Vandaag ben ik op weg naar mijn (andere) oma, ze heeft een computerprobleem.
Mijn oma is inmiddels tachtig en gaat dinsdag op vakantie naar Oekraïne, vanwege associaties met de Tweede Wereldoorlog heeft ze een hekel aan de Duitse taal. Zo erg zelfs dat ze een soort spoedcursus Oekraeens (of zo iets…) aan het doen is, alles om Duits te vermijden. En in Oost-Europa kom je verder met Duits dan met Engels. Dat merkte ik ook op mijn vakantie in Bratislava (Slowakije) en Boedapest en Siofok (Hongarije)
Mijn oma heeft echter bij die cursus ook geluidsbestanden om de uitspraak te oefenen. En hier komt het probleem opzetten, er komt geen geluid uit haar laptop. Dus kom ik even de perfecte kleindochter spelen om hem te maken. Nu is deze laptop al ruim twintig jaar bejaard (bij wijze van spreken) dus moeten we nogal lang wachten op…nou ja, alles
Het bleek heel simpel, de computer stond op dempen maar bleek ook zo oud te zijn dat er een hele goede koptelefoon nodig is om iets te horen, de laptop speakers zijn al op sterven na dood en eht geluid dat eruit komt op vol volume is te verwaarlozen.
Cadeautje voor kerstmis: een (goede) koptelefoon voor oma!
Posts tonen met het label oma. Alle posts tonen
Posts tonen met het label oma. Alle posts tonen
woensdag 29 september 2010
vrijdag 13 augustus 2010
De Parade 164/365
Vandaag had ik met mijn oma afgesproken om iets samen te gaan doen, wat dat iets was wisten we alleen nog niet heel erg.
Dus ik begon maar met daarheen gaan, en geloof me bussen zijn geen pretje als je diehard spierpijn hebt in je buikspieren en je gehele linkerarm. Maar het lukte me er te komen zonder te verdwalen. Na een glas drinken en wat bijpraten met mijn oma besloten we naar de Parade te gaan.
Voor mensen die niet uit Amsterdam komen, de Parade is een groot cultureel evenement dat elke zomervakantie in Amsterdam wordt georganiseerd, en eerder of later ook in Utrecht. Er zijn veel voorstellingen en heel veel eettenten.
En mijn oma en ik besloten daarheen te gaan gezien het ook niet zo heel lang fietsen van haar huis is. Hier hoor je het misschien al: fietsen. En ik zei net dat ik met de bus daarheen ging. Dat was inderdaad het probleem, ik ging uiteindelijk op mijn opa’s fiets. Mijn opa’s fiets is een soort racefiets maar dan net iets anders, en ik snap werkelijk niet waarom er voor mannen ooit een fiets met een hoge stang is uitgevonden!! Want toen ik de eerste keer afstapte wist ik nog niet dat ik de grond niet ging halen met mijn voeten vanwege die stang, en bij mij als meisje deed dat al zo’n pijn! Oi…
Uiteindelijk zijn we naar het Amstelpark en de Parade geweest en daar geluncht, heerlijke tosti’s en mijn oma Baba Ganoesh of iets dergelijks, het zag er een beetje raar uit... Maar het raarste dat we hebben gezien was één van de dingen die je kon eten. Een meisje met een fiets met daar achter hangend een soort stellage met papieren bakjes, een soort klem en een enorme bak appels. Wat deed ze daar mee?? Nou, je kon bij haar partjes appel kopen met suiker en kaneel die ze doormiddel van een speciale appelboor ontdeed van schil, terwijl ze op hetzelfde moment werden gesneden en het klokhuis eruit geduwd, een geniaal systeem en elk kind dat van appels houd met een beugel zou zo’n ding moeten hebben!!
