Cultuur verandert! 255/365

Niet zo lang geleden was er een discussie over wat nu precies cultuur is, en wat er onder volksvermaak (en dus in de ogen van zogenaamde cultuurkenners ‘barbaars’) valt. Nu is ‘cultuur’ nogal een discussiepunt en is het oppervlakkig om er maar één definitie aan te geven. Geleerdheid heeft niks met muziekvoorkeur te maken en je bent niet direct een cultuurbarbaar als je hiphop boven Bach verkiest. En toch wordt dit wel gesteld.

Op het Montessori Lyceum Amsterdam, mijn oude middelbare school, loopt één muziekleraar rond. Deze meneer Thijs – zijn achternaam heb ik niet onthouden – gaf een klasgenoot van mij ooit een onvoldoende omdat zij op een toets had gezegd Eminem ‘beter’ te vinden dan Mozart. Dit zei de leraar; in werkelijkheid had mijn klasgenoot geschreven dat zij Eminem LEUKER (dus niet beter) vond dan Mozart, zij had haar mening volledig beargumenteerd en uitgelegd. De toets ging over je mening over verschillende soorten muziek. Thijs gaf haar een onvoldoende omdat hij het niet met haar eens was. hij beschuldigde haar ervan dat ze niet wist wat cultuur was. hiermee is het algemene oordeel over ‘wat cultuur is’ getoond. Storm, die onvoldoende was volledig onterecht!

We moeten dit algemene beeld van cultuur loslaten. Cultuur verandert per generatie, maar daar wordt geen rekening mee gehouden. Zo ontstaan er steeds meer ‘cultuurbarbaren’ puur omdat (vooral) de jongere generatie zich weinig interesseert voor schilderijen en beelden van ‘beroemde kunstenaars’. Ik zeg niet dat alle jongeren hier onder vallen, maar er zijn maar weinig mensen die elke dag klassieke muziek luisteren en elke week of maand wel naar het museum gaan om er ingewikkelde discussies over kunst te voeren. De culturele antropologie stelt dat elke (sub)groep binnen een samenleving zijn eigen vorm van cultuur heeft, en toch wordt iedereen over één kam geschoren in het oordeel of je een kenner of een barbaar bent. De ‘oude garde’ moet er mee leren leven dat de meningen veranderen, en dat er meer vormen van cultuur zijn dan de alleen door hen erkende vorm.

Series 220/365

Het grootste verschil binnen televisieseries is de kwaliteit, en dat hangt kennelijk nog altijd samen met geld.

Niet altijd, dat is ook weer waar, maar wel vaak. Hoewel er ook series zijn van grote kinderzenders die echt wel geld hebben en dan wordt er toch nog verschrikkelijk geacteerd. Iemand die bewusteloos ‘is’ maar wel armbewegingen en ondersteuning geeft als hij/zij wordt opgetild, lame. En goedkopere series waar je juist weer met verbazing naar zit te kijken vanwege de hoge kwaliteit in acteren.

Amerikaanse en Engelse series zijn meestal beter geacteerd dan andere, sorry het is gewoon vaak (niet altijd) zo. Hoewel ik het soms moeilijk vindt lang naar Engelsen te luisteren zonder in lachen uit te barsten, sommigen hebben zo’n bekakt accent (niet allemaal!). maar Amerikaanse/Engelse series hebben ook hun ‘downsides’. Zoals dat series (vaak kinderseries) zich meestal afspelen op locaties rond het huis, rond de school en op één andere locatie waar de hoofdrolspelers vaak zijn, en als ze dan eens iets anders doen ziet het er duidelijk naar uit dat dat niet vaak gedaan wordt, soms zelfs met knullig decor. En het is vaak meer van hetzelfde: series over jongeren op school, series over vampiers, ziekenhuisseries, real life soaps over jongeren, etc. etc..
Begrijp me niet verkeerd, ik kijk ook nog wel eens (een deel van) een serie en dan vind ik het ook geweldig, maar af en toe… sla ik een weekje over voor het echte leven.



P.S. Ik ben weer helemaal bij tot op de dag van vandaag (nou ja, gisteren gezien het 1:17 uur is op het moment) met mijn blog!!