Gezien het buiten dertig graden is en ik zeer verveeld ben heb ik besloten maar naar het Vondelpark te gaan met twee vriendinnen. Het is nog altijd beter om met z’n drieën verveeld te zijn dan alle drie alleen verveeld te zijn.
Dat is een beetje mijn filosofie van de dag. Zoals je misschien is opgevallen ben ik niet zo heel erg goed in filosofie. Maar daar gaat het niet om.
Punt is dus het Vondelpark, waar het echt crisis druk was. Het Museumplein was bijna uitgestorven maar het Vondelpark had last van overbevolking. En van hele, hele rare toeristen… En van de kleur oranje. Waar ik inmiddels een beetje allergisch voor begin te worden. Nou ja, wij drieën, Noukka, Nina en ik, waren, gewapend met aardbeien, chips, water en een kleed, op zoek naar een plek in de schaduw maar zonder overbevolking (wow… dat zijn veel komma’s voor één zin). Dat was eigenlijk best een moeilijke opgave en toen we uiteindelijk een plek vonden werden we er bijna uitgerookt want rond vier uur ’s middags kwamen de barbecues tevoorschijn. Het hele park stond blank. Bovendien waren we een beetje rusteloos dus rond vijf uur besloten we heel enthousiast rondjes te gaan fietsen en daarna door de stad fietsen en daarna voor Noukka, die op een huis van vrienden past en dus nog eten moest kopen voor die avond, boodschappen ging doen.
Ondertussen waren onze hersenen al gesmolten door de hitte dus dat helpt misschien met het plaatje van drie ontzettend melige mensen die geen idee hebben wat ze eigenlijk aan het doen zijn, gaan doen of waar ze nou eigenlijk heen fietsen. Conclusie van de dag: als het heel warm is kunnen wij niet zo heel erg goed meer iets tegen de verveling bedenken!
(De foto is gemaakt door Noukka (kopieër en plak de link, want het toevoegen ervan lukt niet): http://www.flickr.com/photos/velvettears/4736470749/)