Vandaag echt ontzettend gezellig en ik vind het jammer dat mijn oma alweer bijna terug gaat naar Frankrijk. Maar als ze deze winter weer in Amsterdam is gaan we zeker weer iets samen doen, want het is en blijft gezellig! Go oma!!
dinsdag 10 augustus 2010
Vertrek Lagreze 155/365
Allemaal in de auto gepropt en we zijn weer onderweg…
Het is een raar idee om weer terug naar Nederland te gaan, en op dit moment is het vooral heel erg krap. Zoals we namelijk met z’n drieën (Alex, Mardou en ik) naar Biarritz vertrokken, zijn we nu met z’n vijven (Eefje, Alex, Mardou, mijn oma en ik) weer onderweg naar Nederland. Alleen mijn opa blijft in Lagreze. Dus zitten we met zijn drieën (Alex, Eefje en ik) opgepropt op de achterbank. En dat betekent in slaap vallen en wakker worden met pijn in je nek omdat je voor een soort mislukt knikpoppetje aan het spelen was…
En onderweg gebeuren ook niet leuke dingen, zoals het verdwijnen van mijn zonnebril. Kennelijk mag ik zonnebrillen niet langer dan één zomer in mijn bezit hebben want die die ik hiervoor had is verdwenen en ik kan hem echt niet meer terugvinden en deze is opgeslokt. De wc’s waarbij je moet staan bij Franse snelwegen zullen veel mensen bekend zijn, nou ik had daar dus mijn zonnebril aan één poot aan mijn broekzak hangen en toen ik opstond hoorde ik hem vallen en zag ik hem zo dat gat in glijden. Ik heb niet eens de moeite gedaan ernaar te zoeken want toen ik hem niet meer kon zien in dat metersdiepe gat wist ik dat ik hem nooit meer terug zou zijn. Maar ik baal er wel van!!!
Verder is onze tussenstop in Mouliherne, wat zo mogelijk nog meer niemandsland is dan Monbahus bij mijn opa en oma. Hier hebben mijn oom en tante een huis en dit is onze tussenstop. In het hele dorp is geen bereik mogelijk met een mobiele telefoon BEHALVE bij de kerk en op het kerkhof, pure ironie… Eefje en ik zijn veroordeeld tot een nacht in onze tent, alweer, terwijl mijn oma en moeder de caravan in beslag nemen. Alex slaapt bij mijn neefje en nichtje op de kamer.
Onze verbinding met de rest van de wereld, ligt natuurlij bovenop de heuvel, zucht…
Het is een raar idee om weer terug naar Nederland te gaan, en op dit moment is het vooral heel erg krap. Zoals we namelijk met z’n drieën (Alex, Mardou en ik) naar Biarritz vertrokken, zijn we nu met z’n vijven (Eefje, Alex, Mardou, mijn oma en ik) weer onderweg naar Nederland. Alleen mijn opa blijft in Lagreze. Dus zitten we met zijn drieën (Alex, Eefje en ik) opgepropt op de achterbank. En dat betekent in slaap vallen en wakker worden met pijn in je nek omdat je voor een soort mislukt knikpoppetje aan het spelen was…
En onderweg gebeuren ook niet leuke dingen, zoals het verdwijnen van mijn zonnebril. Kennelijk mag ik zonnebrillen niet langer dan één zomer in mijn bezit hebben want die die ik hiervoor had is verdwenen en ik kan hem echt niet meer terugvinden en deze is opgeslokt. De wc’s waarbij je moet staan bij Franse snelwegen zullen veel mensen bekend zijn, nou ik had daar dus mijn zonnebril aan één poot aan mijn broekzak hangen en toen ik opstond hoorde ik hem vallen en zag ik hem zo dat gat in glijden. Ik heb niet eens de moeite gedaan ernaar te zoeken want toen ik hem niet meer kon zien in dat metersdiepe gat wist ik dat ik hem nooit meer terug zou zijn. Maar ik baal er wel van!!!
Verder is onze tussenstop in Mouliherne, wat zo mogelijk nog meer niemandsland is dan Monbahus bij mijn opa en oma. Hier hebben mijn oom en tante een huis en dit is onze tussenstop. In het hele dorp is geen bereik mogelijk met een mobiele telefoon BEHALVE bij de kerk en op het kerkhof, pure ironie… Eefje en ik zijn veroordeeld tot een nacht in onze tent, alweer, terwijl mijn oma en moeder de caravan in beslag nemen. Alex slaapt bij mijn neefje en nichtje op de kamer.
