Romantiek 237/365

Romantiek is normaal gezien een woord dat ik zo veel mogelijk vermijdt. Net als dat ik rare gezichten trek als ik kleffe stelletjes zie.

Natuurlijk is ‘klefheid’ niet te vermijden in het dagelijks leven, er is gewoon echt geen ontkomen aan. In het dagelijks leven, in boeken, op tv, nu ben ik niet echt een persoon die naar series kijkt maar soms geef ook ik er aan toe. In alle series verloopt het ongeveer hetzelfde: twee mensen werken/zitten op school samen, mogen elkaar eerst niet en dan gebeurt er een boel en dan mogen ze elkaar wel.

Nu heb ik uit automatisme al snel een vrij sceptische houding tegenover dit soort dingen en zal het woord ‘romantiek’ niet erg snel in mijn woordenboek voorkomen, maar om even een momentje diep te zijn; misschien komt mijn houding wel voort uit een vorm van jaloezie. Nu is jaloezie niet iets dat iemand snel toegeeft en iets bekennen valt vaak nog veel zwaarder, toch moet ik bekennen dat ik ook best kan genieten van een boek waarin de hoofdpersoon iemand vindt en ik ben ook altijd blij als een vriendin of vriend weer een vriendje/vriendin heeft. Ja ja, ook ik ben niet volledig van steen gemaakt. Dit betekent niet dat ik mijn sceptische houding snel ga laten varen, dat zit er al te diep ingebakken.

Series 220/365

Het grootste verschil binnen televisieseries is de kwaliteit, en dat hangt kennelijk nog altijd samen met geld.

Niet altijd, dat is ook weer waar, maar wel vaak. Hoewel er ook series zijn van grote kinderzenders die echt wel geld hebben en dan wordt er toch nog verschrikkelijk geacteerd. Iemand die bewusteloos ‘is’ maar wel armbewegingen en ondersteuning geeft als hij/zij wordt opgetild, lame. En goedkopere series waar je juist weer met verbazing naar zit te kijken vanwege de hoge kwaliteit in acteren.

Amerikaanse en Engelse series zijn meestal beter geacteerd dan andere, sorry het is gewoon vaak (niet altijd) zo. Hoewel ik het soms moeilijk vindt lang naar Engelsen te luisteren zonder in lachen uit te barsten, sommigen hebben zo’n bekakt accent (niet allemaal!). maar Amerikaanse/Engelse series hebben ook hun ‘downsides’. Zoals dat series (vaak kinderseries) zich meestal afspelen op locaties rond het huis, rond de school en op één andere locatie waar de hoofdrolspelers vaak zijn, en als ze dan eens iets anders doen ziet het er duidelijk naar uit dat dat niet vaak gedaan wordt, soms zelfs met knullig decor. En het is vaak meer van hetzelfde: series over jongeren op school, series over vampiers, ziekenhuisseries, real life soaps over jongeren, etc. etc..
Begrijp me niet verkeerd, ik kijk ook nog wel eens (een deel van) een serie en dan vind ik het ook geweldig, maar af en toe… sla ik een weekje over voor het echte leven.



P.S. Ik ben weer helemaal bij tot op de dag van vandaag (nou ja, gisteren gezien het 1:17 uur is op het moment) met mijn blog!!

Vampiers 199/365

Ja, het uitgekauwde onderwerp ‘vampiers’ komt ook nog eens naar boven in mijn blog.

Vampiers zijn duidelijk in de mode op het moment. De Twilight-saga was voor zowel de films als de boeken een kaskraker, de hysterie rond de Cullen-vampiers was zo erg dat er zelfs de parodie ‘Vampires suck’ op werd gemaakt. Maar daarnaast heb je ook nog True Blood, The Vampire Diaries, Moonlight en vele andere verhalen, series en films. Vampiers zijn altijd goed voor romantiek, avontuur en horror, in de afgelopen jaren zijn er genoeg horror films gemaakt met een moordlustige vampier erin.

De bekendste vampier is in de 19e eeuw gecreëerd door Bram Stoker. In 1897 publiceerde hij Dracula. Sindsdien zijn vampiers wel veel veranderd. Hoewel ze in kinderboeken nog steeds niet tegen zonlicht kunnen zouden ze dat tegen kunnen gaan met een zonnebril en zonnebrand (De Griezelklas). In andere media ontwikkelen vampiers zich steeds meer. Ze leven onder de mensen, worden steeds moderner, ze kunnen tegen zonlicht en hebben andere manier om zich te voeden. De theorieën van Twilight, True Blood en enkele Japanse anime’s vallen op dit moment onder de ‘moderne vampier’.

De charme van de vampier komt vooral door zijn onbereikbaarheid. Hij/zij leeft eeuwig en verliest daarom alles en iedereen om hem heen, hij/zij is onmenselijk dus zijn/haar lichaam heeft (in principe) geen limieten in snelheid en kracht, en is meestal ook nog eens ‘onnatuurlijk’ knap. De combinatie van een eeuwige pijn, een niet ‘beperkt’ lichaam en een geweldig uiterlijk is genoeg om de vampier ‘onbereikbaar’ te maken en daarom tot een pure magneet op jongeren (vooral meisje). Tot er weer iets anders in de mode is natuurlijk.