Na de film gisteren hebben Noux, Lot en ik ook maar meteen afgesproken om de volgende dag iets te gaan doen.
Dat hield uiteindelijk in dat we gewoon ’s avonds bij Lot thuis gingen hangen maar het was nog altijd beter dan niks, en het was ontzettend gezellig. Maar verder is er de hele dag maar weinig gebeurd dus ik houd het hierbij…
Cultuur verandert, veranderen wij mee? Ik niet. Ik doe lekker wat ik zelf wil!
Posts tonen met het label Noukka. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Noukka. Alle posts tonen
dinsdag 10 augustus 2010
Weerzien 160/365
Na een afwezigheid van drie weken zijn er altijd een paar mensen die je zo snel mogelijk weer wilt terugzien.
Dus spreek je zo snel mogelijk met elkaar af. Zo ook dus met Noukka en Charlotte, twee van mijn beste vriendinnen. Maar voordat ik met hen heb afgesproken ga ik eerst met Bart en David (de oudste zoon van mijn vaders vriendin) nog een stuk rijden om het te oefenen voor ik les neem.
Eigenlijk ging het best goed, hoewel mijn vader heel erg goed is in me afleiden zodat het weer fout gaat en ik moet echt mijn benen trainen want na een uur constant die koppeling intrappen en weer langzaam op laten komen was mijn linkerbeen nogal moe en zelfs bijna pijnlijk. En dat moet me niet gebeuren als ik later in de file sta… En ik moet nog sneller op leren trekken want anders springt een stoplicht weer op rood voor ik weg ben gekomen. Maar ik leer langzaam maar zeker aan.
Met Lot en Noux zou ik naar The Twilight Saga: Eclipse gaan. Niet mijn persoonlijke keuze maar we waren helemaal weg van de boeken toen Twilight voor het eerst uitkwam dus hebben we ooit besloten ook maar alle films te gaan zien. En dit was de beste van de drie op dit moment! Behalve dan dat hij veel te klef was bleef hij in verhouding goed bij het boek en zat de humor van het boek er ook tenminste in. Hij was veel beter dan ik verwacht had. En het was goed om Noux en Lot weer eens te zien, vooral omdat Lot de 11de op vakantie gaat en de 31ste pas terugkomt, als ik alweer school heb.
Dus spreek je zo snel mogelijk met elkaar af. Zo ook dus met Noukka en Charlotte, twee van mijn beste vriendinnen. Maar voordat ik met hen heb afgesproken ga ik eerst met Bart en David (de oudste zoon van mijn vaders vriendin) nog een stuk rijden om het te oefenen voor ik les neem.
Eigenlijk ging het best goed, hoewel mijn vader heel erg goed is in me afleiden zodat het weer fout gaat en ik moet echt mijn benen trainen want na een uur constant die koppeling intrappen en weer langzaam op laten komen was mijn linkerbeen nogal moe en zelfs bijna pijnlijk. En dat moet me niet gebeuren als ik later in de file sta… En ik moet nog sneller op leren trekken want anders springt een stoplicht weer op rood voor ik weg ben gekomen. Maar ik leer langzaam maar zeker aan.
Met Lot en Noux zou ik naar The Twilight Saga: Eclipse gaan. Niet mijn persoonlijke keuze maar we waren helemaal weg van de boeken toen Twilight voor het eerst uitkwam dus hebben we ooit besloten ook maar alle films te gaan zien. En dit was de beste van de drie op dit moment! Behalve dan dat hij veel te klef was bleef hij in verhouding goed bij het boek en zat de humor van het boek er ook tenminste in. Hij was veel beter dan ik verwacht had. En het was goed om Noux en Lot weer eens te zien, vooral omdat Lot de 11de op vakantie gaat en de 31ste pas terugkomt, als ik alweer school heb.
woensdag 7 juli 2010
Verjaardag 2 124/365
Op naar verjaardag twee van dit weekend.
Een gemaskerd bal namens Noukka en Charlotte. Voor het feit dat ze geslaagd zijn, beide 18 zijn geworden en ze al heel lang vriendinnen zijn. Helaas één nadeel voor mij persoonlijk, ik heb een pesthekel aan het dragen van jurken. En dat werd toch wel verwacht, in combinatie met een masker.
