel meer gebruikt dan enkel het onderzoeken en checken van een zwangerschap. Sterker nog, ik heb vorig jaar ook ongeveer twee dagen voor mijn zomervakantie ineens nog in een echokamer gezeten. Toen had ik er al net zo’n grote hekel aan als vandaag trouwens.

Mijn vader en ik zaten toen nog te grappen dat die gel die ze voor de echo gebruiken vast ook wel goed zou zijn als haargel. Toen wist ik nog niet hoe koud dat spul daadwerkelijk is, bovendien maakte het toen niet echt uit. Buiten was het niet bloedheet (zoals nu) en het ging om mijn bovenbeen. Vandaag werd het een echo van mijn buik, ook zo leuk om te doen als je zeventien jaar oud bent. Nou ja, uiteindelijk was er (net als toen met mijn been) niks aan de hand en mocht ik na een uurtje weer naar huis. Wel met een plakkerige buik van die nare koude en blauwe gel, bah…