Surfen part 6 145/365

De laatste dag in Biarritz, ten volste van de zee en golven genieten!!

Eefje en Mardou wagen zich nog één keer aan de lessen en Alex en ik huren nog een keer boards. Nou ja, ik huur een board want Alex mag het softboard (zelfde als die les boarden) van mijn neefje en nichtje lenen die gisteren zijn vertrokken omdat ze volledig waren weg geregend. Wie heeft er dan ook geen onderzeil onder z’n tent liggen?!?!

En daar gaat Eefje, kunnen al die mensen even een stapje opzij??

Eigenlijk ging het heel erg goed maar het water was nogal druk, en de helft van de mensen konden niets anders dan in de weg staan en stom kijken of van hun board vallen en dan andere (hun onbekende) mensen verwonden met hun plank. Lovely… En met dan in de weg staan en stom kijken bedoel ik precies wat ik zeg. Ik heb twee keer gehad dat ik echt lekker op een golf stond en dat het eindelijk helemaal perfect ging, en dan stond er ineens iemand voor me die me alleen maar suf stond aan te kijken. Hij trok z’n plank niet weg, dook zelf niet weg, nee helemaal niks. Dus ik met mijn plank vol tegen de zijne waardoor ik er vanaf gelanceerd werd. Later weer een keer precies hetzelfde met een andere man. Terwijl Eefje praktisch van haar plank werd geslagen door iemand anders plank!
Grrrr….

De zon maakte wel weer veel goed dus ik zal mijn moorddadige plannen maar weer achterwege laten. Lucky them…

Strand 143/265

Dankzij onze, en dan bedoel ik IEDEREEN in deze/onze caravan, allergie voor regen zitten we al praktisch de hele dag binnen.

Op twee uur na dan, Mardou ging nog heel dapper naar de surfles maar Eefje was zo verstandig naar haar spierpijn te luisteren en af te zeggen voor ze iets verrekte.






Maar ja, als je het water eenmaal in bent geweest is drogen niet zo makkelijk als de zon niet schijnt. Dus heeft Eefje zichzelf in een prachtig roze handdoek gewikkeld tegen de kou, haha.












Daarna zijn we nog naar San Sebastián in Spanje geweest in de hoop dat het daar beter weer zou zijn maar daar was het zo mogelijk nog verschrikkelijker, dus zijn we wel een uur in Spanje geweest zonder de auto uit te komen. ’s Avonds klaarde het op waardoor we wel besloten naar het strand te gaan. Vergezeld door mensen die we eerder al hadden ontmoet van onze eigen en de andere camping op zoek naar meer interessante mensen.

Laat me de groep even voorstellen, je hebt de praktisch volwassenen (officieel dan want qua geestelijke status ben ik er niet zo zeker van): Eefje, ikzelf en Sarah.
- Sarah is Iers en we hebben haar gisteravond ontmoet op het strand toen we aansluiting zochten. Zij liep mee met een vriend van Alex genaamd Elmer. En Elmer is verschrikkelijk, want behalve dan dat hij denkt dat elk meisje (vooral boven de 16) denkt dat hij ouder is dan hij is (hij is 13 of 14 en heel klein) denkt hij ook dat iedereen met hem flirt. En hij dacht dat mijn moeder en ik uit Groningen kwamen en heeft Eefje ook nog meerdere malen beledigt door haar accent (dat ze al amper heeft, behalve de zachte G) na te gaan doen. -
Dan heb je ook nog de rest van de groep, bestaande uit voornamelijk 14 jarigen. Hierbij horen Elmer, Alex (mijn ‘geliefde’ broertje) en Leonard (dat schrijf je vast anders), een 14 jarige Fransman die verrassend goed Engels spreekt en natuurlijk mijn eigen neefje Louis en nichtje Nina.

