Spierpijn maar traditioneel 300/365

Sorry lezers, maar ik heb dankzij het schaatsen gisteren zo’n ontzettende spierpijn in mijn rug dat op een bureaustoel zitten amper mogelijk is. Morgen weer! Maar omdat dit de 300ste blog is (en ik tot nu toe altijd bij de 100 een recept plaats) is hier een recept voor chocolade taart met pistachenootjes. Ik kan vertellen, hij smaakt een beetje naar brownie en is echt superlekker!!

Ingrediënten
150 g chocolade extra puur 72%, gehakt
2 bakjes pistachenoten (a 95 g)
150 g witte basterdsuiker (zak 500 g)
150 g boter, op kamertemperatuur
6 eieren
poedersuiker (bus 250 g)

Materialen
keukenmachine, springvorm (doorsnede 24 cm), ingevet

Bereiden
1. Verwarm de oven op 190 °C. Doe de chocolade in een steelpan. Hang die in een grotere pan met bijna kokend water en laat smelten (au bain-marie). Laat iets afkoelen. 2. Maal 150 g pistachenoten met 50 g suiker in de keukenmachine. Voeg boter en 50 g suiker toe en mix tot glad beslag. Splits de eieren en voeg 1 voor 1 de eidooiers aan het beslag toe. Voeg de chocolade toe en mix goed en kort. 3. Klop de eiwitten in een schone kom stijf met een mespunt zout en de rest van de suiker. Spatel het beslag erdoor. Schep in de vorm en zet 45 min. in de oven. Verlaag na 20 min. de temperatuur naar 160 °C. De taart is gaar als de zijkant loskomt van de rand. Laat afkoelen. 4. Hak de rest van de noten grof. Strooi wat poedersuiker over de taart en garneer met de gehakte nootjes.

Surfen part 2 138/365

Vandaag surfles nummer twee…

En het regende… Gelukkig merk je daar maar weinig van als je een wetsuit aan hebt en in het water ligt. Het voordeel van regen is dan wel weer dat het strand volledig is uitgestorven en dus niemand die mij kan zien klungelen op die surfplank, of in dat getikte rode lesshirt ziet lopen dat ruim vijf maten te groot is als het droog is (ik heb steeds het gevoel dat ik in een aardappelzak loop die me wilt vermoorden elke keer dat ik kopje onder ga). Elk nadeel heeft zijn voordeel!

Verder zijn praktisch al mijn spieren stijf van de spierpijn en de confrontaties tussen grond/zand en mijn knieën, ellebogen, hoofd en kont. Bovendien lijkt die laatste een soort vreemde aantrekkingskracht te hebben op die surfplank want die is er vandaag en gisteren al ruim vier keer tegen aan gegooid door de golven, en hard ook!
Dat wordt een blauwe plek morgen…

De dag erna... (part 2) 61/365

Dit had ik natuurlijk kunnen verwachten, doordat ik gisteren de halve stad ben doorgelopen heb ik nu spierpijn.

Ik voelde het gisteren toen ik thuis kwam om mijn spullen op te halen al wel, pijn in mijn voeten. Maar toen wist ik nog niet dat het zich zou uitbreiden via mijn voetzolen, naar mijn middenvoetsbeentjes, naar mijn kuiten en bovenbenen en vanuit daar naar mijn onderrug. Wat het in mijn onderrug doet weet ik eigenlijk niet want ik ben niet voor slangenmens gaan spelen of de limbo gaan dansen gisteren…
Uch, uit bed komen was al moeilijk genoeg maar ik moet ook nog eens honderdduizend dingen doen voor ik op vakantie kan. En ik moet vandaag ook nog de stad in om een cadeautje te kopen voor een verjaardag maandag. Want om één of andere reden voel ik er heel weinig voor om dat morgen te gaan doen.

Ik ga douchen, hopelijk trekt de spierpijn dan een beetje weg en kan ik naar de tram lopen…