Het einde nadert! 364/365

Het is eigenlijk amper te geloven. 364 blogs in een jaar heb ik nu geschreven. Maar morgen is toch echt de laatste dag, blog 365/365 sluit dan een jaar aan schrijven af. Ik heb veel verschillende stukken geschreven, fictie/non-fictie, serieus/grappig, diepgaand/zo-oppervlakkig-dat-ik-me-moet-schamen, en af en toe gewoon een excuus omdat ik geen tijd of inspiratie had.  Het is bijna vreemd dat het nu bijna over is, en dat ik op dit moment nog slechts twee blogs te schrijven heb. Eigenlijk wilde ik een hele diepzinnige blog schrijven over… iets… maar ik heb amper inspiratie en schrijf dit terwijl ik op school zit te wachten op de eerste stukken die ik moet opmaken (geen zorgen, die komen echt niet voor 12 uur binnen rollen dus ik heb nog een hele tijd niks te doen).   Dames en heren, mijn 365-missie is bijna over! Dat wil niet zeggen dat mijn blog over is. Ik ga binnenkort opnieuw beginnen maar dan met een wekelijkse blog want een blog elke dag bleek een stuk lastiger dan ik had verwacht. Maar eerst ga ik even nieuw leven in mijn Engelse blog blazen, waar ik ook een wekelijkse blog zal posten (afterlin.blogspot.com). Maar dan op een andere dag van de week, want toen ik twee 365-blogs tegelijk probeerde te onderhouden liep ik toch wel heel erg vast…

Start van een nieuwe missie. 1/365

Missies. We beginnen elk jaar honderden van ze, en helaas…de meesten zijn gedoemd te sneuvelen. Op school begin je er zelfs nog meer. Meesten daarvan hebben met huiswerk te maken…iets waar ik toch zeer allergisch voor ben.


Ik ben helaas zo’n student die alles het liefst zo lang mogelijk uitstel. En dan loop ik enorm te balen als ik weer eens te laat begonnen ben. Het is een veel voorkomend verschijnsel in mijn huis. Ik wil hiermee echter niet zeggen dat ik disciplineloos, hoewel een schop in de goede richting op vele momenten best welkom is… Op het moment dat ik dit typ zou ik namelijk eigenlijk mijn Engels opdracht af moeten maken maar ik heb besloten dat het saai is, en dat ik de opdracht niet begrijp.

Maar nu begin ik toch aan een nieuwe missie. Hoe ik mezelf er weer toe krijg is me een raadsel, ik lijk wel gek. Maar met een opleiding journalistiek kan ik maar beter beginnen te oefenen. Vanaf vandaag elke dag een blog, een jaar lang… Hoe ik het doe weet ik nog niet maar gelukkig heb ook ik een iPhone en een laptop dus het zullen ook nog wel foto’s met drie zinnen kunnen worden.


Elke dag een blog?? Nu ik het zo typ en voor me zie verklaar ik mezelf nog meer voor gek. Ik geef het huiswerk de schuld, mijn hersens zijn overspannen. Dat kan wetenschappelijk gezien vast niet maar ik zei al dat ik journalistiek studeer, geen biologie of geneeskunde of zo iets dergelijks.

Ik kreeg dit rare idee trouwens dankzij mijn moeder en een vriendin. Deze vriendin schrijft dan wel niet maar ze maakt geweldige foto’s, zij doet zo’n project maar dan met deze foto’s. Elke dag een foto, het is ontzettend leuk/grappig/cool om te zien. En mijn moeder zei ‘Als je toch geen huiswerk doet, begin dan op z’n minst te oefenen door elke dag een column te schrijven.’ En zo werd dit gekke idee geboren. Ik wilde dit project eigenlijk gisteren starten, maar ter mijn verdediging: dat heb ik niet gedaan omdat ik gisteren amper thuis was, zo lui ben ik niet hoor. En ik doe dingen waarvan ik denk dat ze leuk zijn zonder problemen (eens zien hoe ik daarover denk na de eerste maand bloggen).


Maar over gekke ideeën gesproken, we hebben eindelijk pauze en ik ga maar eens een broodje eten. Tot later.