Opstaan 336/365

Net terwijl je een memorabel moment beleeft, hoor je ineens een irritant geluid. Wat is dat toch? Langzaam dringt het besef tot je door, je ogen gaan namelijk langzaam open. Dat prachtige moment was slechts een droom en de harde werkelijkheid heeft je net gewekt. Je wekker is namelijk gegaan! Met veel moeite doe je een zwaaibeweging in de richting van het gehate stuk techniek dat je zo afschuwelijk heeft gewekt. Pas op dat je het niet weg mept, zoals ik al eerder schreef kunnen de meeste telefoons niet zo goed tegen vallen! En dat is meestal de brute wakker-maker.
Langzaam ga je rechtop zitten, je rekt je uit en wrijft moeizaam de slaap uit je ogen. De zon is nog niet eens op! In het aarde donker zoek je de badkamerdeur, met een grote kans in die zoektocht meerdere keren ongenadig je tenen te stoten gezien het menselijk zicht zwaar onderdoet voor dat van een uil en je ogen ook nog half dicht zitten. Het licht aan doen is nog geen optie, je bent nog TE gewend aan het donker en licht doet dan pijn aan je ogen. Chagrijnig en rillend dankzij een koude badkamer (ik neem aan dat je verwarming nog niet aan staat om half zeven ’s ochtends) sta je ongeduldig te wachten tot die douche nu eindelijk eens warm wordt! Als je er dan eindelijk onder staat is het bijna onmogelijk je ertoe te bewegen er ook weer onder vandaan te komen. Het is zo heerlijk warm daar…

Maar je moet toch verder, kleren aan, kam door je haren, schrikken van de wallen onder je ogen (misschien toch een keertje eerder naar bed gaan?) en de schade van een nacht te lang opblijven verdoezelen met make-up, en dan naar de ontbijttafel. Die je zelf nog moet voorbereiden gezien niemand anders in huis al wakker is. Als je dan alles hebt gedaan, ontbeten, tanden gepoetst, schoenen aangetrokken (NEE, op blote voeten naar buiten is echt geen optie!), en je bent wonder boven wonder ook nog eens op tijd op school beginnen je hersens eindelijk wakker te worden. Grommend werp je je leraar een ‘goeiemorgen’ toe, hoewel je dat ‘goeie’ wel weg zou willen laten.

De grote vraag van de ochtend is niet of je op tijd komt, maar waarom je leraar in godsnaam een ochtendmens is?!

Alweer maandag... 335/365

Zo voelde ik me ook toen ik vanochtend om half 7 op moest staan (na een niet al te beste nacht, uren naar het plafond liggen staren is behoorlijk frustrerend). Morgen meer over vroeg opstaan!!

Verjaardag 3 en 4 125/365

Vandaag twee verjaardagen, dat betekende vroeg opstaan en laat naar bed.

Goeiemorgen, ik heb een slaapritme dat me eigenlijk niet toestaat voor één uur ’s middags wakker te worden en nu ging mijn wekker ineens om negen uur ’s ochtends. Niet heel erg prettig. Maar ja, weer een verjaardag ’s ochtends met mensen die ik echt al heel lang niet gezien had dus ging ik op weg, op naar Amstelveen. Gezien ik had uitgerekend dat er ruim 3000 manieren waren voor mij om te verdwalen als ik met de fiets ging besloot ik naar het Amstelstation te fietsen en vanuit daar de metro te nemen, die stopte toch vlakbij het huis waar ik moest zijn.
Vanuit daar de hele middag doorgebracht bij de kanovijver in het Amsterdamse bos met vrienden, eten en zon.

Maar toen weer met de metro terug naar het Amstelstation en toen naar het Surinameplein fietsen. Voor een volgende verjaardag, van Sanne dit keer. Ze is vandaag 19 geworden dus tijd voor feest. Heerlijk gegeten, veel gelachen met iedereen en uiteindelijk pas rond twaalf uur ’s avonds weer naar huis fietsen, dus drie kwartier later pas thuis.

Hoe heerlijk is het om daarna je bed in te duiken terwijl je weet dat je de volgende ochtend niet vroeg hoeft op te staan??

Tijd 91/365

Het is al vier uur en ik moet nog honderdduizend dingen voor school doen.

Maar terwijl je met je neus in de boeken zit, telefoonnummers opzoekt en verdere research uitvoert zie je allemaal kleine uitwegen. Je kamer is een bende dus ga je hem, wat je anders nooit zou doen, opruimen. Of je vindt dat er teveel kleren vies zijn dus je gaat een was draaien, en als je dan toch bezig bent kun je net zo goed eventjes de vaatwasser uitruimen.

Maar eigenlijk heb je hier helemaal geen tijd voor want je bent ook nog eens veel te laat opgestaan. Je had gewoon te weinig wilskracht om uit je bed te komen. Uitstellen is ook al geen optie meer want morgen heb je al vroeg school en daarna moet je oppassen om het kind van vrienden. Ja, je hebt jezelf weer eens lekker klemgezet hiermee.

En dit gebeurt me dus minstens drie keer per maand…