Nu heb ik vorig jaar een aantal Napolitaanse en Venetiaanse maskers cadeau gedaan aan mensen maar zelf zat ik ermee in de problemen. De drie maskers die ik zelf in huis heb waren of een masker dat het hele gezicht bedekt waarin ik geen adem zou kunnen halen, eentje op een stokje en om die nou de hele avond op te houden daar keek mijn arm niet echt naar uit, en de derde was knalgroen en (om even heel meisjesachtig te klinken) matchte niet met mijn jurk. Maar verder had ik alleen witte maskers die ik zelf kon ontwerpen, maar ik zou natuurlijk niks afkrijgen in vijf uur tijd. Dus op naar de feestwinkel om een saai en standaard masker te kopen, maar beter dan geen.
Dus uiteindelijk, gekleed in jurk en masker in de tas (anders denk ik dat ik een beroerte had gehad door de hitte en het belemmeren van mijn ademhaling) op weg naar het Fijnhouttheater in Amsterdam. Nu heb ik besloten dat mijn grootste ergernis aan jurken vooral ermee fietsen is. Want dat is dus praktisch onmogelijk als je nog tig keer op en af moet stappen en dat toch nog redelijk charmant wil doen. Voor herhaling vatbaar?? Misschien, maar dan eerst kijken hoeveel een taxi kost…of kijken of ik een lift kan krijgen van iemand met een auto.
Een gemaskerd bal namens Noukka en Charlotte. Voor het feit dat ze geslaagd zijn, beide 18 zijn geworden en ze al heel lang vriendinnen zijn. Helaas één nadeel voor mij persoonlijk, ik heb een pesthekel aan het dragen van jurken. En dat werd toch wel verwacht, in combinatie met een masker.
Nu heb ik vorig jaar een aantal Napolitaanse en Venetiaanse maskers cadeau gedaan aan mensen maar zelf zat ik ermee in de problemen. De drie maskers die ik zelf in huis heb waren of een masker dat het hele gezicht bedekt waarin ik geen adem zou kunnen halen, eentje op een stokje en om die nou de hele avond op te houden daar keek mijn arm niet echt naar uit, en de derde was knalgroen en (om even heel meisjesachtig te klinken) matchte niet met mijn jurk. Maar verder had ik alleen witte maskers die ik zelf kon ontwerpen, maar ik zou natuurlijk niks afkrijgen in vijf uur tijd. Dus op naar de feestwinkel om een saai en standaard masker te kopen, maar beter dan geen.
Dus uiteindelijk, gekleed in jurk en masker in de tas (anders denk ik dat ik een beroerte had gehad door de hitte en het belemmeren van mijn ademhaling) op weg naar het Fijnhouttheater in Amsterdam. Nu heb ik besloten dat mijn grootste ergernis aan jurken vooral ermee fietsen is. Want dat is dus praktisch onmogelijk als je nog tig keer op en af moet stappen en dat toch nog redelijk charmant wil doen. Voor herhaling vatbaar?? Misschien, maar dan eerst kijken hoeveel een taxi kost…of kijken of ik een lift kan krijgen van iemand met een auto.
woensdag 30 juni 2010
De Nieuwe Meer 119/365
Gezien het vandaag moeiteloos 30 graden is geworden zijn een paar vrienden en ik met z’n allen naar de Nieuwe Meer gegaan. Alles is beter dan gekookt worden in je eigen huis.
En dat bedoelde ik natuurlijk figuurlijk. Want hier in huis is het ook ruim 25 graden en een beetje benauwd. Dus op de fiets, naar de Nieuwe Meer, en halverwege met de rest afspreken.
Nu is de Nieuwe Meer niet echt om de hoek bij mijn huis dus mocht ik eerst nog ruim een half uur aan inspanning leveren voor ik kon afkoelen. Eigenlijk moesten we allemaal eerst een fijne dosis lichaamsbeweging aanspreken voor we het water in konden. Dat toch een stuk kouder was dan we hadden verwacht, maar wel lekker.
Daarna met een flinke laag zonnebrand op in de zon liggen opdrogen is in het begin al net zo lekker, maar als je dan helemaal droog bent wordt het toch vrij snel weer behoorlijk warm. En ondertussen moest ik eigenlijk nog een boek lezen voor een tentamen, maar dat was te vreselijk om aan te raken.
