Lentekriebels - deel 1 (het begin van de wekelijkse column/blog/dinges)

Hehe, daar zijn we weer. Ik wilde mijn wekelijkse blog al wel eerder beginnen maar ik had het een beetje druk met tentamens en dergelijke. Maak je maar geen zorgen, ik heb alle drie mijn tentamens verknald (4 teveel fout voor Spelling, 3 teveel fout voor Economie en Ruimtelijke Inrichting weet ik nog niet want het antwoordmodel is zoekgeraakt in de grote puinhoop die ons ‘intranet’ heet, dank je school…).


Het is eindelijk lente dames en heren! Overal is dat te merken. De temperaturen liggen inmiddels rond de 15 graden, mensen worden vrolijker en de kriebels nemen toe. En dan bedoel ik alle kriebels. Van nieuwe liefdes, de drang voor een strak lichaam voor het ‘bikini-seizoen’ tot volledige lenteschoonmaken. En dat laatste begint me een beetje bang te maken. Mijn vader heeft bijvoorbeeld in de afgelopen weken het hele huis schoongemaakt, van onder tot boven! Normaal is het stofzuigen en zo nu en dan dweilen. Schoon? Ja. Blinkend van top tot teen? Nee. Maar nu is dat dus eens anders. Eigenlijk blinkt het huis nog steeds niet want het was kennelijk ook tijd voor ‘de grote kamerruil’. Ja dames en heren, de lente hangt in de lucht. En terwijl de vogels vrolijk fluiten en kleine kinderen je wakker maken met hun gegil in de straat terwijl ze spelen besluiten volwassenen ineens dat het tijd is voor een grote herinrichting van het huis. De woonkamer is over het algemeen off-limits en bovendien niet zoveel werk. Woonkamerspullen zijn woonkamerspullen en die zet je dus niet in de keuken. Maar slaapkamers zijn uiterst ‘veranderbaar’, vooral als je met meerdere mensen in een huis woont, dan is het wel eens leuk om een ‘kamerruil’ te doen.

Alles in dozen, een nieuwe stoflaag aangeboord tijdens het opruimen en al hoestend en proestend om datzelfde stof weer uit je longen te krijgen wordt alles van de ene naar de andere kamer gebracht. Maar die dozen zijn misschien vervelend om in te pakken (en al helemaal vervelend om weer uit te pakken), ze zijn nog niet half zo erg als het meubilair dat moet worden verhuist. Bedden, kasten, stoelen, bureaus, de hele mikmak. Het leukste is dan nog als je meubilair hebt dat je eigenlijk heel graag wilt hebben in je nieuwe ‘leefomgeving’ en dat dan niet door de deur past… Dat overkwam mij afgelopen vrijdag tijdens onze kamerruil. Mijn geweldige en een ‘beetje’ oversized stoel kon niet door de deur omdat de leuning aan de bovenkant wijder uitloopt. Nu staat hij in mijn vaders/mijn vorige kamer, ik heb een zitzak. Dus… als iemand nog een leuke/lekker zittende stoel ziet die door een deur met de diepte van ongeveer 75 centimeter weet, laat het me weten!

Belofte 294/365

Ideeën komen en gaan, soms blijft er één hangen, soms verdwijnen ze net zo snel weer en weet je alleen maar dat je een idee had maar niet meer wat dat precies was. Zo is er gisternacht een (naar mijn gevoel) urenlange droom in mijn hoofd blijven hangen dat perfect was voor een nieuw verhaal. Gevolg: ik zit al de hele dag de karakters voor in het verhaal uit te werken zonder dat ik eigenlijk een letter op papier heb gezet van het daadwerkelijke verhaal, een beetje ernstig. Nu heb ik wel een klein stukje geschreven maar dat is zo halverwege het daadwerkelijke verhaal dat het het plaatsen nog niet waard is, zo’n ruwe schets is het namelijk nog.

Dus hierbij geen ellenlange blog, maar een belofte op een stukje van mijn komende verhaal om te kijken wat jullie (de lezers van mijn blog) ervan vinden. Het komt er zo snel mogelijk aan, dat beloof ik!!

Een nieuwe attitude 250/365

Vandaag is het nieuwe semester gestart, en het wordt een druk semester. Met vijf dagen in de week les zal het moeilijk worden huiswerk met het sociale leven te combineren, maar het geeft ook wel voldoening. Ik was namelijk nooit zo goed in huiswerk daadwerkelijk maken, nu heb ik geen keuze. Vandaag hebben we bijvoorbeeld een opdracht gekregen die we tussen half vier ’s middags vandaag, en één uur ’s middags morgen af moeten krijgen. Deze opdracht is het maken van een compleet researchdossier waarvoor je ook minstens twee mensen moet hebben gesproken en met mijn uur reistijd naar huis moet ik dat allemaal morgenochtend doen, het voorbereidende werk kan ik wel al vanavond doen.

Daarnaast heb ik een hele nieuwe attitude rond school aangenomen, aantekeningen gaan weer ouderwets met de hand zodat ik alles onthoudt, en elk weekend ga ik minstens een uur spellingsoefeningen maken. Want helaas; ik ben gezakt voor de spelling van jaar één en dus heb ik dit semester mijn propedeuse niet gehaald. Over negen weken heb ik een nieuwe kans en ik moet en zal dat vak verslaan!!
Misschien is het je opgevallen dat er geen dikgedrukte intro is bij dit bericht, en dat klopt. Dit semester vernieuwt ook mijn blogstijl zich. Bij de 365-blogs, die als een soort columns geschreven zijn, is vanaf nu geen intro meer. Alleen nog bij de artikelen is er een introductie, maar niet meer bij de columns. En dus ook niet bij de 365-stukken (of wat er van rest…).

Start van een nieuw verhaal 26/365

Sinds ik van plan ben ooit een ‘beroemd’ schrijver te worden gooien mijn gedachten wel eens een random idee naar me toe. Ideeën die ik meteen moet opschrijven omdat ik ze anders vergeet… alweer…


De kans om beroemd te worden als schrijver is heel klein, en om van schrijven alleen te kunnen leven is zelfs haast onmogelijk. Dat weet ik en ik ben ook niet begonnen met schrijven om dat te bereiken. Ik vind het gewoon leuk om te doen.


Zoals vorige week, ik was gewoon uit het raam aan het staren op school en ineens kreeg ik een idee voor een nieuw verhaal. Ik had zelfs meteen een paar zinnen van de karakters te pakken. Het is grappig hoe gedachtes werken.

Maar nu moet ik vooral tijd vinden om eraan te kunnen werken, en gezien ik amper tijd over heb zie ik dat nog niet snel gebeuren…


Als ik iets heb zal ik zo nu en dan eens iets posten!