'Ideaal voor aan het zwembad'

Als mensen op vakantie gaan, is één van de dingen die altijd in de tas (of koffer) wordt gestopt dat lang vergeten boek. De excuses die je het hele jaar had om het niet te lezen worden in de vakantie-periode niet geaccepteerd, en de recensies prijzen het aan als ‘literair meesterwerk’, ‘echte pageturner’ en ‘ideale lectuur voor aan het zwembad’. Nu heb ik oprecht geen idee wat een boek wel of niet zwembad-waardig maakt, maar het schijnt nogal wat te betekenen want ineens gaat zo’n ‘ideaal boek voor aan het zwembad’ miljoenen keren over de toonbank. Misschien is het een waterbestendige versie? Maar dan, de dag voor vertrek, lopen mensen nog een keer de boekwinkel binnen. Daar ligt toch wel een heel interessant tijdschrift. Nee ik had die versie van ‘bruin worden in 14 dagen’ nog niet. ‘De honderd beste vakantietips’, ach neem die ook maar mee. ‘Tien manieren om je barbecue aan te krijgen in de regen’, komt vast ook wel van pas. En zo vertrekken mensen met twee boeken, en honderd tijdschriften op vakantie.

Na lang worstelen staat de tent, is alles uitgepakt en heb je eindelijk de handleiding van je muskietennet, die uiteraard enkel in het Spaans was geschreven, kunnen ontcijferen met de hulp van die ontzettend aardige buurman zodat je vanavond niet eindigt als slapend muggenbuffet. Eindelijk kan je lekker aan het zwembad liggen, met die ideale (waterbestendige?) lectuur uiteraard. Maar dan ineens voel je hoe warm het eigenlijk is en besluit je even een snelle duik te nemen. Om af te koelen. Na die heerlijke verademing in dat koude water is het natuurlijk tijd om het geweten te sussen. Dus wordt, met lichte wrok, het boek geopend. Je moet immers wel tegen je vrienden kunnen zeggen dat je het eindelijk gelezen hebt. Met moeite wordt er door de eerste tien pagina’s geworsteld voordat er een blik op het horloge wordt geworpen. Is het al zo laat?! Dan wordt het toch tijd om de barbecue te ontsteken, later is er wel weer tijd voor dat boek.

En zo verstrijkt de vakantie. Met vlijt wordt er door de tijdschriften heen gewerkt (wie wil er nou niet weten hoe je een barbecue aansteekt terwijl het stroomt van de regen en met windkracht 10 waait?) maar het boek verpietert. Met moeite zijn er misschien honderd pagina’s gelezen als het weer in de koffer eindigt. ‘Ideaal voor aan het zwembad’, het klopt. Het boek is ideaal voor aan het zwembad, als ornament bij een ligstoel.

Tijdschriften 202/365

Tijdschriften zijn één van de weinige soorten media die blijven leven, dat is tenminste de mening van de jongere journalisten op de School voor Journalistiek in Utrecht.

Tijdschriften zijn anders dan kranten, mensen hebben een tijdschrift omdat die gespecialiseerd zijn op een bepaald gebied. Elke sporttak heeft zijn eigen blad, er zijn honderden vrouwen-, mannen- en kinderbladen (waarvan de hoeveelheid aan kleuren me meestal misselijk maakt), reistijdschriften voor alle plekken van de wereld, erotische magazines voor mannen en vrouwen met alle mogelijke interesses (waarvan ik me vele niet wil voorstellen), en nog veel meer. Voor iedereen is er een magazine met een onderwerp dat de interesse wekt. En dat is waarom tijdschriften zullen overleven terwijl de krant langzaam sterft. Kranten zijn namelijk altijd te laat met hun informatie, dankzij de komst van het internet. Bovendien bevatten kranten zoveel soorten informatie dat mensen het teveel gedoe vinden om te zoeken wat ze interessant vinden, ze gaan het gewoon online zoeken.

Tijdschriften gaan over de lezers interesse, daar hebben ze het op uitgezocht, en het bevat reportages en achtergrondverhalen dus de informatie is niet achterhaald.

Op school leren we nu voor verschillende soorten tijdschriften te schrijven. En vanwege de vrijheid die je in je schrijfstijl hebt bevalt het me wel. Helaas hebben ze mij ook ingedeeld bij een tijdschrift voor van die meisjes-meisjes tussen de 11 en 19 (maar eigenlijk 12 tot 16) en alleen al de kleuren op de cover maken me misselijk. Maar ik sla me er wel doorheen. Misschien zit er later wel een combinatie radio en tijdschrift voor me in in mijn carrière. Who knows.