Na het verslinden van druiven en mandarijnen, en afkoelen in het meer, moesten we toch uiteindelijk weer terug naar huis. De één had een barbecue, de ander moest leren en weer anderen moesten bedenken wat ze gingen eten die avond. Al met al was het best een leuke dag en het is altijd beter dan binnen zitten en gebakken worden, want zo lekker smaken we allemaal niet.
En dat bedoelde ik natuurlijk figuurlijk. Want hier in huis is het ook ruim 25 graden en een beetje benauwd. Dus op de fiets, naar de Nieuwe Meer, en halverwege met de rest afspreken.
Nu is de Nieuwe Meer niet echt om de hoek bij mijn huis dus mocht ik eerst nog ruim een half uur aan inspanning leveren voor ik kon afkoelen. Eigenlijk moesten we allemaal eerst een fijne dosis lichaamsbeweging aanspreken voor we het water in konden. Dat toch een stuk kouder was dan we hadden verwacht, maar wel lekker.
Daarna met een flinke laag zonnebrand op in de zon liggen opdrogen is in het begin al net zo lekker, maar als je dan helemaal droog bent wordt het toch vrij snel weer behoorlijk warm. En ondertussen moest ik eigenlijk nog een boek lezen voor een tentamen, maar dat was te vreselijk om aan te raken.
Na het verslinden van druiven en mandarijnen, en afkoelen in het meer, moesten we toch uiteindelijk weer terug naar huis. De één had een barbecue, de ander moest leren en weer anderen moesten bedenken wat ze gingen eten die avond. Al met al was het best een leuke dag en het is altijd beter dan binnen zitten en gebakken worden, want zo lekker smaken we allemaal niet.
zaterdag 26 juni 2010
Vondelpark 117/365

Gezien het buiten dertig graden is en ik zeer verveeld ben heb ik besloten maar naar het Vondelpark te gaan met twee vriendinnen. Het is nog altijd beter om met z’n drieën verveeld te zijn dan alle drie alleen verveeld te zijn.
Dat is een beetje mijn filosofie van de dag. Zoals je misschien is opgevallen ben ik niet zo heel erg goed in filosofie. Maar daar gaat het niet om.
Punt is dus het Vondelpark, waar het echt crisis druk was. Het Museumplein was bijna uitgestorven maar het Vondelpark had last van overbevolking. En van hele, hele rare toeristen… En van de kleur oranje. Waar ik inmiddels een beetje allergisch voor begin te worden. Nou ja, wij drieën, Noukka, Nina en ik, waren, gewapend met aardbeien, chips, water en een kleed, op zoek naar een plek in de schaduw maar zonder overbevolking (wow… dat zijn veel komma’s voor één zin). Dat was eigenlijk best een moeilijke opgave en toen we uiteindelijk een plek vonden werden we er bijna uitgerookt want rond vier uur ’s middags kwamen de barbecues tevoorschijn. Het hele park stond blank. Bovendien waren we een beetje rusteloos dus rond vijf uur besloten we heel enthousiast rondjes te gaan fietsen en daarna door de stad fietsen en daarna voor Noukka, die op een huis van vrienden past en dus nog eten moest kopen voor die avond, boodschappen ging doen.
Ondertussen waren onze hersenen al gesmolten door de hitte dus dat helpt misschien met het plaatje van drie ontzettend melige mensen die geen idee hebben wat ze eigenlijk aan het doen zijn, gaan doen of waar ze nou eigenlijk heen fietsen. Conclusie van de dag: als het heel warm is kunnen wij niet zo heel erg goed meer iets tegen de verveling bedenken!
(De foto is gemaakt door Noukka (kopieër en plak de link, want het toevoegen ervan lukt niet): http://www.flickr.com/photos/velvettears/4736470749/)
zondag 13 juni 2010
30 Seconds to Mars 99/365
De eerste keer dat ik naar een concert ben geweest. Het was geweldig!
Noukka en ik met de trein naar Tilburg, we hadden thuis nog uitgerekend dat we de laatste trein terug naar Amsterdam zouden moeten halen.
Oké, we waren op weg naar Tilburg, naar de 013. De concerthal van Tilburg. Het vierde Nederlandse concert van 30 Seconds to Mars zal daar plaats vinden. Tijdens het wachten tot we naar binnen mochten zijn we volledig natgeregend en stonden we met z’n vieren (Noukka, ik en de ons onbekende eigenaressen van de paraplu) onder één paraplu te schuilen. Binnen was het warm en al snel heel benauwd. Ja, wat wil je? We waren allemaal doorweekt door de regen en het concert was uitverkocht. De 013 is geen Heineken Music Hall (HMH) maar het was wel behoorlijk vol uiteindelijk, dus benauwd werd het wel ja.
