Halfpipe!! 358/365

Vandaag was… AWESOME!! Zoals mijn broertje dan zou zeggen. Laat de titel je niet misleiden, ik ben geen halfpipe ingegaan om trucs te doen. Maar we zijn wel door Clueless Claude (vandaag iets minder clueless dan gewoonlijk) een natuurlijke halfpipe in geleid. En het was zo geweldig, we zijn vandaag amper op pistes geweest maar niet zoals zondag waren het nu brede en leuke stukken die we buiten de pistes deden. Zoals natuurlijke halfpipes dus.

Helaas had ik ook voor vandaag niet de juiste skipas en mij overal binnen smokkelen was een stuk lastiger in dit gedeelte van Frankrijk. Kennelijk heeft Clueless Claude in Zwitserland nog wel vriendjes, maar in Chatel (Frankrijk) een stuk minder. Buik tegen rug met een lesgenoot moest ik elke keer door de poortjes en de man bij de lift mocht dat niet zien dus we moesten steeds hopen op drukke momenten bij de lift. Het is allemaal goed gegaan maar ik voelde me een beetje als een illegale immigrant, Natalie voelde zich als de legale smokkelaar (nadeel voor haar: justitie veroordeelt de legale smokkelaar altijd, de illegale immigrant wordt teruggestuurd, en ik moest toch weer terug naar Avoriaz uiteindelijk). Nu weet ik hoe een partycrasher zich voelt als ‘ie binnen wordt gesmokkeld.

ZON!!! 357/365

Vandaag was geweldig!! Geen wolken, goede sneeuw en flink wat wind (dat was wat minder). De perfecte dag voor skiën en verbranden. En een zonnesteek oplopen in Alex’ geval. Hoe hij dat heeft gedaan weet ik niet helemaal zeker maar hij loopt nu door het appartement als een soort dode pinguïn, of een zombie pinguïn gezien hij nog loopt.

Vandaag was echter ook de dag dat Clueless Claude bedacht dat het leuk zou zijn om naar een ander skigebied te gaan, waar ik dus geen skipas voor had. Vastzitten in Zwitserland stond niet echt op mijn prioriteitenlijstje voor de vakantie maar oke. Geen zorgen hoor, Clueless Claude is 180 en kent iedereen dus mocht ik steeds langs de poortjes sneaken.

Nu maar hopen dat Alex snel weer levend wordt…

Clueless Claude 356/365

Precies waar ik gisteren al bang voor was, onder het dikke pak sneeuw ligt ijs! En door die leuke oefeningen van ons (dank u wel, o Claude *puur sarcasme*)  creëren we het ijs zelf ook nog voor een flink gedeelte. We moeten namelijk constant ‘side-slippen’ wat voornamelijk inhoudt dat we zijwaarts van de berg afschuiven in plaats van gewoon fatsoenlijk bochtjes draaien. En de ‘geliefde’ skileraar (Claude dus) is een groot fan van ‘off piste’.

De mist is gelukkig wel opgetrokken want we (twee lesgenoten, George en Natalie, en ik) kregen het voor elkaar gisteren Claude kwijt te raken. Hoewel dat voelde als het beste moment van de hele les stonden we wel in dichte mist bovenop een berg zonder dat we echt wisten waar we heen gingen. We wisten alleen dat er op een gegeven moment een splitsing zou komen waarbij we op moesten passen want hoewel beide pistes blauw waren lag één ervan vol in de wind en was die veranderd in een soort verticale ijsbaan. ‘Clueless Claude’ (zoals Natalie’s vader hem zo geniaal noemde (er zitten alleen maar Britten in mijn les)) had nog niet eens door dat we verdwenen waren.

Clueless Claude leek ook niet door te hebben dat van de piste af gaan op je tweede dag misschien niet het beste idee van de eeuw was… Volgens mij is de man 180 jaar oud en hij is duidelijk opgegroeid op de berg maar hij maakt ‘hem kwijtraken’ wel heel erg makkelijk zo. En m’n kont doet pijn van het vallen…