Jech... 307/365

‘Ooit’ is ere en schoen bedacht die behalve simpel ook nog eens heerlijk warm en comfortabel was. Al snel sloeg deze schoen aan, ondanks de krankzinnig hoge prijs en de lelijkheid ervan.

Het mislukte pantoffelmodel, met een waarde van ruim zeventig euro per paar, werd in Australië en Nieuw-Zeeland al zeer lange tijd gedragen voordat de surfer Brian Smith het merk registreerde in 1978. Sinds 1995 wordt de schoen die door vele werd verafschuwd wereldwijd verkocht. Om ook de laatste mensen om te krijgen zijn er inmiddels al veel meer modellen ontworpen dan alleen de mislukte pantoffel.

Voor de mensen die wat traag van begrip zijn of ver weg van de ‘mode’ weg leven; het gaat hier om de Uggs. De schoenen met het gerucht dat de naam is ontleent aan de Engelse versie van ‘jech…’: ‘ugg…’ (korte versie van ‘ugly’, waarvan de betekenis ‘lelijk’ is) omdat ze zo lelijk zouden zijn. Diep van binnen heb ik het gevoel dat dat best wel eens kan kloppen. Iedereen droeg deze schoenen drie winters geleden, maar de mensen gingen er vaak ook mee door in de zomer!

De mode heeft vreemde grillen, maar persoonlijk lijkt het me nogal oncomfortabel om met met bont of wol gevoerde leren laarzen op het strand te lopen. Om niet eens te spreken over hoe slecht het eigenlijk is voor de schoenen zelf! En gezien het prijzige kaartje dat er in de winkel aanhangt is zuinigheid ermee toch wel nodig. Inmiddels zwerven er ook al ruim een jaar overal nep-Uggs rond die makkelijk te herkennen zijn. 1. Ze hebben geen merknaam achterop staan, en 2. Nep-Uggs zakken na een tijdje ontzettend uit model waardoor ze nog meer lijken op oversized pantoffels, echte Uggs behouden hun model wel. Ikzelf ben twee jaar geleden ook voor de bijl gegaan, voor een paar motorlaarzen-look-alikes van Uggs. Puur omdat het heerlijke warme leren laarzen met schapenwol zijn en ik niet van koude voeten houdt. Maar in de zomer laat ik ze toch echt lekker in de gang staan!

Sneeuw 272/365

Zaterdag sneeuwde het al maar bleef het niet liggen, vandaag is een ander verhaal. Dames en heren, het is nog niet eens december en er zijn al sneeuwpoppen, sneeuwballengevechten en mensen halen de slees alweer uit de schuur!

Het weer is gek geworden, normaal hebben we in Nederland rond januari de eerste sneeuw. Vorig jaar hadden we de eerste sneeuw halverwege december en nu zelfs voor het einde van november. En hoewel ik sneeuw leuk en gezellig vind (je associeert het toch met de feestdagen), is de snijdende wind wel wat minder. Door die wind wordt de gevoelstemperatuur deze week rond de -13 graden (celsius) geschat. Niet echt een pretje en het brengt herinneringen aan mijn ‘TNT-tijd’ omhoog. Nare, koude herinneringen om precies te zijn.

Oeh! Dat moet ik meenemen als we gaan wintersporten, een goede slee!!

Bewolkt 96/365

Ieks, ik weet echt niet wat ik moet schrijven over vandaag. Het is namelijk weer zaterdag en dan gebeurt er zo weinig dat ik niks kan bedenken.

Dus ik ben uit het raam aan het staren en constateer dat het weer bewolkt is. Dat komt de laatste tijd belachelijk veel voor. Zijn we eindelijk van die lange en koude winter af (ik was postbode in de winter en heb serieus enkele zaterdagen achter elkaar bij temperaturen van -20 en -14 rond gelopen buiten), is de zomer er twee weken lang en daarna weer bewolkt en regen. Het is niet eerlijk.

Ik kon echt niet wachten tot de zomer, zelfs in mijn met wol gevoerde leren laarzen met dikke zolen waren mijn tenen nog bevroren toen ik post bezorgde. Oké, misschien was het niet helemaal slim om bij de TNT te gaan werken vlak voor de winter, maar ik had een baantje nodig! Nou ja, ik kon dus niet wachten tot de zomer er zou zijn, lekker in de zon in de tuin zitten terwijl het 20 graden was buiten. En dat was ook mogelijk, maar tijdens de lente. Iedereen was van slag, na zo’n (in verhouding) lange winter werd het ineens wel heel snel zomer. Maar voor lang duurde de pret niet. Na twee heerlijke weken begon de temperatuur weer te dalen tot het moment dat je je adem weer in de lucht kon zien en de thermometer weer onder de 10 graden was gedoken. Ik begon bijna te vrezen dat er een nieuwe ijstijd aan was gebroken.

Dat was gelukkig niet het geval en de laatste dagen ligt de temperatuur redelijk stabiel tussen de 15 en 20 graden, soms hoger maar niet meer lager. Maar de zon heb ik in de afgelopen twee weken wel twee hele dagen gezien want het is nog altijd bewolkt. Tja, het zijn de vrienden van Nederland ben ik bang….

sneeuw, ijs en wind

Sneeuw, ijs, kou... Je zou toch denken dat we er hier in Nederland aan gewend zouden zijn. Het lijkt niet zo te zijn.
Toen de sneeuw voor de eerste keer deze winter viel, viel er in één avond vijf centimeter sneeuw, de ochtend daarna werd dat tien centimeter. En in een land waar vroeger vrij vaak en vrij veel sneeuw viel zou je verwachten dat we daar een plan voor hebben, zodat het normale leven door kan gaan. Niet dus…


Die ene dag, en de rest van de week daarop, startte een complete chaos. Treinen kwamen niet op tijd, of ze kwamen zelfs helemaal niet. “Het weer is te slecht.” Postbodes werden uiteindelijk ongeveer allergisch voor het geklaag van het openbaar vervoer. En ze bleven klagen. Treinen bleven vertraging hebben, bussen en trams reden zelfs helemaal niet en op stations zoals Utrecht Centraal kwamen steeds meer mensen die steeds langer moesten wachten, en het werd alleen maar kouder en kouder.

Mensen, in de vorm van vrienden en familie, belden me om me te vertellen dat als ik een afspraak had en ik de trein moest nemen dat ik het maar af moest zeggen. Als ik de stations en treinen maar meed. Mijn vader belde me om te vragen of hij me ergens op moest halen. Hij vergat daarbij dat ALS ik in Utrecht was, hij me nooit binnen één of twee uur had kunnen ophalen, puur vanwege de enorme files die zich inmiddels hadden gevormd.


In de havens lagen boten ingevroren. Mensen lopen op ijs dat op het IJsselmeer ligt. En er zijn toch serieuzere kansen op een nieuwe Elfstedentocht. Maar helaas, mensen willen de ‘goede’ dingen van de winter, zoals schaatsen en mooie sneeuw die steden een dorpen zo’n ‘lieflijke’ uitstraling geeft. Maar ze willen niet de kou en ijzige wind.
Nederland en sneeuw, ooit gingen ze heel goed samen. Nu vervloekt iedereen het ijs dat al twee en een halve maand het land in zijn greep houdt. Als het aan een overgroot deel van de inwoners ligt pakt Koning Winter morgen nog zijn koffers om weer naar de Noordpool te vertrekken.