Vrijheid 340/365

Egypte brandt. Nee, dat is niet de goede verwoording. Heel het Midden-Oosten is een grote mierenhoop geworden. En van deze mieren verwacht men dat ze braaf achter elkaar aanlopen en doen wat de overheerser wilt. Maar voor een keer hebben de mieren een ander plan. Ze krioelen door elkaar, over elkaar, tussen elkaar door, en komen in opstand!!

Het is jaren geleden dat de wereld een dergelijke opstand heeft gezien, die niet bloedig de kop in werd gedrukt. Want de machthebbers in het Midden-Oosten doen wel alsof ze almachtig zijn, maar diep van binnen zijn ze zwak. Ze blijven in het zadel door verkiezingen te dwarsbomen of te frauderen, of door de competitie om te laten verdwijnen. Maar nu niet meer. Een plein bijna drie keer zo groot als de Dam in Amsterdam staat propvol met mensen, die het niet meer pikken. Ze laten zich niet langer de mond snoeren en maken eindelijk gebruik van hun recht te spreken. Volgens de machthebbers zijn het extremisten en een minderheid van het volk, maar het lijkt iets anders te zijn. Helaas ligt het in de menselijke aard andersdenkenden aan te vallen, dus resulteren de opstanden nu in bloedige gevechten tussen voor- en tegenstanders.

De mens verdient vrijheid! Dat is geen regel, dat is een recht! Islamitisch, christelijks of joods, dat is niet relevant als het gaat om vrijheid. Een land dat strijdt voor hun vrijheid hoort gesteund te worden. De wereld wordt nu opgeschud. Machthebbers over de hele wereld beginnen peentjes te zweten omdat hen hetzelfde lot kan wachten als Mubarak en Ben Ali, en ze weten het.
Dit besef was er al tijdens de Franse Revolutie. Terwijl de Franse bevolking in opstand kwam tegen de onderdrukking van de koning, waren de andere koningshuizen doodsbang dat het spook van de revolutie naar hun landen zou overslaan. De Amerikanen ontvingen dit spook met open armen toen de Amerikaanse Revolutie startte. Landen als China zouden nu moeten huiveren. Als de Chinese bevolking gezamenlijk zou opstaan tegen het regime zou de grond onder de leiders hun voeten wegvallen. Of ze nu een grootmacht zijn of niet, vallen zullen ze, want uiteindelijk is het het volk dat zorgt voor voedsel en kleding en dus heeft het volk uiteindelijk de macht.

De mens verdient vrijheid! En niemand heeft het recht om iemand anders vrijheid af te nemen.

Ouderdom 297/365

Ouderdom is een vloek, zeggen sommigen. Maar daar zit hem nou net de vraag: hoezo zou ouderdom een vloek zijn? Kinderen kunnen juist niet wachten tot ze ouder worden. Je wordt langer, mag later opblijven, mag net zoveel als je grote broer/grote zus/ouders. Het beeld dat kinderen hebben bij ‘ouderdom’ is een leven van vrijheid, feestjes, en onbeperkte mogelijkheden. In werkelijkheid is het een wereld van huiswerk, regels over op tijd thuis komen, en het verplicht laten zien van je ID bij aankopen en dergelijke.

Voor volwassenen is de ouderdom vaak een vloek. Vanaf hun veertigste worden verjaardagen liever overgeslagen. Is dat een rimpel? Oh nee!! De wereld vergaat… Honderdduizend middeltjes worden ingeslagen om rimpels, ouderdomsvlekken, kwaaltjes enzovoorts tegen te gaan. De chemische mambo-jambo wereld viert bij elke generatie veertigers opnieuw een feestje. De portemonnee feest echter niet mee. Ook een middel tegen rimpels: botox. Daar hangen dan wel weer twee prijskaartjes aan in plaats van één. Één met een euroteken (of drie…), en een ander met het feit dat een gebotoxt gezicht amper of geen emoties kan vertonen. Dat worden ingewikkelde gesprekken als je een aantal cynische opmerkingen had bedacht…

Ouderdom is een feit, je wordt elk jaar ouder en hoe je ermee omgaat verschilt per persoon. De enigen die er echt iets over kunnen zeggen zijn de tachtig plussers, maar die zien het ook als iets verschrikkelijks en dan krijg je weer die opmerkingen als: ‘de jeugd van tegenwoordig…’ en ‘toen ik jong was…’ en ‘jij met je jonge benen…’. Je kent ze wel…

Verlangen 283/365

Vrijdagmiddag, de marteling… Nog maar een paar uur werken of naar school en dan beginnen die zalige twee dagen vrij waar je zo naar gesnakt hebt. De hele week beul je jezelf af om uit te leven naar het moment dat het vrijdagmiddag is, je in de trein/op de fiets/in de auto/naar buiten stapt en je weet: Nu hoef ik even niet meer!
Elk mens smacht elke vrijdag naar het moment dat het weekend begint, puur verlangen naar twee dagen voor jezelf, twee dagen bij slapen en nieuwe krachten op doen voor een nieuwe werk/schoolweek, twee dagen lekker sociaal zijn met vrienden en familie. Hoe je het weekend invult is niet interessant, wat wel interessant is, is elkaar lekker maken met verhalen over wat je in het weekend gaat doen. En iedereen doet het!

Wat ga jij dit weekend doen? Ik heb zaterdag afgesproken om met wat vrienden naar de film te gaan en zondag ga ik even bij m’n oma langs. Ooh hoe oud is je oma dan? Ja ze is inmiddels tachtig dus dan moet je toch af en toe langs hè? Ja ja, dat doe je toch wel als ze zo oud is hè, dan weet je niet meer hoe lang ze er is? Nee inderdaad, en wat ga jij dit weekend doen? …

Een standaard gesprekje over het komende weekend. Het maakt het verlangen naar je verdiende vrije dagen nog groter en dat is het helemaal waard. Nu is het slechts nog wachten, voor mij is het wachten tot mijn leraar eindelijk ophoudt met praten en wij ervandoor kunnen gaan. Maar waarom stopt hij nou niet, aaaaargh!!!