Opstaan 336/365

Net terwijl je een memorabel moment beleeft, hoor je ineens een irritant geluid. Wat is dat toch? Langzaam dringt het besef tot je door, je ogen gaan namelijk langzaam open. Dat prachtige moment was slechts een droom en de harde werkelijkheid heeft je net gewekt. Je wekker is namelijk gegaan! Met veel moeite doe je een zwaaibeweging in de richting van het gehate stuk techniek dat je zo afschuwelijk heeft gewekt. Pas op dat je het niet weg mept, zoals ik al eerder schreef kunnen de meeste telefoons niet zo goed tegen vallen! En dat is meestal de brute wakker-maker.
Langzaam ga je rechtop zitten, je rekt je uit en wrijft moeizaam de slaap uit je ogen. De zon is nog niet eens op! In het aarde donker zoek je de badkamerdeur, met een grote kans in die zoektocht meerdere keren ongenadig je tenen te stoten gezien het menselijk zicht zwaar onderdoet voor dat van een uil en je ogen ook nog half dicht zitten. Het licht aan doen is nog geen optie, je bent nog TE gewend aan het donker en licht doet dan pijn aan je ogen. Chagrijnig en rillend dankzij een koude badkamer (ik neem aan dat je verwarming nog niet aan staat om half zeven ’s ochtends) sta je ongeduldig te wachten tot die douche nu eindelijk eens warm wordt! Als je er dan eindelijk onder staat is het bijna onmogelijk je ertoe te bewegen er ook weer onder vandaan te komen. Het is zo heerlijk warm daar…

Maar je moet toch verder, kleren aan, kam door je haren, schrikken van de wallen onder je ogen (misschien toch een keertje eerder naar bed gaan?) en de schade van een nacht te lang opblijven verdoezelen met make-up, en dan naar de ontbijttafel. Die je zelf nog moet voorbereiden gezien niemand anders in huis al wakker is. Als je dan alles hebt gedaan, ontbeten, tanden gepoetst, schoenen aangetrokken (NEE, op blote voeten naar buiten is echt geen optie!), en je bent wonder boven wonder ook nog eens op tijd op school beginnen je hersens eindelijk wakker te worden. Grommend werp je je leraar een ‘goeiemorgen’ toe, hoewel je dat ‘goeie’ wel weg zou willen laten.

De grote vraag van de ochtend is niet of je op tijd komt, maar waarom je leraar in godsnaam een ochtendmens is?!

Donker 268/365

De dagen worden steeds langer, en hoewel de wintertijd het nog een beetje probeert te redden is vroeg opstaan niet leuk meer. Niet dat vroeg opstaan ooit leuk is, maar als het buiten nog donker is werkt het nog meer tegen. Mensen zijn dagwezens, waarom begrijpen scholen en werk dat niet? Want ondanks deze wetenschap verwachten ze wel dat je om 8:30 aanwezig bent.

Het donker, vijand van het menselijk zicht, vriend van de vampier en ander gebroed dat het daglicht niet verdraagt. Om even een dramatisch momentje in te lassen. Je bent nog niet helemaal wakker en zit met je katerige hoofd (of je nou gedronken hebt of niet) op de fiets. Het is elke keer weer een wonder dat ik niet de Weespertrekvaart in fiets. Het is ook een wonder dat ik nog nooit een boete heb gehad voor fietsen zonder licht. Kennelijk zijn mijn acteertalenten beter dan ik dacht, gezien ik twee keer aan een boete ontvlucht ben. Ik denk dat ik gewoon een spot op mijn fiets plak, dan heb ik licht en zie ik tenminste ook nog iets!