Nou ja, het bleek al snel dat de groep waarbij we eerst zaten niks was dus liepen we verder waar de 14 jarigen besloten terug te gaan naar de camping terwijl Sarah, Eefje en ik nog bleven twijfelen. Uiteindelijk hadden we genoeg lef bij elkaar geschraapt om de Nederlandse groep te vragen of we erbij mochten zitten. Lees hier: Sarah en Eefje hadden mij overgehaald dat te vragen… De avond werd uiteindelijk nog hartstikke gezellig met een gedeelte van die groep. Alleen moest er af en toe vertaald worden voor Sarah, die niks van ons rare taaltje begreep.

Maar het uitzicht vanaf het strand is het toch wel waard om lang te blijven zitten.

Surfen part 5 142/365

Blauwe plekken en verkoudheid zijn niet echt dingen die ik me voorstel bij een zomervakantie.

Toch heb ik beide net als Eefje die ze op heeft gelopen tijdens haar eerste surfles vandaag. Hoe ze het heeft gedaan is me nog een raadsel maar haar beide onderarmen zijn gemerkt met blauwe en paarse vlekken en strepen. Het ziet er in ieder geval erg pijnlijk uit. De zee was nogal heftig voor de les (Eefje en mijn moeder) en beginnelingen met gehuurde boards (Alex en ik).
Eefje en Mardou (mijn moeder) tijdens de uitleg, helemaal klaar voor hun eerste surfles!

Bovendien zou het handig zijn als ze van tevoren waarschuwen dat je een shortboard meekrijgt terwijl je een longboard gewent bent… Maar wat die verkoudheid betreft: kennelijk kan ik de hele winter post bezorgen zonder verkouden te worden met temperaturen van -15 graden en bij 25 graden word ik ineens wel verkouden. Slaat helemaal nergens op dus!

Vandaag is het trouwens niet zo warm want we (Eefje en ik) vonden de douche na het surfen zo heerlijk warm dat Eefje vroeg of ik haar avondeten niet daar kon komen brengen in een waterdicht bakje.
Ik heb haar dat toch maar afgeraden… ondanks de aanlokkelijkheid.

Surfen part 4 140/365

Vandaag de laatste surfles, nummer vier.

Met heerlijk weer en rustige (in verhouding dan) golven is kennelijk alles makkelijker want surfen vandaag ging beter dan ooit. Niet dat dat zoveel zegt want gisteren ging het eigenlijk niet zo best en daarvoor kon ik er helemaal niks van.

Mijn oma en opa hebben ons wel weer verlaten om terug te gaan naar hun eigen huis een kleine vier uur rijden van de camping vandaan, daar zullen wij ze later deze vakantie nog komen pesten.

Verder weinig te vertellen wegens het simpele feit dat we van 12:00 tot 17:30 op het strand hebben gelegen (en ik daarvan minstens 2,5 tot 3 uur heb geslapen), wel een aanrader: als je in slaap valt op het strand, smeer je benen goed in!!! Mijn kuiten zijn namelijk verbrand en er zit een enorme blauwe vlek op (met bijbehorende gekneusde spier) van een ontmoeting en nadere kennismaking tussen mij en de plank van een andere surfer. Helaas was dat een harde plank en niet die rare boards met piepschuim eromheen waar wij les op krijgen. Auw…

Surfen part 3 139/365

Vandaag marteling… eh, surfles drie…

Uch… ik kan eigenlijk geen zout water meer aanzien, of proeven. Mijn gehemelte en keel doen er pijn van en ik heb het komende jaar geen zout meer op mijn eten nodig.
Maar het gaat al beter! Ik moet nu alleen nog leren mijn evenwicht te bewaren als ik eenmaal op die plank sta. Dat is trouwens een stuk moeilijker dan het klinkt namelijk…

Alex heeft het al onder de knie...

Verder ben ik een geweldige hekel aan het ontwikkelen jegens onze surfleraar Cedric nadat het hem opviel dat er een reden is waarom ik de lesplank niet goed kan dragen. Hij is namelijk wel even breed als een normale plank maar ook ongeveer twee keer zo dik, en mijn armen zijn niet zo heel lang. Dus Cedric’s conclusie van de dag was dat mijn armen echt op hun limiet zitten als ik de plank draag en zijn volgende conclusie was dat ik eigenlijk best klein was. En ik kan er niet zo heel erg goed tegen als mensen commentaar hebben op mijn lengte!