Onze verbinding met de rest van de wereld, ligt natuurlij bovenop de heuvel, zucht…
Markt 152/365
Vandaag nog wat lokaal geshop.
De markt van Villereal is één van de leukere in de omgeving. Op de rommelmarkten na dan, maar die zijn meestal rond augustus dus daarvoor zijn we iets te vroeg.
Hoewel het al behoorlijk warm is zijn we vroeg op weg zodat er nog iets te doen/zien/kopen is. Veel kraampjes met etenswaren, sieraden, kleding, tassen en lokale specialiteiten zijn aanwezig. Een goede plek voor Eefje om de laatste cadeaus voor haar familie te kopen en om een nieuwe zonnebril te vinden. Vandaag zijn we met alleen mijn oma, wat ontzettend gezellig was en als bedankje hebben we voor haar een sieraad gekocht waarvan ik persoonlijk wist dat hij haar goed zou staan en zou matchen bij veel in haar kledingkast.
Grappig is ook dat toen Eefje en ik bij een kraam met zilveren sieraden (die behoorlijk boven ons budget geprijsd waren) stonden te kijken de verkoper ons in het Frans begon aan te spreken, we droegen echter allebei een zwarte zonnebril waardoor hij onze verwarde blikken niet zag. Tot hij vroeg: “Do you speak English?” Ons simpele antwoord was natuurlijk ja, zijn respons: “Good, because I have no clue what I just said.” Wat bleek, de man was een Brit die in de streek woonde. Maar net als ons geen woord Frans sprak.
Uiteindelijk zijn we wel geslaagd, Eefje met haar zonnebril missie en haar cadeaus voor familieleden, Tini voor haar bedankje voor Mardou voor al het klussen en ik voor een bedankje voor Tini omdat ze ons meenam naar de markt en de rest van de dagen ook voor ons zorgde.
De markt van Villereal is één van de leukere in de omgeving. Op de rommelmarkten na dan, maar die zijn meestal rond augustus dus daarvoor zijn we iets te vroeg.
Hoewel het al behoorlijk warm is zijn we vroeg op weg zodat er nog iets te doen/zien/kopen is. Veel kraampjes met etenswaren, sieraden, kleding, tassen en lokale specialiteiten zijn aanwezig. Een goede plek voor Eefje om de laatste cadeaus voor haar familie te kopen en om een nieuwe zonnebril te vinden. Vandaag zijn we met alleen mijn oma, wat ontzettend gezellig was en als bedankje hebben we voor haar een sieraad gekocht waarvan ik persoonlijk wist dat hij haar goed zou staan en zou matchen bij veel in haar kledingkast.
Grappig is ook dat toen Eefje en ik bij een kraam met zilveren sieraden (die behoorlijk boven ons budget geprijsd waren) stonden te kijken de verkoper ons in het Frans begon aan te spreken, we droegen echter allebei een zwarte zonnebril waardoor hij onze verwarde blikken niet zag. Tot hij vroeg: “Do you speak English?” Ons simpele antwoord was natuurlijk ja, zijn respons: “Good, because I have no clue what I just said.” Wat bleek, de man was een Brit die in de streek woonde. Maar net als ons geen woord Frans sprak.
Uiteindelijk zijn we wel geslaagd, Eefje met haar zonnebril missie en haar cadeaus voor familieleden, Tini voor haar bedankje voor Mardou voor al het klussen en ik voor een bedankje voor Tini omdat ze ons meenam naar de markt en de rest van de dagen ook voor ons zorgde.
