De eenzame kerststad

Kerstmis. Ik fiets door de stad. De katten van mijn oom, die op vakantie is, moeten nog eten krijgen voor ik doorga naar mijn familie. De stad is leeg, slechts af en toe kom ik fietsende gezinnen tegen. Aan de uitpuilende fietstassen en pakketten op bagagedragers, of in fietsmandjes te zien zijn ze onderweg naar andere familieleden om daar gezellig feest te vieren. Vorig jaar was dat onmogelijk. Toen was alles bevroren en spekglad. Nu fiets ik zonder vest onder mijn jas en zonder handschoenen door de stad.

Als ik voor een rood stoplicht sta te wachten fietst er iemand langs die er minder feestelijk uitziet dan die gezinnen. Alleen, gekleed in een met verf bevlekte spijkerbroek. In de plastic tas, die aan het fietsstuur hangt, zit een wijnfles en een brood. Niet echt de signalen van een gezellige Kerst, maar misschien vergis ik me. Dat kan natuurlijk. Misschien gaan ze wel fonduen (dat zou het brood verklaren) met een goede fles wijn? Maar misschien ook niet. Het zet je in ieder geval wel aan het denken. Er zullen zat mensen zijn die nu moederziel alleen thuis zitten, of in een hotel. Nederland is klein, maar wat als je nou in een land woont waar je familie honderden kilometers bij je vandaan zit?

Mensen vinden Kerst overschat, of te opgedrongen. Maar denk je eens in dat je helemaal alleen zou zitten, omdat er niemand is waar je heen kan gaan of omdat iedereen te ver bij je vandaan is? Deprimerende gedachte hè? Geniet er dan van dat je dat niet doormaakt!

Merry Christmas everyone!!

Merry Christmas!! 298/365

Humdumdumdumdumdumdum… falalalalalalalalala. Merry Christmas!! Mijn kennis van kerstliedjes is niet al te best moet ik eerlijk toegeven maar ik ken wel het deuntje. Dus bij deze. Het is Kerstmis dames en heren, een tijd van geven en delen. Ook wel een tijd van vergeten en vergeven. Familieruzies worden opzij gezet, vijanden zijn voor één dag vrienden. Alles in de geest van de kerstgedachte! Terwijl moeders, oma’s, vaders, opa’s, tantes, ooms, zussen, broers, en andere familieleden het eten voorbereiden worden in overige huizen de voorgerechten en toetjes gemaakt om de gastheer of vrouw toch een beetje te ontzien. En of je het nou met of zonder cadeautjes viert, het gaat allemaal om de gedachte!

Veel mensen vieren Kerst samen met familie, voor de zielige achterblijvers (expats, militairen, gestranden op ondergesneeuwde vliegvelden) rest er de schamele gedachte dat er ook nog oud&nieuw aankomt en dat de schade dan misschien weer ingehaald kan worden. Of je kruipt gewoon lekker bij elkaar met vrienden, dat is net zo goed en net zo gezellig. Misschien zelfs wel meer omdat er nauwelijks verplichtingen aan vast zitten. Kinderen mogen lekker laat opblijven, en iedereen mag zich volproppen en volschenken met lekker eten en goede (of slechte) drank. Het maakt niet uit hoeveel eten er uiteindelijk overblijft, hoeveel glazen er in een avond omgaan of dat de tv ondertussen aanstaat omdat er voor een keer een leuke kerstfilm op tv is. Alles in de geest van de kerstgedachte!

Je kunt Kerstmis natuurlijk ook veel simpeler vieren, lekker thuis met een mooie film en gewoon het gezin. Zeker als je twee kerstdagen te vullen hebt is dit een zeer geliefde oplossing. Is er een leuke of mooie film op tv? Dat scheelt dan maar weer, en anders huur je er toch gewoon eentje! Zo simpel is de 21ste eeuw dan ook weer. En lekker knus bankhangen met een bord heerlijk eten op je schoot mag zo nu en dan ook wel eens, daar is helemaal niks mis mee!

Surprises 271/365

Naast gedichten schrijven hoort bij Sinterklaas ook het maken van surprises, zo mogelijk een nog grotere ramp. Het maken van surprises is tijdrovend, ingewikkeld, duur en irritant. Geworstel met kippengaas, geknoei met lijm en gevloek jegens stukjes karton die niet op hun plek willen blijven zitten. Daarnaast ben je uren bezig met opruimen, lijm van je vingers en kleren krijgen en pleisters op de opgelopen wonden plakken. Kortom: surprises maken is levensgevaarlijk!

En toch is het een terugkomende traditie, vanaf groep 1 van de basisschool begint het proces. Ouders komen ’s avonds naar school om een surprise te maken voor hun kind, het cadeau wordt ze nog door de Sint gegeven zodat de surprise niet kapot hoeft. Op mijn basisschool waren het in groep 1 en 2 versierde tassen en in groep 3 en 4 ‘echte surprises’. Vanaf groep 5 gaan de kinderen lootjes trekken en zelf surprises maken. School stelt er wel regels aan om te zorgen dat een surprise nog ergens op lijkt en niet gevuld is met viezigheid, vaak wordt er ook een ‘thema’ bedacht. Op latere leeftijd gebeurt dit ook in de eigen familiekring, maar dan zijn er geen regels en wordt er het jaar daarop veelal wraak genomen vanwege voorgaande jaren.

De mooiste surprise die ik ooit heb gekregen was in groep 3, een stekelvarken gemaakt door mijn vader, hij heeft nog jaren naast mijn bed gestaan maar is uiteindelijk toch verdwenen. Een aantal jaar geleden nam mijn neefje wraak nadat ik hem het jaar ervoor in een mengsel van behanglijm, cruesli, melk en piepschuim had laten graaien. Zijn mengsel bestond echter uit ketchup, alles uit hun voorraadkast dat over de datum heen was en verrot eekhoorntjesbrood (ja, die paddestoelensoort). Omdat ik de wraak al wel verwacht had, had ik een keukenhandschoen meegenomen, wat hij uiteraard niet eerlijk vond maar ik ben blij dat ik hem had. De lucht die uit die surprise kwam had ik nooit meer van mijn huid gekregen.

Ik vraag me eigenlijk nog steeds af wat er met dat stekelvarken is gebeurt…