... ik nog niet helemaal

Morgen meer, nu tijd voor een welverdiend dutje!

P.S. Geen blauwe plek op mijn kont maar hij voelt wel flink beurs…

Surfen part 2 138/365

Vandaag surfles nummer twee…

En het regende… Gelukkig merk je daar maar weinig van als je een wetsuit aan hebt en in het water ligt. Het voordeel van regen is dan wel weer dat het strand volledig is uitgestorven en dus niemand die mij kan zien klungelen op die surfplank, of in dat getikte rode lesshirt ziet lopen dat ruim vijf maten te groot is als het droog is (ik heb steeds het gevoel dat ik in een aardappelzak loop die me wilt vermoorden elke keer dat ik kopje onder ga). Elk nadeel heeft zijn voordeel!

Verder zijn praktisch al mijn spieren stijf van de spierpijn en de confrontaties tussen grond/zand en mijn knieën, ellebogen, hoofd en kont. Bovendien lijkt die laatste een soort vreemde aantrekkingskracht te hebben op die surfplank want die is er vandaag en gisteren al ruim vier keer tegen aan gegooid door de golven, en hard ook!
Dat wordt een blauwe plek morgen…

Surfen part 1 137/365

Vandaag de eerste surfles…

Dat hield vooral in uitleg krijgen over hoe je moet gaan staan en dat dan oefenen op de golven… En dat hield weer vooral in zouthappen.

Laat ik dat zouthappen verklaren, golven zijn heel goed in mij kopje onder laten gaan waarbij water (en dus ook zout) via neus, oren en mond naar binnen probeert te komen. MAAR… voor de eerste ker ging het best redelijk. Ik heb alleen zo’n behoefte aan een douche nu dat ik het verder voor vandaag laat zitten.


Alle brave leerlingetjes die uitleg krijgen...

Quatorze Juillet 135/365

Vandaag is Frankrijks nationale feestdag!

Quatorze Juillet, hoewel ik het volgens mij fout schrijf, is de dag (14 juli) waarop in 1789 in Parijs de Bastille, de ‘grote gevangenis’, werd bestormd. Dit was het officiële begin van de Franse Revolutie, de opstand waarin zowel keizer Lodewijk (ook wel Louis) de 16e als vele andere edelen en zijn vrouw keizerin Marie-Antoinette hun hoofd verloren onder de guillotine. Grappig genoeg hoopt de menigte (lees hier: officieel het volk maar vooral de leidinggevers) vele gevangenen te bevrijden en wapens te bemachtigen. Alleen bevatte de Bastille op dat moment amper wapens en wel één gevangene. Beetje pijnlijk voor de bedenkers van de bestorming…

Alsnog wordt deze gebeurtenis elk jaar herdacht/gevierd met feest, kermis en vuurwerk, heel veel vuurwerk. En zo kijken wij vanaf het strand naar een enorm vuurwerkspektakel boven Biarritz.

Aansluiting 136/365

Mijn moeder wil maar niet stoppen over dat mijn broertje en ik ‘aansluiting moeten vinden’.

Dit betekent vooral: leer andere mensen kennen. Terwijl de meeste gezinnen en mensen hier al meer dan vijf jaar komen en elkaar dus al allemaal kennen is het voor nieuwelingen vrij moeilijk om daarbij aan te sluiten. En als dat al eenmaal lukt blijken ze veel jonger te zijn dan jijzelf.

Tenminste bij mij dan. Want terwijl alle 18+’ers hier ’s avonds naar de stad gaan met een geleende auto en dan midden in de nacht veel te dronken thuis komen ben ik niet zo iemand die zichzelf voor de lol vol laat lopen met drank. Dat, en ik kan niet auto rijden want ik ben 17 en Nederland heeft stomme regels daarover. Dus dan zoek je aansluiting met mensen die jonger zijn dan jijzelf.

