Verhalen voor het slapen 185/365

Verhaaltjes voor het slapen. Elk mens kent er wel een paar.

En elk kind heeft een favoriet verhaaltje dat ze wel honderd keer kunnen horen, terwijl het nog niet verveeld.

Verhalen, en vooral sprookjes zijn al eeuwen oud. De aller-oudste sprookjes zijn Assepoester, Rapunzel en De gelaarsde kat. In 1804 waren er zelfs in Nederland al schrijvers aan sprookjesboeken bezig! De gebroeders Grimm verzamelden Duitse sagen om te verwerken tot een sprookjesboek maar de bekendste sprookjes in Nederland komen veelal van Hans Christiaan Andersen en uit Duizend-en-één-nacht van de oosterse Scheherazade.
Walt Disney en de Disneystudios hebben de beroemdste sprookjes op een nieuwe manier leven in weten te blazen door er tot nu to zeer populaire en bekende tekenfilms van te maken. Hoewel de meeste films al tientallen jaren oud zijn (de eerste film: Sneeuwwitje, dateert uit 1937!).

Voor kinderen (en sommige jongeren en volwassenen) zijn sprookjes als Aladdin, Sinbad de zeeman, De kleine zeemeermin, Doornroosje, Sneeuwwitje en vele anderen een opening naar een andere wereld en de voedingsbodem van de mooiste dromen (en de heksen weer een voedingsbodem voor nachtmerries…).
Maar de verhalen die absoluut favoriet blijven zijn echter de verhalen die de ouders zelf bedenken, het kind hoef niet eens als hoofdpersoon gebruikt te worden.

Dromen 118/365

De laatste tijd droom ik nogal raar. Maar toen ik er over na ging denken besloot ik dat eigenlijk alle dromen best raar zijn.

Denk maar eens na, in dromen gebeuren vaak dingen die totaal onmogelijk zijn. Zo kan ik heel vaak in mijn dromen vliegen door in de lucht te springen en dan te gaan zwemmen, de schoolslag om precies te zijn. Ik weet niet waarom ik kan vliegen door te zwemmen maar in mijn droom is dat heel logisch.

Net zoals veel in dromen heel logisch is. Zo is het heel logisch als je ineens in je pyjama op school komt, en de enige die het lijkt te weten ben jij want je schaamt je dood maar niemand anders lijkt erop te letten. Of dat je ruzie met je ouders hebt en ineens ben je heel ergens anders, en het is dan heel logisch dat je ineens op een tropisch eiland of iets dergelijks bent. Heel logisch allemaal.
Ik heb de laatste tijd vooral dromen waar ik ruzie met mijn ouders heb, en dan boos wegloop. En de laatste paar keren werd ik geschept door een auto, viel van de trap of struikelde over een steen en rolde van een heuvel af. Elke keer eindigde ik met een gebroken been. Ik weet niet waarom maar volgens mij probeert mijn onderbewuste me te waarschuwen voor iets, ik hoop niet voor een gebroken been…