Vandaag ben ik op weg naar mijn (andere) oma, ze heeft een computerprobleem.
Mijn oma is inmiddels tachtig en gaat dinsdag op vakantie naar Oekraïne, vanwege associaties met de Tweede Wereldoorlog heeft ze een hekel aan de Duitse taal. Zo erg zelfs dat ze een soort spoedcursus Oekraeens (of zo iets…) aan het doen is, alles om Duits te vermijden. En in Oost-Europa kom je verder met Duits dan met Engels. Dat merkte ik ook op mijn vakantie in Bratislava (Slowakije) en Boedapest en Siofok (Hongarije)
Mijn oma heeft echter bij die cursus ook geluidsbestanden om de uitspraak te oefenen. En hier komt het probleem opzetten, er komt geen geluid uit haar laptop. Dus kom ik even de perfecte kleindochter spelen om hem te maken. Nu is deze laptop al ruim twintig jaar bejaard (bij wijze van spreken) dus moeten we nogal lang wachten op…nou ja, alles
Het bleek heel simpel, de computer stond op dempen maar bleek ook zo oud te zijn dat er een hele goede koptelefoon nodig is om iets te horen, de laptop speakers zijn al op sterven na dood en eht geluid dat eruit komt op vol volume is te verwaarlozen.
Cadeautje voor kerstmis: een (goede) koptelefoon voor oma!
Posts tonen met het label laptop. Alle posts tonen
Posts tonen met het label laptop. Alle posts tonen
woensdag 29 september 2010
De pen vs. de laptop 194/365
Niet veel mensen op mijn opleiding raken ooit een pen aan.
Oké, voor aantekeningen willen ze het nog wel doen maar voor het schrijven van een echte tekst niet. Ze vinden het zelfs vreemd dat mensen nog met de hand schrijven. “Maar dan moet je het helemaal overtypen.” De standaard reactie als ze mensen iets zien schrijven wat ze ook op de computer moeten/willen hebben.
Persoonlijk begrijp ik dat niet. De meeste van mijn artikelen, verhalen en blogs bestaan eerst op papier. Tijdens het schrijven met een pen krijg ik steeds weer nieuwe inspiratie en het is wel alsof mijn pen uit zichzelf schrijft. Daarnaast is het veel makkelijker om een notitieblok of schrift en een pen mee te nemen dan constant je laptop mee te slepen. En schrijven maakt veel minder geluid dan het getik van een toetsenbord.
De grootste werken in de geschiedenis werden geschreven met een pen (of veer) maar daar later meer over. Schrijven met een pen is voor mij iets speciaals. Met het vloeien van de inkt vloeit mijn inspiratie en daarmee de teksten uit mijn hoofd op papier. Dat anderen het schrijven zo verafschuwen heb ik dus nooit begrepen. Is het krijgen van een kaartje of een handgeschreven brief niet veel leuker dan een mailtje of een e-card? Schrijven is veel persoonlijker, en dan wordt je brievenbus tenminste ook nog eens gebruikt.
Oké, voor aantekeningen willen ze het nog wel doen maar voor het schrijven van een echte tekst niet. Ze vinden het zelfs vreemd dat mensen nog met de hand schrijven. “Maar dan moet je het helemaal overtypen.” De standaard reactie als ze mensen iets zien schrijven wat ze ook op de computer moeten/willen hebben.
Persoonlijk begrijp ik dat niet. De meeste van mijn artikelen, verhalen en blogs bestaan eerst op papier. Tijdens het schrijven met een pen krijg ik steeds weer nieuwe inspiratie en het is wel alsof mijn pen uit zichzelf schrijft. Daarnaast is het veel makkelijker om een notitieblok of schrift en een pen mee te nemen dan constant je laptop mee te slepen. En schrijven maakt veel minder geluid dan het getik van een toetsenbord.
De grootste werken in de geschiedenis werden geschreven met een pen (of veer) maar daar later meer over. Schrijven met een pen is voor mij iets speciaals. Met het vloeien van de inkt vloeit mijn inspiratie en daarmee de teksten uit mijn hoofd op papier. Dat anderen het schrijven zo verafschuwen heb ik dus nooit begrepen. Is het krijgen van een kaartje of een handgeschreven brief niet veel leuker dan een mailtje of een e-card? Schrijven is veel persoonlijker, en dan wordt je brievenbus tenminste ook nog eens gebruikt.
woensdag 30 juni 2010
Hitte 120/365
Zoals ik gisteren al schreef, het is hier de laatste tijd tussen de 25 en de 30 graden. Wat niet helemaal normaal is.
Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op de zon en op warmte maar er zijn grenzen. En die is ongeveer daar waar ik normaal over straat kan lopen voor langer dan twintig minuten zonder het risico te verbranden.
En hoewel ik deze winter liep te klagen over de kou (ik voelde mijn tenen niet meer na het door de sneeuw ploeteren met een postkar) weet ik nu niet meer waarom ik zo’n hekel had aan die kou. Waarschijnlijk herinner ik me dat komende winter weer…
Maar oké, met 25 graden kan ik nog leven, maar als het daarboven komt wordt het vervelend. De lucht is klam, deodorant gaat er drie keer sneller doorheen dan normaal, en (heel belangrijk) mijn laptop heeft moeite met de koeling waardoor ik mijn polsen praktisch verbrand terwijl ik deze tekst aan het typen ben. Arm laptoptje…
Ik ga maar eens kijken of we nog ijsjes in de vriezer hebben, want hoewel erin gaan zitten ook heel aanlokkelijk klink weet ik nog net dat dat een heel slecht idee is.
Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op de zon en op warmte maar er zijn grenzen. En die is ongeveer daar waar ik normaal over straat kan lopen voor langer dan twintig minuten zonder het risico te verbranden.
En hoewel ik deze winter liep te klagen over de kou (ik voelde mijn tenen niet meer na het door de sneeuw ploeteren met een postkar) weet ik nu niet meer waarom ik zo’n hekel had aan die kou. Waarschijnlijk herinner ik me dat komende winter weer…
Maar oké, met 25 graden kan ik nog leven, maar als het daarboven komt wordt het vervelend. De lucht is klam, deodorant gaat er drie keer sneller doorheen dan normaal, en (heel belangrijk) mijn laptop heeft moeite met de koeling waardoor ik mijn polsen praktisch verbrand terwijl ik deze tekst aan het typen ben. Arm laptoptje…
Ik ga maar eens kijken of we nog ijsjes in de vriezer hebben, want hoewel erin gaan zitten ook heel aanlokkelijk klink weet ik nog net dat dat een heel slecht idee is.
Abonneren op:
Posts (Atom)