En eigenlijk bleek daar al snel niks mis mee te zijn, een hele avond lachend kaarten heeft ook zo zijn pluspunten hoewel het dan weer jammer is dat iedereen behalve jijzelf braaf om 12 uur ’s avonds thuis moet zijn, maar op vroeg naar bed gaan heb ik op het moment ook niets tegen. Ik sla me er wel doorheen…

Het huis 134/365

Het huis… rompompom!!

Dramatisch tromgeroffel is eigenlijk vereist bij deze titel maar dat heb ik niet bij de hand hier in Zuid-Frankrijk.

Het huis, een ruime 500 meter (ik denk meer maar mijn inschattingsvermogen is op vakantie) buiten deze camping ligt een grote heuvel met veel bomen, struiken, wilde bloemen met daaromheen een prachtig hek. Waarvoor dient het hek? Voor de privacy van het lichtelijk overdreven enorme (nee, ik overdrijf niet lichtelijk, het is gewoon heel erg groot) landhuis dat bovenop die heuvel staat en prachtig uitkijkt over Biarritz, de Pyreneeën, het strand, de zee, andere omliggende mini-plaatsjes en de nabij liggende camping. Het dient er natuurlijk ook voor om hele nieuwsgierige mensen (zoals ikzelf) er ver vandaan te houden… Het huis, zoals we het dramatisch blijven noemen, ziet eruit als een koninklijk, of tenminste adellijk, vakantieverblijf maar lijkt tevens leegstaand. Deze conclusie is getrokken uit het feit dat wij, en medekampeerders die er al langer dan twee dagen staan, er nog nooit licht hebben zien branden.

Ik weet in ieder geval wat ik wil kopen met mijn eerste twee miljoen (die ik dan overheb natuurlijk) want het is echt zo’n spooky landhuis. Aaaah, toekomstdromen…

De camping 133/365

Vandaag zijn we dan eindelijk aangekomen!

Camping Pavillon Royal (of iets dergelijks) zal voor twee weken lang onze uitvalsbasis zijn. We zijn al gebrandmerkt doormiddel van blauwe bandjes waardoor het personeel kan zien dat je daadwerkelijk hebt betaald om op het terrein te mogen zijn. Nadeel 1 van de bandjes: ze zijn vervelend en je krijgt ze niet meer af!! Daar heb je een vakkundige schaar voor nodig…

Tevens zijn we (moeder, broertje, opa, oma en ikzelf) te lui/moe om te koken vandaag en hadden we ons verschanst in het restaurant van de camping. Inmiddels is het echter vier uur later en heb ik nog steeds de nasmaak van friet in mijn mond… Bleh!


Aankomst was nog nooit zo gewenst, trusten Alex...

De finale 132/365

Het is half 9, en (bijna) elke Nederlander (en Spanjaard) zal wel begrijpen waarom dit spannend is.

Het is ongelofelijk, dertig Nederlanders, tien (veelal dronken) Fransen en drie Spanjaarden samengepropt in een klein hok dat normaal gezien dient als campingbar/restaurant. Vanavond is het een café, inclusief beamer, drank, vette hap en veel geschreeuw. Geschreeuw ja, want gejuich is het nog niet. Zelfs na anderhalf uur van de finale van het WK-voetbal zit er nog geen enkele bal in het doel, maar daar gaat het niet om. Nederland moet winnen van Spanje!!

Ik zit inmiddels al ver in Frankrijk, op een camping naast de Lot. Ik denk tenminste dat het de Lot is, maar mijn topografische kennis is niet zo heel erg goed dus daar zou ik me in kunnen vergissen. Het was een eis van Alex en mij dat ALS we vandaag zouden vertrekken we op een camping zouden staan met een tv. Hoewel de meeste dat wel hebben als het gaat om de finale van het WereldKampioenschap voetbal. Maar ach…

De verlenging: Ongelofelijk, nog 3 minuten te gaan en Spanje maakt er 1-0 van. En wint daarmee het WK. Nu interesseert mij dat eigenlijk niet zo veel want ik heb maar heel weinig met voetbal maar het zou wel leuk geweest zijn om het te zien als Nederland voor de eerste keer wereldkampioen zou worden. Over 4 jaar nog een kans??