Kennelijk is het vanavond mijn beurt om te koken.
En dat betekent weer zoveel dingen om te doen…
1. Bedenken wat je gaat maken, of een kookboek raadplegen
2. Ingrediënten verzamelen, uit de huisvoorraden of bij de supermarkt halen
3. Pannen en kookgerei bij elkaar sprokkelen
4. Ingrediënten klaarmaken, water koken (indien nodig) en/of olie/boter verhitten
5. Eten maken
6. Tafel dekken en eten opdienen
7. Achteraf nog alles afruimen
Gelukkig voor mij hebben wij thuis een afwasmachine, anders zou ik gek worden.
Nu vind ik koken helemaal niet zo erg maar er is één groot nadeel aan, ik weet namelijk nooit wat ik wil gaan koken dus eindigt het vaak met standaard dingen als een maaltijd van pasta, salade en vlees. Erg saai en originele ideeën komen helaas niet vaak mijn kant op waaien. Hoewel, als ze dat doen dan wordt het een avond met zeer uitgebreide hamburgers met echt alles erop en eraan (hamburger, sla, gebakken uitjes, plakjes komkommer, “ tomaat en augurk, etc.), taco’s zoals het hoort, een biefstuk met spek en alles (ik ben er even de naam van kwijt) of zelfs een zeer uitgebreide noedelsoep naar echt Japans recept. En natuurlijk een hele reeks aan taarten, cakes, brownies en andere vormen van gebak.
Hoewel dat gebak nog wel eens een probleem is, gezien ik nogal ruzie heb met de oven hier bij mijn vader. Dat stomme ding wil nooit naar me luisteren!!
Begrijp me niet verkeerd of zo, ik ben dol op koken en ik vind het geweldig als mensen het lekker vinden wat ik heb gemaakt. Maar soms kan ik gewoon helemaal niks bedenken en dan wordt het een simpele doch voedzame maaltijd of gewoon een simpele pizza. Heel lui van mij dat snap ik maar af en toe heb ook ik echt geen zin in iets moeilijks bedenken. Dus eten we vanavond soep en pizza. Dat houdt in, ik eet de pizza en mijn vader de soep. Eet smakelijk!!
Cultuur verandert, veranderen wij mee? Ik niet. Ik doe lekker wat ik zelf wil!
Posts tonen met het label koken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label koken. Alle posts tonen
vrijdag 13 augustus 2010
dinsdag 10 augustus 2010
De camping 133/365
Vandaag zijn we dan eindelijk aangekomen!
Camping Pavillon Royal (of iets dergelijks) zal voor twee weken lang onze uitvalsbasis zijn. We zijn al gebrandmerkt doormiddel van blauwe bandjes waardoor het personeel kan zien dat je daadwerkelijk hebt betaald om op het terrein te mogen zijn. Nadeel 1 van de bandjes: ze zijn vervelend en je krijgt ze niet meer af!! Daar heb je een vakkundige schaar voor nodig…
Tevens zijn we (moeder, broertje, opa, oma en ikzelf) te lui/moe om te koken vandaag en hadden we ons verschanst in het restaurant van de camping. Inmiddels is het echter vier uur later en heb ik nog steeds de nasmaak van friet in mijn mond… Bleh!

Aankomst was nog nooit zo gewenst, trusten Alex...
Camping Pavillon Royal (of iets dergelijks) zal voor twee weken lang onze uitvalsbasis zijn. We zijn al gebrandmerkt doormiddel van blauwe bandjes waardoor het personeel kan zien dat je daadwerkelijk hebt betaald om op het terrein te mogen zijn. Nadeel 1 van de bandjes: ze zijn vervelend en je krijgt ze niet meer af!! Daar heb je een vakkundige schaar voor nodig…
Tevens zijn we (moeder, broertje, opa, oma en ikzelf) te lui/moe om te koken vandaag en hadden we ons verschanst in het restaurant van de camping. Inmiddels is het echter vier uur later en heb ik nog steeds de nasmaak van friet in mijn mond… Bleh!
Aankomst was nog nooit zo gewenst, trusten Alex...
Labels:
365,
aangekomen,
Biarritz,
broertje,
camping,
Frankrijk,
koken,
moeder,
oma,
opa,
restaurant,
vakantie
Abonneren op:
Posts (Atom)