Tijd 293/365

Tijd vliegt, zeker als je niet oplet. Ik zit inmiddels alweer bijna aan de helft van mijn tweede jaar als student en het jaar is alweer bijna om, terwijl ik me vorige oud&nieuw nog hartstikke goed kan herinneren en de zomervakantie voelt alsof hij een paar weken geleden pas is afgelopen. Alleen het weer laat duidelijk het verschil tussen de tijden zien. Toen was het dertig graden en lekker zonnig, nu ligt er zo’n dertig centimeter sneeuw en hangen er ijspegels aan de straatlantaarns.
En terwijl iedereen lekker binnen zit, met thee en warme chocomel, staan er in veel huizen gezellige kerstbomen ons te herinneren aan de tijd van het jaar, de tijd van geven en van vrienden en familie. Al glijdend door de sneeuw worden de laatste kerstinkopen nog gedaan, cadeautjes waarbij het gebaar het belangrijkst is maar je waardeert ze toch want ze komen van iemand die iets voor je betekent. Kerst is dan wel een belangrijke tijd voor de commercie maar voor de meeste mensen gaat het echt nog om gezellig bij elkaar zijn met familie die ze anders echt maar zelden zouden zien. Het geeft een soort houvast, je ziet elkaar tenminste één keer per jaar!

Zo kostte het ook wat tijd om mijn blog weer volledig bij te werken, ik schrijf alles namelijk nog steeds op papier en vergeet het vaak over te typen of heb er gewoon geen tijd voor, maar nu ben ik er eindelijk weer! Kijken hoe lang ik dat volhoudt, tijd zal het ons vertellen…

De Parade 164/365

Vandaag had ik met mijn oma afgesproken om iets samen te gaan doen, wat dat iets was wisten we alleen nog niet heel erg.

Dus ik begon maar met daarheen gaan, en geloof me bussen zijn geen pretje als je diehard spierpijn hebt in je buikspieren en je gehele linkerarm. Maar het lukte me er te komen zonder te verdwalen. Na een glas drinken en wat bijpraten met mijn oma besloten we naar de Parade te gaan.

Voor mensen die niet uit Amsterdam komen, de Parade is een groot cultureel evenement dat elke zomervakantie in Amsterdam wordt georganiseerd, en eerder of later ook in Utrecht. Er zijn veel voorstellingen en heel veel eettenten.

En mijn oma en ik besloten daarheen te gaan gezien het ook niet zo heel lang fietsen van haar huis is. Hier hoor je het misschien al: fietsen. En ik zei net dat ik met de bus daarheen ging. Dat was inderdaad het probleem, ik ging uiteindelijk op mijn opa’s fiets. Mijn opa’s fiets is een soort racefiets maar dan net iets anders, en ik snap werkelijk niet waarom er voor mannen ooit een fiets met een hoge stang is uitgevonden!! Want toen ik de eerste keer afstapte wist ik nog niet dat ik de grond niet ging halen met mijn voeten vanwege die stang, en bij mij als meisje deed dat al zo’n pijn! Oi…
Uiteindelijk zijn we naar het Amstelpark en de Parade geweest en daar geluncht, heerlijke tosti’s en mijn oma Baba Ganoesh of iets dergelijks, het zag er een beetje raar uit... Maar het raarste dat we hebben gezien was één van de dingen die je kon eten. Een meisje met een fiets met daar achter hangend een soort stellage met papieren bakjes, een soort klem en een enorme bak appels. Wat deed ze daar mee?? Nou, je kon bij haar partjes appel kopen met suiker en kaneel die ze doormiddel van een speciale appelboor ontdeed van schil, terwijl ze op hetzelfde moment werden gesneden en het klokhuis eruit geduwd, een geniaal systeem en elk kind dat van appels houd met een beugel zou zo’n ding moeten hebben!!

Vandaag echt ontzettend gezellig en ik vind het jammer dat mijn oma alweer bijna terug gaat naar Frankrijk. Maar als ze deze winter weer in Amsterdam is gaan we zeker weer iets samen doen, want het is en blijft gezellig! Go oma!!

Hangen 161/365

Na de film gisteren hebben Noux, Lot en ik ook maar meteen afgesproken om de volgende dag iets te gaan doen.

Dat hield uiteindelijk in dat we gewoon ’s avonds bij Lot thuis gingen hangen maar het was nog altijd beter dan niks, en het was ontzettend gezellig. Maar verder is er de hele dag maar weinig gebeurd dus ik houd het hierbij…