Jankende gitaren op de fiets

Je zit in de auto. Buiten is het winter maar met de loeiende verwarming heb je daar gelukkig geen last van. Dat apenpakje met stropdas en colbertje dat je van je baas aanmoet doe je straks wel aan. Maar nu even lekker naar de radio luisteren, even ontspannen voor je weer de hele dag moet vergaderen.

Muziek… Je zou zeggen dat het maar iets kleins is. Veel mensen vinden dat de ontwikkelingen van de laatste jaren de ‘werkelijke muziek’ alleen maar aantast. Maar bedenk je nog eens hoe klein de rol van muziek in je dagelijks leven is. Werkend achter je computer, lezend op de bank, in de auto, wanneer heb jij je radio, je iPod/mp3 of je muziekbestanden niet aanstaan? Bovendien is muziek in nog veel meer gevallen belangrijk, in andere culturele sectoren bijvoorbeeld.

Zo hebben mijn vrienden en ik ooit een filmpje voor het vak Culturele en Kunstzinnige Vorming (CKV) moeten maken. Dat was in het vierde jaar van de HAVO dus je kan je wel voorstellen dat we eigenlijk met hele andere dingen dan school bezig waren maar dit was een leuke opdracht. We wilden een horrorfilmpje van een minuut of tien maken maar toen we het in elkaar monteerden was het meer een comedy. Het was zo hilarisch dat we het eigenlijk niet aan de klas wilden laten zien, omdat we bang waren voor schut zouden staan. Toen we het als test aan mijn vader lieten zien wist die onmiddellijk wat eraan scheelde; er zat geen muziek onder! Met een paar drukken op een paar knoppen zette hij er spannende muziek onder, en ineens was onze comedy een (bijna) echte horrorfilm geworden! Zonder dat er iets aan de beelden was veranderd was de sfeer ineens helemaal omgeslagen. En toen besefte ik ineens wat de macht is van muziek.

Als ik nu te laat ben voor de trein en ik snel moet fietsen zorg ik dat er rock-nummers in de playlist van mijn iPhone staan. Ben ik wat down, dan zet ik er vrolijke upbeat nummers in. Met jankende gitaren in mijn oren fiets ik ongemerkt een stuk sneller, en vrolijke tunes zoals die van Disney soundtracks maken me vrolijk. In Top Gear zei Jeremy Clarkson het ook al: “If you want to drive nice and safe, you can listen every kind of music. Except metal! Research showed that ‘angry tunes’, like metal, make you step on the gas pedal harder. Thus making you drive faster.”

En zo wordt alles en iedereen beïnvloed door muziek! Who knew? En nu ga ik lekker een uurtje naar de radio luisteren met een goed boek in mijn handen!

Verhalen voor het slapen 185/365

Verhaaltjes voor het slapen. Elk mens kent er wel een paar.

En elk kind heeft een favoriet verhaaltje dat ze wel honderd keer kunnen horen, terwijl het nog niet verveeld.

Verhalen, en vooral sprookjes zijn al eeuwen oud. De aller-oudste sprookjes zijn Assepoester, Rapunzel en De gelaarsde kat. In 1804 waren er zelfs in Nederland al schrijvers aan sprookjesboeken bezig! De gebroeders Grimm verzamelden Duitse sagen om te verwerken tot een sprookjesboek maar de bekendste sprookjes in Nederland komen veelal van Hans Christiaan Andersen en uit Duizend-en-één-nacht van de oosterse Scheherazade.
Walt Disney en de Disneystudios hebben de beroemdste sprookjes op een nieuwe manier leven in weten te blazen door er tot nu to zeer populaire en bekende tekenfilms van te maken. Hoewel de meeste films al tientallen jaren oud zijn (de eerste film: Sneeuwwitje, dateert uit 1937!).

Voor kinderen (en sommige jongeren en volwassenen) zijn sprookjes als Aladdin, Sinbad de zeeman, De kleine zeemeermin, Doornroosje, Sneeuwwitje en vele anderen een opening naar een andere wereld en de voedingsbodem van de mooiste dromen (en de heksen weer een voedingsbodem voor nachtmerries…).
Maar de verhalen die absoluut favoriet blijven zijn echter de verhalen die de ouders zelf bedenken, het kind hoef niet eens als hoofdpersoon gebruikt te worden.

