Goeiemorgen... 359/365

Uch… Alex is niet beter geworden. Sterker nog, ik werd vannacht om 2 uur wakker door het heerlijke geluid van iemand die aan het overgeven was in het bed boven mij, gezien we een stapelbed delen en hij boven ligt. Jummie…

Hij heeft gisteren inderdaad een zonnesteek opgelopen en het gevolg daarvan staat nu buiten. Dat was Mardou haar enige oplossing namelijk, het ondergespuugde matras gewoon buiten zetten. Ach, het zorgde er wel voor dat de stank snel weer verdwenen was. Vanwege Alex’ koorts vanochtend zijn mijn oma en ik het dorp in geweest om een kip te kopen (we eten vanavond kip) en zijn we deze ene ochtend even niet gaan skiën. Mijn schenen zijn Alex dankbaar want volgens mij heb ik er één gekneust.

Ooh het leukste heb ik nog niet eens vertelt. Ik ben een ei… Waarom ben ik een ei vraag je?? Omdat ik zo ontzettend geniaal ben geweest mijn eigen skischoenen mee te nemen… Één van elk paar om precies te zijn… en mijn grootste voet zit in de kleinste schoen. Ja ja, de linkerschoen is maat 35 en de rechterschoen is maat 36. Ik zweerde thuis dat ik dezelfde schoenen in mijn handen had, maar in mijn verdediging: beide paren zien er exact hetzelfde uit!! Maar het verklaarde wel waarom mijn linkerschoen in beide ski’s paste en mijn rechter in geen van beide (en nu, na een aanpassing van één ski slechts in één van de twee ski’s).

Mijn linkervoet wil een nieuwe eigenaar ben ik bang…

ZON!!! 357/365

Vandaag was geweldig!! Geen wolken, goede sneeuw en flink wat wind (dat was wat minder). De perfecte dag voor skiën en verbranden. En een zonnesteek oplopen in Alex’ geval. Hoe hij dat heeft gedaan weet ik niet helemaal zeker maar hij loopt nu door het appartement als een soort dode pinguïn, of een zombie pinguïn gezien hij nog loopt.

Vandaag was echter ook de dag dat Clueless Claude bedacht dat het leuk zou zijn om naar een ander skigebied te gaan, waar ik dus geen skipas voor had. Vastzitten in Zwitserland stond niet echt op mijn prioriteitenlijstje voor de vakantie maar oke. Geen zorgen hoor, Clueless Claude is 180 en kent iedereen dus mocht ik steeds langs de poortjes sneaken.

Nu maar hopen dat Alex snel weer levend wordt…

Alex' verjaardag 302/365

Vandaag is mijn liefhebbende broertje jarig. Vijftien is hij geworden. En speciaal voor zijn verjaardag martelt mijn moeder zichzelf door met ons (het neefje, nichtje, opa en oma mogen ook nog mee) naar Snowworld te gaan, het is een voorproefje voor de skivakantie in februari. Voor mij is het een test: krijg ik in deze hal koude voeten tijdens het snowboarden, dan moet ik in februari gaan skiën.

Snowworld in de kerstvakantie, wat bezielde ons?! Binnen is het een waar gekkenhuis van een wirwar van zeurende kleine kinderen, te dikke volwassenen en jongeren in stoere snowboardkleding die verveeld tegen de muur hangen. Op een baan waar iedereen kriskras OVER elkaar heen gaat, puur omdat de helft nog nooit echt geskied heeft, vinden ondertussen ook nog drie ski- en drie snowboardklassen per uur tegelijkertijd plaats. Wat zorgt voor een lichte overbevolking.

Sneeuw die in broeken eindigt, veel onervaren kinderen op een piste die niet gemaakt is voor ‘in-één-keer-recht-naar-beneden-terwijl-je-remt-omdat-je-geen-bochten-kan-maken”, en veel te streberige ouders. Ineens weet je weer waarom je hier nooit heen wilde.

De verjaardag was wel een succes, en daar gaat het om. Happy birthday little brother!!

Aankomst Amsterdam 156/365

We zijn weer terug in het land waarvan we de taal verstaan!!!!!!

Dankzij de ‘spook’verhalen over mannetjes die huizen en tenten binnen komen lopen ’s ochtends vroeg die mijn oom ons gisteravond vertelde was afgelopen nacht het een hele geslaagde nacht. Grrr… Heel fijn Ab, but I’ll get you for it!!

Alex kreeg het aanbod nog langer bij hun te blijven en dan samen met mijn oom komend weekend terug te reizen dus we hebben hem daar achtergelaten. Dat betekent wel meer ruimte op de achterbank die kan worden benut voor iets minder pijnlijke manieren om een dutje te doen. Helaas krijg ik van autodutjes honger, en ik ben niet aardig als ik honger heb…

Eefje slaapt vanavond nog hier want Sittard lag een klein beetje buiten de route en nu is het tijd voor bed!

