Posts tonen met het label vader. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vader. Alle posts tonen

vrijdag 13 augustus 2010

Koken 163/365

Kennelijk is het vanavond mijn beurt om te koken.

En dat betekent weer zoveel dingen om te doen…
1. Bedenken wat je gaat maken, of een kookboek raadplegen
2. Ingrediënten verzamelen, uit de huisvoorraden of bij de supermarkt halen
3. Pannen en kookgerei bij elkaar sprokkelen
4. Ingrediënten klaarmaken, water koken (indien nodig) en/of olie/boter verhitten
5. Eten maken
6. Tafel dekken en eten opdienen
7. Achteraf nog alles afruimen
Gelukkig voor mij hebben wij thuis een afwasmachine, anders zou ik gek worden.

Nu vind ik koken helemaal niet zo erg maar er is één groot nadeel aan, ik weet namelijk nooit wat ik wil gaan koken dus eindigt het vaak met standaard dingen als een maaltijd van pasta, salade en vlees. Erg saai en originele ideeën komen helaas niet vaak mijn kant op waaien. Hoewel, als ze dat doen dan wordt het een avond met zeer uitgebreide hamburgers met echt alles erop en eraan (hamburger, sla, gebakken uitjes, plakjes komkommer, “ tomaat en augurk, etc.), taco’s zoals het hoort, een biefstuk met spek en alles (ik ben er even de naam van kwijt) of zelfs een zeer uitgebreide noedelsoep naar echt Japans recept. En natuurlijk een hele reeks aan taarten, cakes, brownies en andere vormen van gebak.
Hoewel dat gebak nog wel eens een probleem is, gezien ik nogal ruzie heb met de oven hier bij mijn vader. Dat stomme ding wil nooit naar me luisteren!!

Begrijp me niet verkeerd of zo, ik ben dol op koken en ik vind het geweldig als mensen het lekker vinden wat ik heb gemaakt. Maar soms kan ik gewoon helemaal niks bedenken en dan wordt het een simpele doch voedzame maaltijd of gewoon een simpele pizza. Heel lui van mij dat snap ik maar af en toe heb ook ik echt geen zin in iets moeilijks bedenken. Dus eten we vanavond soep en pizza. Dat houdt in, ik eet de pizza en mijn vader de soep. Eet smakelijk!!

dinsdag 10 augustus 2010

Weerzien 160/365

Na een afwezigheid van drie weken zijn er altijd een paar mensen die je zo snel mogelijk weer wilt terugzien.

Dus spreek je zo snel mogelijk met elkaar af. Zo ook dus met Noukka en Charlotte, twee van mijn beste vriendinnen. Maar voordat ik met hen heb afgesproken ga ik eerst met Bart en David (de oudste zoon van mijn vaders vriendin) nog een stuk rijden om het te oefenen voor ik les neem.

Eigenlijk ging het best goed, hoewel mijn vader heel erg goed is in me afleiden zodat het weer fout gaat en ik moet echt mijn benen trainen want na een uur constant die koppeling intrappen en weer langzaam op laten komen was mijn linkerbeen nogal moe en zelfs bijna pijnlijk. En dat moet me niet gebeuren als ik later in de file sta… En ik moet nog sneller op leren trekken want anders springt een stoplicht weer op rood voor ik weg ben gekomen. Maar ik leer langzaam maar zeker aan.

Met Lot en Noux zou ik naar The Twilight Saga: Eclipse gaan. Niet mijn persoonlijke keuze maar we waren helemaal weg van de boeken toen Twilight voor het eerst uitkwam dus hebben we ooit besloten ook maar alle films te gaan zien. En dit was de beste van de drie op dit moment! Behalve dan dat hij veel te klef was bleef hij in verhouding goed bij het boek en zat de humor van het boek er ook tenminste in. Hij was veel beter dan ik verwacht had. En het was goed om Noux en Lot weer eens te zien, vooral omdat Lot de 11de op vakantie gaat en de 31ste pas terugkomt, als ik alweer school heb.

