Vertrekken 353/365

Het voordeel van op vrijdagmiddag vertrekken voor een autorit van elf uur is voor mij dat Alex nog tot 12:00 uur school heeft en ik dus niet krankzinnig vroeg hoef op te staan om te vertrekken. Daarentegen kwamen mijn opa en oma ietsjes eerder dan ik had verwacht… gevolg is dat ik me toch moest haasten. Nu ben ik het type dat in tien minuten een koffer kan inpakken met de instelling ‘alles wat ik vergeten ben zal wel niet belangrijk zijn!’ Zo gebeurde het me dus een keer dat mijn lenzen nog thuis lagen… Niet omdat ik ze vergeten was in te pakken, maar omdat ik vergeten was de tas mee te nemen waar mijn lenzen in zaten. En gezien ik praktisch stekeblind ben zonder ze was dat toch niet zo handig…

Toen ben ik naar een Pearl op Vlieland gegaan die mijn lenzen gelukkig nog op voorraad had voor dat ene weekendje, een jaar later gebeurde het me dat mijn ene lens kapot ging en ik geen reserve bij me had. Toen zaten we echter in Zuid-Frankrijk en had de opticien gelukkig nog een exemplaar van de lens die ik nodig had maar hij was wel al een half jaar over de houdbaarheidsdatum heen. Ik heb hem maar meegenomen (hij was gratis vanwege de houdbaarheid) want we waren aan het skiën en om nou met -5 zonder lenzen de berg af te gaan, dat lijkt zelfs mij extreem onverstandig…

Maar vandaag heb ik nog wel opgelet of alles dat ik echt nodig heb daadwerkelijk in mijn tas zit, ik heb zelfs mijn bril ingepakt en iedereen die me een beetje kent weet hoe erg ik dat ding haat…

Spullen pakken 319/365

Het is langzaamaan tijd om mijn spullen te gaan pakken, nog maar één avond en dan begin ik weer te groeien namelijk. Ik had niet zo heel veel mee dus inpakken is meer symbolisch dan daadwerkelijk zwaar werk. Daarnaast nog wat extra leren, maar verder is er vandaag niet veel te doen. Alles dat ik nu echt ken heb ik in mijn tas gestopt, net als mijn pyjama maar meer was er eigenlijk niet. Maar doordat het lekkere weer alweer is afgelopen kan ik weinig anders doen vandaag dan leren en bedenken wat ik allemaal kan vergeten. Het is verschrikkelijk! Onder zo’n steen is het met regen behoorlijk eenzaam ontdek ik nu.

Inpakken 131/365

Nog één nacht en dan gaan we op vakantie!!!

Heerlijk twee weken surfen en dan nog een ruime week heerlijk niks doen bij mijn opa en oma in Frankrijk. Ik kan niet wachten!! En mijn hersens vertrekken morgen naar een tropisch eiland om te genieten van hun welverdiende rust (ik maak maar een grapje hoor!).

Gevolg is wel dat ik zeker de eerste twee weken niet in staat zal zijn bij te bloggen dus die houden jullie van me te goed tot ik weer terug ben op internet. Ik zal ze wel elke dag netjes opschrijven en later overtypen voor internet.

Vandaag is vooral een inpakdag. En dat betekent dat ik eerst een checklist moest maken omdat ik altijd de helft vergeet, en als dat mijn lenzen inhoud heb ik toch een klein probleem. Maar mijn kamer is een enorme bende door alle stapeltjes die nog uitgezocht moeten worden en dan weer in een tas moeten worden gestopt. Ik heb eigenlijk een grondige hekel aan inpakken. Voor iedereen die de Disneyfilm ‘Merlijn de Tovenaar’ kent, ik wil hetzelfde als Merlijn kunnen!! Die vent pakt in die film gewoon letterlijk zijn hele huis in in een klein tasje door even met zijn staf te zwaaien, en de dingen lopen vanzelf de tas in!! Dat is pas makkelijk zeg.
Maar ik moet niet zeuren, ik doe het voor vakantie. Dus ik ga maar even snel alle laatste dingen bij elkaar halen en dan naar bed. Tot over twee weken!!