Vertrek Lagreze 155/365

Allemaal in de auto gepropt en we zijn weer onderweg…

Het is een raar idee om weer terug naar Nederland te gaan, en op dit moment is het vooral heel erg krap. Zoals we namelijk met z’n drieën (Alex, Mardou en ik) naar Biarritz vertrokken, zijn we nu met z’n vijven (Eefje, Alex, Mardou, mijn oma en ik) weer onderweg naar Nederland. Alleen mijn opa blijft in Lagreze. Dus zitten we met zijn drieën (Alex, Eefje en ik) opgepropt op de achterbank. En dat betekent in slaap vallen en wakker worden met pijn in je nek omdat je voor een soort mislukt knikpoppetje aan het spelen was…
En onderweg gebeuren ook niet leuke dingen, zoals het verdwijnen van mijn zonnebril. Kennelijk mag ik zonnebrillen niet langer dan één zomer in mijn bezit hebben want die die ik hiervoor had is verdwenen en ik kan hem echt niet meer terugvinden en deze is opgeslokt. De wc’s waarbij je moet staan bij Franse snelwegen zullen veel mensen bekend zijn, nou ik had daar dus mijn zonnebril aan één poot aan mijn broekzak hangen en toen ik opstond hoorde ik hem vallen en zag ik hem zo dat gat in glijden. Ik heb niet eens de moeite gedaan ernaar te zoeken want toen ik hem niet meer kon zien in dat metersdiepe gat wist ik dat ik hem nooit meer terug zou zijn. Maar ik baal er wel van!!!

Verder is onze tussenstop in Mouliherne, wat zo mogelijk nog meer niemandsland is dan Monbahus bij mijn opa en oma. Hier hebben mijn oom en tante een huis en dit is onze tussenstop. In het hele dorp is geen bereik mogelijk met een mobiele telefoon BEHALVE bij de kerk en op het kerkhof, pure ironie… Eefje en ik zijn veroordeeld tot een nacht in onze tent, alweer, terwijl mijn oma en moeder de caravan in beslag nemen. Alex slaapt bij mijn neefje en nichtje op de kamer.

Onze verbinding met de rest van de wereld, ligt natuurlij bovenop de heuvel, zucht…

Bodega 154/365

Vanavond zijn we, lichtelijk tegen Eefjes, Alex’ en mijn zin in, nog naar een bodega geweest.

Deze was ook in Villereal, net als de markt van twee dagen geleden, maar met nog steeds gemartelde buiken is eten weinig aantrekkelijk. Dus hebben we een avond lang geleefd van friet, een halve vleesspies en aardbeien.

Terwijl we op de straat zaten want alle stoelen en tafels waren al bezet, dus gingen Alex, Eefje, ik en de Engelse kinderen maar gewoon simpel voor zwerver spelen. Alleen dan met veel eten. Toen ik echter bij het tweede stuk vlees aan de spies kwam rook (nou ja, proefde) ik onraad en het duurde helaas nog te lang voor het muntje bij mij viel. Het vlees aan de spies was gedeeltelijk biefstuk maar gedeeltelijk ook lever. En ik eet vrij wel alle soorten vlees, op orgaanvlees na! De rest van de spies heb ik verstandig laten liggen… De friet beviel ten zeerste maar de aardbeien hadden één minpunt. Kennelijk was de verkoopster ervan in de rui want we vonden een stel halflange witte haren tussen de aardbeien terug, precies de lengte die de verkoopster had. Jammie…

Luxe zwervers…

Winkelen 127/365

Geheel tegen Alex (mijn broertje) zijn wil in gaan we vandaag toch echt de stad in om kleren te kopen, want hij heeft ernstig nieuwe nodig.

Dit is helemaal tegen zijn natuurlijke gedrag in want normaal heeft hij de pest aan winkelen, tenzij het om gamewinkels gaan. Maar het is echt nodig want hij is praktisch uit al zijn shirts gegroeid en zijn broeken beginnen ook al te klein te worden.

Dus liepen we vandaag door de Kalverstraat op zoek naar winkels met een redelijke prijs voor dingen als t-shirts en shorts. Dat ging eigenlijk nog best redelijk, hij heeft twee nieuwe shirts, een nieuw vest, een nieuwe short en een nieuw hoedje. Praktisch een nieuwe garderobe voor zijn doen. Verder had ik ook nog een kappersafspraak vandaag en ben ik zeer tevreden over het resultaat. Niet te kort, wel weer laagjes en helemaal geschikt voor een zomervakantie vol golfsurfen en zwemmen.

Ik kan niet wachten op de vakantie!!