De verrassing 158/365

Vandaag ga ik weer naar mijn vader (Bart) toe. Hij sms’te me dat hij iets voor mijn verjaardag had bedacht maar wilde niet vertellen wat. Ik ben benieuwd.

Hij sms’te me erover terwijl ik nog op vakantie was en toen ik onderweg naar huis was. En ik had tot vandaag echt geen flauw idee wat hij nou bedoelde. Ik dacht eerst rijlessen, of een tweedehands (of achtstehands) auto maar beide ideeën waren hartstikke fout. Want hij had bedacht dat hij me voor mijn verjaardag een sieraad wilde geven. En dan wel een sieraad dat ik niet alleen nu, maar ook nog over veertig jaar zou kunnen dragen en dat ik dan terug zou denken aan ‘die ouwe gek’ (zijn woorden!! Niet de mijne!!).
En zo was ik ineens op weg naar de juwelier Lyppons, een winkel die ik me absoluut niet kan veroorloven als ik het zelf moest betalen maar hij zie dat prijs niet iets was waar ik over na moest denken. Daar zou hij rekening mee houden en desnoods ja of nee over zeggen maar dat was zijn keuze. Mijn vader is echter goed in iets zoeken wat hij in zijn hoofd heeft dus maakte hij het de vrouw die ons hielp lekker moeilijk, ik kan daar wel om lachen want het is zo typisch voor hem dat het voor mij inmiddels een soort spel is waar ik naar kijk en ik moet altijd heel hard op mijn tong buiten om niet te gaan grinniken.

Ik heb mijn vader wel gemist in de vakantie maar zijn werk staat hem niet toe om vakantiedagen op te nemen in de zomervakantie. Misschien kunnen we later samen ergens een paar dagen naar een leuke stad zoals we vorig jaar ook een paar dagen naar Venetië zijn gegaan.

zaterdag 22 mei 2010

IB-sukkels 78/365

En zo hang je ‘gezellig’ drie kwartier aan de telefoon.

De IB-groep, nu DUO genoemd, is weer eens rampzalig. Mijn vader zou meer dan 200 euro per maand aan mij moeten bijdragen omdat hij genoeg zou hebben verdiend (in 2008). Kan best zijn maar 200 euro per maand is niet niks en kennelijk houdt de IB-groep wel rekening met het inkomen van twee ouders maar bedenken ze niet dat die ouders gescheiden kunnen zijn en dus niet op elkaar kunnen terugvallen. Gevolg is dat mijn vader nu met de IB-groep moet gaan bellen omdat ik niet met ze in discussie mag vanwege ‘persoonlijke gegevens’ (niet dat mijn vader me die gegevens niet allang had gegeven). Maar wanneer je als volwassene met een fulltime baan tijd vindt om de IB-sukkels te bellen is me een raadsel. Ze zijn namelijk open van maandag tot en met vrijdag, van 9:00 tot 17:00 en ergens rond 13:00 is er pauze. Bovendien is het heel normaal om meer dan een kwartier in de wacht te worden gezet.

Niet echt ideaal als je een fulltime baan hebt en niemand anders het mag regelen sukkels!!

Hoogtevrees 76/365

Dan ben je een booteigenaar, doet je mastlicht het niet en kun je het niet zelf repareren omdat je hoogtevrees hebt.

Dit overkwam mijn lieve vader vandaag. Meneer heeft om onbekende redenen in de afgelopen vijf jaar ineens hoogtevrees ontwikkeld en durft niet te klimmen in alles dat beweegt en waarbij hij niet gezekerd is. Als voorbeeld: een ladder opklimmen die tegen een mast van een boot gebonden staat die in het water ligt en dus beweegt.
Maar mijn broertje en ik kregen dat stomme mastlicht niet los omdat de hele bende vastgeroest zat en Alex (het broertje) heel geniaal het glas van het lampje gebroken had en daarmee het enige houvast op dat stomme ding.