Maar doordat we redelijk op tijd waren stonden we goed en hadden we zicht op alles (dankzij de lens van mijn iPhone lijkt het alsof we heel ver weg stonden maar dat was dus anders).
Na het concert nog buiten wachten op één van de bandleden voor een foto bleek ook vrij normaal en Noukka heeft er ervaring mee (ik niet) dus ik volgde haar maar. Zij heeft een foto met de drummer, ik niet. Iedereen drong zo tegen elkaar aan voor een foto dat ik platgedrukt werd en zuurstof in mijn longen werd me daardoor toch iets dierbaarder dan een foto (wie had ooit gedacht dat je zuurstof toch nodig hebt…).
Een show met veel energie, mee schreeuwen (het is een wonder dat we beiden nog konden praten achteraf), glowsticks (thema voor Tilburg: Light Night) en lange treinreizen maar het was het allemaal waard! Maar Noux, volgende keer heeft één van ons een rijbewijs, oké?
Labels:
30 Seconds to Mars,
365,
concert,
Noukka,
Tilburg
maandag 17 mei 2010
Relax 49/365
Heerlijk uitrusten. Iedereen doet het op zijn/haar eigen manier. De één gaat sporten, de ander wordt creatief en weer iemand anders doet gewoon helemaal niets. Maar uitrusten blijft uitrusten.
Van dinsdag tot en met donderdag school, op vrijdag werk, en op zaterdag en zondag mijn ouders die me op de nek zitten over school. Maar maandag is mijn dag, mijn dag om uit te rusten! Vooral omdat het heerlijk weer is buiten. Het ideale weer om gewoon lekker in de tuin te zitten, met een groot glas veels te koud drinken (voor ijs is het nog net te koud) en een goed boek. Even niet aan cijfers, school of problemen denken.
Ik heb Harry Potter 6 (Harry Potter and the Halfblood Prince) maar weer eens uit de kast getrokken. Hierin komt ook ‘Felix Felicis’ voor, de ultieme geluksdrank. Het effect van deze drank is dat de drinker ontzettend mazzel heeft maar als ik eindelijk een slok van de veroverde limonade neem heb ik het gevoel dat ik geen mazzel meer nodig heb. Maar toen na een tijdje de zon toch weer achter een kudde schapenwolken verdween (ja ja, ironie, een ‘kudde’ wolken als ik het over schapenwolken heb) kroop ik weer achter de laptop waarbij ik even naar de Flickr pagina van een vriendin ging, zij doet de 365-poging met foto’s. En, toeval of niet, de foto van gisteren was perfect voor mijn blog van vandaag. Alsjeblieft:

‘Felix Felicis’ van Noukka Kuin (http://www.flickr.com/photos/velvettears).
Van dinsdag tot en met donderdag school, op vrijdag werk, en op zaterdag en zondag mijn ouders die me op de nek zitten over school. Maar maandag is mijn dag, mijn dag om uit te rusten! Vooral omdat het heerlijk weer is buiten. Het ideale weer om gewoon lekker in de tuin te zitten, met een groot glas veels te koud drinken (voor ijs is het nog net te koud) en een goed boek. Even niet aan cijfers, school of problemen denken.
Ik heb Harry Potter 6 (Harry Potter and the Halfblood Prince) maar weer eens uit de kast getrokken. Hierin komt ook ‘Felix Felicis’ voor, de ultieme geluksdrank. Het effect van deze drank is dat de drinker ontzettend mazzel heeft maar als ik eindelijk een slok van de veroverde limonade neem heb ik het gevoel dat ik geen mazzel meer nodig heb. Maar toen na een tijdje de zon toch weer achter een kudde schapenwolken verdween (ja ja, ironie, een ‘kudde’ wolken als ik het over schapenwolken heb) kroop ik weer achter de laptop waarbij ik even naar de Flickr pagina van een vriendin ging, zij doet de 365-poging met foto’s. En, toeval of niet, de foto van gisteren was perfect voor mijn blog van vandaag. Alsjeblieft:

‘Felix Felicis’ van Noukka Kuin (http://www.flickr.com/photos/velvettears).
Abonneren op:
Posts (Atom)