Tijd 293/365

Tijd vliegt, zeker als je niet oplet. Ik zit inmiddels alweer bijna aan de helft van mijn tweede jaar als student en het jaar is alweer bijna om, terwijl ik me vorige oud&nieuw nog hartstikke goed kan herinneren en de zomervakantie voelt alsof hij een paar weken geleden pas is afgelopen. Alleen het weer laat duidelijk het verschil tussen de tijden zien. Toen was het dertig graden en lekker zonnig, nu ligt er zo’n dertig centimeter sneeuw en hangen er ijspegels aan de straatlantaarns.
En terwijl iedereen lekker binnen zit, met thee en warme chocomel, staan er in veel huizen gezellige kerstbomen ons te herinneren aan de tijd van het jaar, de tijd van geven en van vrienden en familie. Al glijdend door de sneeuw worden de laatste kerstinkopen nog gedaan, cadeautjes waarbij het gebaar het belangrijkst is maar je waardeert ze toch want ze komen van iemand die iets voor je betekent. Kerst is dan wel een belangrijke tijd voor de commercie maar voor de meeste mensen gaat het echt nog om gezellig bij elkaar zijn met familie die ze anders echt maar zelden zouden zien. Het geeft een soort houvast, je ziet elkaar tenminste één keer per jaar!

Zo kostte het ook wat tijd om mijn blog weer volledig bij te werken, ik schrijf alles namelijk nog steeds op papier en vergeet het vaak over te typen of heb er gewoon geen tijd voor, maar nu ben ik er eindelijk weer! Kijken hoe lang ik dat volhoudt, tijd zal het ons vertellen…

Sneeuw, wind en regen 227/365

Het weer is een vreemd iets, zon, regen, sneeuw, wind. Alsof het niet kan kiezen tussen de manieren om te pesten.

Ik heb nooit kunnen ‘kiezen’ wat ik vervelender vond. Sneeuw of regen. Beide zijn irritant als je aan het fietsen bent maar dankzij regen raak je in één keer zo ontzettend doorweekt, je kleren plakken aan je lichaam vast en een spijkerbroek loopt ook niet meer zo makkelijk dan. Zeker niet als je nog de hele dag op school moet zitten of op je werk.

Sneeuw daarentegen is weer kouder dan regen. En het is beter in door je schoenen heen sijpelen. Tijdens het fietsen glijden je banden weg, als postbezorger loopt je postkar erin vast. Maar je kunt het wel makkelijker van je kleren slaan voor je kleren nat worden. Je komt alleen wel met verkleumde handen, voeten en gezicht ergens binnenlopen.

Wind tegen is nog het minste probleem dat je kunt hebben als je moet fietsen. Hoewel de wind zo hard kan zijn dat je amper vooruit komt en constant opzij geblazen wordt. En als het hard waait en het is koud doet de wind pijn aan je gezicht.

Wind, sneeuw en regen zullen in de natuur allemaal ergens goed voor zijn. Ik blijf het houden bij de zon en het zien van blauwe lucht, met een paar wolken en een beetje wind mag ook wel hoor. Haha.

Hitte 120/365

Zoals ik gisteren al schreef, het is hier de laatste tijd tussen de 25 en de 30 graden. Wat niet helemaal normaal is.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op de zon en op warmte maar er zijn grenzen. En die is ongeveer daar waar ik normaal over straat kan lopen voor langer dan twintig minuten zonder het risico te verbranden.
En hoewel ik deze winter liep te klagen over de kou (ik voelde mijn tenen niet meer na het door de sneeuw ploeteren met een postkar) weet ik nu niet meer waarom ik zo’n hekel had aan die kou. Waarschijnlijk herinner ik me dat komende winter weer…

Maar oké, met 25 graden kan ik nog leven, maar als het daarboven komt wordt het vervelend. De lucht is klam, deodorant gaat er drie keer sneller doorheen dan normaal, en (heel belangrijk) mijn laptop heeft moeite met de koeling waardoor ik mijn polsen praktisch verbrand terwijl ik deze tekst aan het typen ben. Arm laptoptje…

Ik ga maar eens kijken of we nog ijsjes in de vriezer hebben, want hoewel erin gaan zitten ook heel aanlokkelijk klink weet ik nog net dat dat een heel slecht idee is.