‘Zij is zo’n meeloper!’ Het ergste naast pesten, een meeloper genoemd worden. En het woord meeloper wordt zo vaak gebruikt…
Meelopers zijn degene die de populaire ‘crowd’ kopiëren. Kledingstijl, muzieksmaak, taalgebruik, niets is meer van jezelf afkomstig. Maar niemand geeft ooit toe een meerloper te zijn. ‘Ik ben geen meeloper! Ik vind deze muziek gewoon ook leuk.’ Ik ken maar één iemand die eerlijk toegaf een meeloper te zijn (na een confrontatie erover), ook al ging ze voor populariteit wel met de verkeerde mensen om.
Meelopers zijn meestal onzeker, en blijven daarom bij een groep hangen die zelfverzekerd en stoer overkomt. Maar welke jongere/puber/semi-volwassene is nou niet onzeker? Allemaal toch wel?
Ik geef het eerlijk toe, ik was in groep 8 en de 1ste klas een ontzettende meeloper en wilde me er vanaf de 2de vanaf zetten. Ik wilde mezelf zijn en niet iemand die van me verwacht werd!
Nog altijd ben ik gevoelig voor opmerkingen van anderen, ik wil niet belachelijk zijn of uitgelachen worden maar ik probeer me er niets van aan te trekken.
Iedereen trekt zich iets aan van anderen, of ze er ook iets mee doen (met die opmerkingen) is iets heel anders.
Cultuur verandert, veranderen wij mee? Ik niet. Ik doe lekker wat ik zelf wil!
Posts tonen met het label jezelf. Alle posts tonen
Posts tonen met het label jezelf. Alle posts tonen
zaterdag 9 oktober 2010
Kritiek 218/365
Kritiek is altijd moeilijk. Men wil zo graag lof horen maar vergeet dat daar moeite voor gedaan moet worden. Het ergste is nog wel kritiek op jezelf.
Zelfkritiek en kritiek op anderen kan goed zijn, kan leiden tot harder werken en tot betere resultaten. Kritiek is dus iets goeds, zou je dan denken. Niet altijd! Anorexia patiënten hebben constant kritiek op zichzelf en het wordt nog veel te vaak hun dood, kritiek van anderen kan leiden tot perfectionistisch gedrag wat weer kan leiden tot dingen als faalangst en obsessief gedrag rond schoolcijfers en werk.
Zelfkritiek en kritiek op anderen is goed, maar met mate. Immers, alles waar TE voorstaat kan in principe als iets slechts worden opgevat. Voorbeelden: TEveel ijs zorgt voor buikpijn, TE bang voor iets of iemand zijn kan ervoor zorgen dat je bepaalde ervaringen in je leven misloopt of iets/iemand met nodeloos veel moeite en tijdverspilling gaat ontlopen. En TEveel kritiek kan lijden tot het hebben van GEEN vrienden, tot onverklaarbare angsten en zelfs tot ernstige psychische stoornissen.
Kritiek op iemand anders of op jezelf kan behulpzaam en leerzaam zijn, maar houd je eigen grenzen in de gaten.
Zelfkritiek en kritiek op anderen kan goed zijn, kan leiden tot harder werken en tot betere resultaten. Kritiek is dus iets goeds, zou je dan denken. Niet altijd! Anorexia patiënten hebben constant kritiek op zichzelf en het wordt nog veel te vaak hun dood, kritiek van anderen kan leiden tot perfectionistisch gedrag wat weer kan leiden tot dingen als faalangst en obsessief gedrag rond schoolcijfers en werk.
Zelfkritiek en kritiek op anderen is goed, maar met mate. Immers, alles waar TE voorstaat kan in principe als iets slechts worden opgevat. Voorbeelden: TEveel ijs zorgt voor buikpijn, TE bang voor iets of iemand zijn kan ervoor zorgen dat je bepaalde ervaringen in je leven misloopt of iets/iemand met nodeloos veel moeite en tijdverspilling gaat ontlopen. En TEveel kritiek kan lijden tot het hebben van GEEN vrienden, tot onverklaarbare angsten en zelfs tot ernstige psychische stoornissen.
Kritiek op iemand anders of op jezelf kan behulpzaam en leerzaam zijn, maar houd je eigen grenzen in de gaten.
Abonneren op:
Posts (Atom)