Aankomst Lagreze 147/365
Opa en oma’s huisje…
Hoewel… huisje?? Na de verjaardag gisteren waar we ook hebben overnacht zijn we nu weer bij mijn opa en oma in hun huis Lagreze, gelegen in niemandsland. Dat vind ik tenminste want de twee dichtstbijzijnde dorpen hebben 175 en 75 inwoners waarvan ik vermoed dat driekwart ongemerkt verhuist (of gevlucht) is…
Het weer begint langzaam beter te worden en het zwembad en de barbecue staan al voor ons klaar, en ondanks dat ik hier al twee jaar niet geweest ben lijkt het onveranderd, op wat verbouwingen aan het huis na dan. En terwijl iedereen hier met computers bezig is ga ik het bos eens bekijken!
De 'tuin'...
Surfen part 4 140/365
Vandaag de laatste surfles, nummer vier.
Met heerlijk weer en rustige (in verhouding dan) golven is kennelijk alles makkelijker want surfen vandaag ging beter dan ooit. Niet dat dat zoveel zegt want gisteren ging het eigenlijk niet zo best en daarvoor kon ik er helemaal niks van.
Mijn oma en opa hebben ons wel weer verlaten om terug te gaan naar hun eigen huis een kleine vier uur rijden van de camping vandaan, daar zullen wij ze later deze vakantie nog komen pesten.
Verder weinig te vertellen wegens het simpele feit dat we van 12:00 tot 17:30 op het strand hebben gelegen (en ik daarvan minstens 2,5 tot 3 uur heb geslapen), wel een aanrader: als je in slaap valt op het strand, smeer je benen goed in!!! Mijn kuiten zijn namelijk verbrand en er zit een enorme blauwe vlek op (met bijbehorende gekneusde spier) van een ontmoeting en nadere kennismaking tussen mij en de plank van een andere surfer. Helaas was dat een harde plank en niet die rare boards met piepschuim eromheen waar wij les op krijgen. Auw…
Met heerlijk weer en rustige (in verhouding dan) golven is kennelijk alles makkelijker want surfen vandaag ging beter dan ooit. Niet dat dat zoveel zegt want gisteren ging het eigenlijk niet zo best en daarvoor kon ik er helemaal niks van.
Mijn oma en opa hebben ons wel weer verlaten om terug te gaan naar hun eigen huis een kleine vier uur rijden van de camping vandaan, daar zullen wij ze later deze vakantie nog komen pesten.
Verder weinig te vertellen wegens het simpele feit dat we van 12:00 tot 17:30 op het strand hebben gelegen (en ik daarvan minstens 2,5 tot 3 uur heb geslapen), wel een aanrader: als je in slaap valt op het strand, smeer je benen goed in!!! Mijn kuiten zijn namelijk verbrand en er zit een enorme blauwe vlek op (met bijbehorende gekneusde spier) van een ontmoeting en nadere kennismaking tussen mij en de plank van een andere surfer. Helaas was dat een harde plank en niet die rare boards met piepschuim eromheen waar wij les op krijgen. Auw…
De camping 133/365
Vandaag zijn we dan eindelijk aangekomen!
Camping Pavillon Royal (of iets dergelijks) zal voor twee weken lang onze uitvalsbasis zijn. We zijn al gebrandmerkt doormiddel van blauwe bandjes waardoor het personeel kan zien dat je daadwerkelijk hebt betaald om op het terrein te mogen zijn. Nadeel 1 van de bandjes: ze zijn vervelend en je krijgt ze niet meer af!! Daar heb je een vakkundige schaar voor nodig…
Tevens zijn we (moeder, broertje, opa, oma en ikzelf) te lui/moe om te koken vandaag en hadden we ons verschanst in het restaurant van de camping. Inmiddels is het echter vier uur later en heb ik nog steeds de nasmaak van friet in mijn mond… Bleh!
Aankomst was nog nooit zo gewenst, trusten Alex...
Camping Pavillon Royal (of iets dergelijks) zal voor twee weken lang onze uitvalsbasis zijn. We zijn al gebrandmerkt doormiddel van blauwe bandjes waardoor het personeel kan zien dat je daadwerkelijk hebt betaald om op het terrein te mogen zijn. Nadeel 1 van de bandjes: ze zijn vervelend en je krijgt ze niet meer af!! Daar heb je een vakkundige schaar voor nodig…
Tevens zijn we (moeder, broertje, opa, oma en ikzelf) te lui/moe om te koken vandaag en hadden we ons verschanst in het restaurant van de camping. Inmiddels is het echter vier uur later en heb ik nog steeds de nasmaak van friet in mijn mond… Bleh!