Dus moest Bart (mijn vader) naar boven, en dat vond hij niet bepaald leuk… Hij kwam heelhuids beneden hoor, maar toen bleek dat het lampje niet het probleem is want dat is nu vervangen en het mastlicht doet het nog steeds niet. Dat vond hij nog minder leuk, haha!

donderdag 15 april 2010

Rijles 34/365

Ik weet dat je 18 moet zijn om een auto te mogen besturen. Maar gezien mijn vader autorijlessen veel te duur vind (en hij heeft gelijk), leert hij het me op uitgestorven parkeerterreinen.


Een normale rijles kost 20 euro per uur, en een normale les neemt twee á drie uur in beslag. En als het aan de rijschool ligt heb je minstens zes lessen nodig voor je weet hoe de koppeling werkt. Mijn vader heeft me twee lessen van ieder één uur gegeven en ik weet nu al hoe het werkt. Het gaat nog niet heel soepel en geheel zonder problemen maar ik weet hoe ik dat stomme ding moet gebruiken.

Ja, ik ben geen liefhebber van de koppeling en toch is het hier in Europa de meest voorkomende vorm van systeem in een auto. Het probleem dat ik ermee heb is het pedaal dat je in moet trappen om tussen versnellingen te wisselen. Maar ik raak er wel aan gewend.


Mijn vader wil me dit leren zodat ik hiermee geen tijd en geld verspil in een les. Ook omdat rijscholen inmiddels een speciale gratis les geven voorafgaand aan je echte lessen om uit te maken hoe goed je al kan rijden en wat je wel en niet kan en hoeveel lessen je dus nog nodig hebt. En als ik al met de koppeling overweg kan hoef ik veel minder lessen te nemen om af te kunnen rijden. Voor mij klinkt dit als een heel slim plan maar als we betrapt worden terwijl ik achter het stuur zit is mijn vader zijn rijbewijs kwijt. En dat heeft hij nodig voor zijn nieuwe baan. Hij wordt buschauffeur!! En ik pest hem er nog steeds mee!!


Niks tegen buschauffeurs hoor. Maar mijn vader kan niet goed met bazen overweg. Dat is ook de reden dat hij een eigen bedrijfje had de afgelopen 10 jaar.

zondag 7 maart 2010

Schrijf plaatsen 2/365

Het is verbazingwekkend hoe een laptop een leventje makkelijker kan maken. Of moeilijker…


Sinds ik mijn laptop heb, heb ik hem meestal wel bij me. Niet omdat ik verslaafd ben maar omdat het een licht ding is en als ik dan echt dodelijk verveeld ben, dan heb ik tenminste iets te doen. Het is echter één van de dingen waar mijn vader in ik nog wel eens discussies over kunnen hebben. Hij heeft er een hekel aan als ik beneden in onze woonkamer op mijn laptop zit te werken omdat het ‘irritant harde typ geluiden maakt’. Helaas is het feit dat hij het vervelend vind, geen goede reen voor mij om niet beneden te zitten met mijn laptop. Eigenlijk alleen omdat in de woonkamer onze ontzettend geweldige bank staat.


Het is waarschijnlijk gewoon ook een vorm van gemak maar ik hou er gewoon van om op die bank te liggen en ondertussen wat te schrijven, met vrienden te chatten of een film te kijken. Wie niet? Maar mijn vader en ik krijgen altijd discussies over de bank, en de vensterbank. Niet zo heel lang geleden besloot mijn vader namelijk dat onze vensterbank te smal was om lekker op te zitten. En niet omdat we allemaal abnormaal dik zijn of zo. Dus heeft hij de vensterbank ‘verbouwd’ waardoor deze nu breder is en tot over de verwarming komt, waardoor het heerlijk is om er op te zitten. Het is een dilemma. Hoe en waar ga ik mijn vader nog even verder pesten? Terwijl ik lekker op de zachte en grote bank lig, of terwijl ik op de warme vensterbank met rugleuning zit? En de andere vraag is: Waar wil hij me weer vandaan jagen?


En nu is hij mijn haar door de war aan het gooien waardoor het echt verschrikkelijk zit en statisch wordt, puur omdat de ‘irritante typ geluiden’ op zijn zenuwen beginnen te werken. Ik zal wraak nemen!! :P