Pretparken 179/365

Pretparken zijn al eeuwenlang een vorm van ultiem vermaak.


Al sinds de middeleeuwen bestaan er pretparken, toen nog vermaaktuinen geheten. Lichtshows, dans, muziek, tentoonstellingen van zogenaamde ‘freaks’, enkele attracties en spellen aren toen de belangrijkste vormen van plezier. Dit is allemaal veranderd met de komst van het reuzenrad, waarna attracties steeds spannender en sneller moesten worden voor het vermaak van het publiek.

Nu zijn achtbanen, schommelschepen en wildwaterbanen niet meer uit pretparken weg te denken, net als gillende kinderen. Ook zijn themaparken steeds populairder geworden, denk aan alle Disney-parken (verspreid over de hele wereld), Legoland (in Duitsland en Denemarken) en De Efteling in Nederland (gefocust op sprookjes). Het grote nadeel aan pretparken zijn echter de rijen, de drukte en de gillende/krijsende kinderen.

Zo stond ik deze zondag met Alex, Eefje en een vriend van Alex in Walibi, de regen had ons niet afgeschrikt alleen het vroege opstaan was een ramp. En dat we de trein bijna mistten. De kleine kinderen waren er in grote getallen vanwege Pokemon-dag maar gelukkig waren de meeste van hen te klein of te jong voor de achtbanen dus de rijen waren te overzien.
Het grappigste voorval van de dag was echter toen Eefje en ik de Robin Hood (Walibi’s houten achtbaan) instapten. Het begon zo ongenadig te stortregenen dat we eigenlijk weer uit wilden stappen. Ons werd een euro aangeboden als we droog terugkwamen. Vlak voordat we vertrokken stopte het echter met regenen. Toen we terugkwamen, droog en wel, en Eefje simpelweg zei “Kom maar op met die euro.”, was het gezicht van de jongen die de weddenschap had afgesloten onbetaalbaar!

Tekenfilms 71/365

Eigenlijk heb ik geen flauw idee waar ik vandaag over wil schrijven… Wolken misschien?

Of dat de zon eindelijk weer aan het schijnen is na weken van wolken? Ik weet het echt niet. Niks kunnen verzinnen is echt heel vervelend, maar ja. Hoewel, nu ik wolken zeg moet ik denken aan een film die ik vandaag heb gezien: Cloudy with a chance of Meatballs.

Echt een geniale film trouwens! Maar je hebt wel honger aan het einde. Het gaat over een uitvinder die een apparaat (per ongeluk) de lucht in lanceert die regen/water verandert in eten. Ik vind het behalve een origineel concept ook een hele geweldige vormgeving. Ik beken, ik keek hem online omdat ik geen tijd heb om eens een keer rustig naar de bioscoop te gaan door school, en daardoor zag ik hem niet in 3D maar ik houd nou eenmaal van animatiefilms.
Sommigen vinden het misschien kinderachtig maar ik ben nog altijd een groot fan van de Disney films, vooral van de zogenaamde ‘Disney Classics’. Ik kan me echt niet meer herinneren hoe vaak ik de Leeuwenkoning of Mulan al niet heb gezien! Ze blijven geweldig, en de Leeuwenkoning was de eerste Disney film die ik ooit heb gezien, hij blijft speciaal voor me. Sterker nog, op de Leeuwenkoning na heb ik alle Disney films nog op videoband (Albert Heijn had ooit een actie waar je gratis de Leeuwenkoning op dvd kreeg als je de videoband inleverde en onze videoband versie was een beetje grijs gedraaid). Hoe old school. Helaas is de videorecorder bij mijn vader lang geleden gesneuveld en kan ik ze nu alleen nog bij mijn moeder kijken. Ik denk dat ik daar eens een eigen tv’tje moet aanschaffen voor die videorecorder.