Aankomst was nog nooit zo gewenst, trusten Alex...
dinsdag 22 juni 2010
Dia's 112/365
Niet langer dan een ‘paar’ jaar geleden bestonden dingen als foto’s en digitale bestanden nog niet. Rare gedachte eigenlijk.
Waarom kom ik hier zo ineens op? Omdat ik voor mijn oma dia’s aan het scannen ben. Ze heeft zo’n dia-scanner gekocht en ik had aangeboden ze dan maar te scannen. Ik heb er een tijdje mee stilgestaan vanwege school maar nu ik in spanning afwacht tot alle cijfers en toch niks te doen heb ben ik er weer mee begonnen. En inmiddels ben ik er bijna mee klaar.
Dia’s zijn best grappig, het zijn mini foto’s in een framepje die je kunt bekijken met een dia-projector. Eigenlijk een beetje zoals wij nu onze digitale fotocamera of een laptop aan een beamer hangen en zo de foto’s bekijken op een groot doek. Het idee is in principe hetzelfde. Het enige verschil is dat je digitale foto’s nog kan bewerken, kan veranderen qua grootte en ze bestaan uit pixels.
Nadeel aan digitale foto’s is ook dat je ze vaak niet meer uitprint want je hebt ze toch op je computer staan. En als die computer dan crasht (zoals mijn moeder ooit is overkomen) baal je behoorlijk. Nadeel aan dia’s, je hebt er na één vakantie een stuk of vijftig bij, als het er al niet meer zijn en ze zijn nogal klein dus makkelijk kwijt te raken onder een kast, in dozen, jaszakken, etc.. En zonder projector laat je ze niet echt makkelijk zien aan anderen. Dan is je laptop meenemen toch net iets handiger.
En zo zie je maar dat elke vorm van technologie zijn voordelen en zijn nadelen heeft. Maar ik ga nog even door met die dia’s scannen.
Waarom kom ik hier zo ineens op? Omdat ik voor mijn oma dia’s aan het scannen ben. Ze heeft zo’n dia-scanner gekocht en ik had aangeboden ze dan maar te scannen. Ik heb er een tijdje mee stilgestaan vanwege school maar nu ik in spanning afwacht tot alle cijfers en toch niks te doen heb ben ik er weer mee begonnen. En inmiddels ben ik er bijna mee klaar.
Dia’s zijn best grappig, het zijn mini foto’s in een framepje die je kunt bekijken met een dia-projector. Eigenlijk een beetje zoals wij nu onze digitale fotocamera of een laptop aan een beamer hangen en zo de foto’s bekijken op een groot doek. Het idee is in principe hetzelfde. Het enige verschil is dat je digitale foto’s nog kan bewerken, kan veranderen qua grootte en ze bestaan uit pixels.
Nadeel aan digitale foto’s is ook dat je ze vaak niet meer uitprint want je hebt ze toch op je computer staan. En als die computer dan crasht (zoals mijn moeder ooit is overkomen) baal je behoorlijk. Nadeel aan dia’s, je hebt er na één vakantie een stuk of vijftig bij, als het er al niet meer zijn en ze zijn nogal klein dus makkelijk kwijt te raken onder een kast, in dozen, jaszakken, etc.. En zonder projector laat je ze niet echt makkelijk zien aan anderen. Dan is je laptop meenemen toch net iets handiger.
En zo zie je maar dat elke vorm van technologie zijn voordelen en zijn nadelen heeft. Maar ik ga nog even door met die dia’s scannen.
vrijdag 19 maart 2010
Oma 14/354
Je gaat alleen maar op bezoek bij je opa en oma en het eindigt met je oma en jij die door de stad lopen op een winkelstrooptocht. Grootouders zijn niet alleen ‘oud’.
Op maandag moet ik van 7 tot 9 ’s ochtends oppassen, ik heb werkelijk geen flauw idee waarom ik dat heb aangenomen want ik houd absoluut niet van vroeg opstaan. Maar ik bedacht dat ik daarna wel langs mijn opa en oma kon gaan gezien ik daar nog iets af moest geven en ik ook nog niet ontbeten had.
Ik vind op bezoek gaan bij mijn grootouders hartstikke leuk maar op dit moment staat ongeveer alles wat ze bezitten in dozen omdat ze gaan verhuizen. Dus ben ik ze constant aan het plagen als ze weer iets niet kunnen vinden (‘En je weet echt honderd procent zeker dat je het nog NIET in een doos hebt gestopt?’). Maar daarnaast wilde ik vooral wat gaan slapen, en dat plan veranderde zo dat ik met mijn oma ging winkelen. Wat, net als de vorige keer, hartstikke grappig was!
Ik vind het leuk om iets met mijn oma te gaan doen, net als ik het leuk vind om iets met mijn moeder te doen. Mijn moeder en ik hebben ongeveer dezelfde kledingstijl dus als ik iets niet kan betalen en zij koopt het kan ik het twee weken daarna uit haar kledingkast stelen. Dit werkt helaas ook nog wel eens tegen me… want doordat we bijna dezelfde maat hebben moet ik altijd mijn vesten in de gaten houden, gezien ik er al velen kwijt ben geraakt aan mijn moeder…
Maar toen mijn oma een nieuwe rok paste was ze ineens bezorgd of ik iets zou gaan denken in de trant van ‘Oh nee, oma probeert ook hip te zijn…’ Ik dacht dat op dat moment niet en zo denk ik er nog steeds niet over. Mijn oma is gewoon te gek!! Met of zonder rok met felgele bloemen erop!!
Naa, het was gewoon een leuke dag en zelfs die verwende kleine ***kinderen waar ik daarna weer op moest passen konden mijn dag niet meer verpesten. Dus, wat gaan we de volgende keer doen oma??
Op maandag moet ik van 7 tot 9 ’s ochtends oppassen, ik heb werkelijk geen flauw idee waarom ik dat heb aangenomen want ik houd absoluut niet van vroeg opstaan. Maar ik bedacht dat ik daarna wel langs mijn opa en oma kon gaan gezien ik daar nog iets af moest geven en ik ook nog niet ontbeten had.
Ik vind op bezoek gaan bij mijn grootouders hartstikke leuk maar op dit moment staat ongeveer alles wat ze bezitten in dozen omdat ze gaan verhuizen. Dus ben ik ze constant aan het plagen als ze weer iets niet kunnen vinden (‘En je weet echt honderd procent zeker dat je het nog NIET in een doos hebt gestopt?’). Maar daarnaast wilde ik vooral wat gaan slapen, en dat plan veranderde zo dat ik met mijn oma ging winkelen. Wat, net als de vorige keer, hartstikke grappig was!
Ik vind het leuk om iets met mijn oma te gaan doen, net als ik het leuk vind om iets met mijn moeder te doen. Mijn moeder en ik hebben ongeveer dezelfde kledingstijl dus als ik iets niet kan betalen en zij koopt het kan ik het twee weken daarna uit haar kledingkast stelen. Dit werkt helaas ook nog wel eens tegen me… want doordat we bijna dezelfde maat hebben moet ik altijd mijn vesten in de gaten houden, gezien ik er al velen kwijt ben geraakt aan mijn moeder…
Maar toen mijn oma een nieuwe rok paste was ze ineens bezorgd of ik iets zou gaan denken in de trant van ‘Oh nee, oma probeert ook hip te zijn…’ Ik dacht dat op dat moment niet en zo denk ik er nog steeds niet over. Mijn oma is gewoon te gek!! Met of zonder rok met felgele bloemen erop!!
Naa, het was gewoon een leuke dag en zelfs die verwende kleine ***kinderen waar ik daarna weer op moest passen konden mijn dag niet meer verpesten. Dus, wat gaan we de volgende keer doen oma??
Abonneren op:
Posts (Atom)