Jongens vs. Meisjes 6/365

Mannen van Mars, vrouwen van Venus. Jongens tegen meisjes. De strijd van de sekses. Het is zo oud als de weg naar Rome en zelfs op school moeten we erover leren. Blech…


Ik denk dat het allemaal begonnen is met de Griekse mythologie. Het beroemde Amazone rijk. Een rijk opgericht door vrouwen voor vrouwen. De Amazones hadden strikte regels over mannen in hun volk. In dit rijk waren de vrouwen de jagers, de krijgers en de heersers. De mannen deden het huishouden, het schoonmaken, het verplegen en ze zorgden voor de kinderen. Als ze al samen leefden. Het andere verhaal vertelt namelijk dat de Amazones en de mannen, de Gargareans, eens per jaar samen kwamen. Als de nieuwe generatie geboren was werden de jongens naar hun vaders gestuurd en de meisjes bleven bij hun moeders. Deze meisjes werden opgevoed en getraind tot nieuwe, machtige krijgers op het eiland waar de Amazones woonden, de jongens leefden op het vasteland, in het territorium van de Gargareans, waar ze boer of ambachtsman werden.

Wist je dat een van de grootste krijgers in de Trojaanse Oorlog een vrouw was? Haar naam was Penthesilea en ze was de dochter van de oorlogsgod Ares. Ze werd helaas gedood door Achilles. Ik denk dat als jongens/mannen weer eens lopen op te scheppen dat mannen beter zijn dan vrouwen, ze duidelijk de mythologie niet kennen. Penthesilea doodde honderden mannen en haar dood was één van de grootste verliezen die het Trojaanse leger opliep. Nog zo’n geweldig persoon was Atalanta. Een Griekse vrouw die woedend was over het feit dat mannen dachten dat ze beter waren dan zij, zelfs als ze tijdens het jagen een veel grotere buit binnenhaalde. Ze besloot alleen te trouwen met iemand die haar kon verslaan in een wedstrijd rennen. Vele mannen dachten dat ze haar makkelijk konden verslaan, en Atalanta doodde vele mannen.


Maar dat is niet wat ik moet leren voor antropologie. Als we dit zouden leren, dan zou ik oprecht geïnteresseerd zijn. Maar nee, we moeten leren over hoe in sommige culturen mannen superieur zijn aan vrouwen, alsof ik dat nog niet wist. En natuurlijk kwam daardoor het aloude ‘jongens zijn beter’ weer naar boven. In de collegezaal konden sommige jongens het namelijk niet laten om te zeggen dat jongens in veel dingen ook beter zijn dan meisjes. Ik denk dat als er zo iemand voor me had gezeten ik hem met een boek een flinke klap tegen zijn achterhoofd had gegeven. En als iemand dat slap of laf vind, dan doe ik het graag nog eens over maar dan in zijn gezicht!

De extra pauze: de wc 5/365

WC-stop. Een aangename pauze die wordt gemaakt tijdens autoritten, op school, pretparken of iets anders. Er zijn verschillende soorten en iedereen gebruikt ze.

‘Mama, kunnen we stoppen?’ ‘Ik moet zo nodig…’ ‘Mama!!’ Iedereen die kleine kinderen of een klein broertje/zusje heeft en die lange autoritten maakt kent dit geluid. Het is het zeuren van een klein kind die niet naar zijn/haar moeder heeft geluisterd toen die zei dat ze VOORDAT ze in de auto stapten naar de wc moesten gaan. Mijn ouders kennen dit geluid van mij toen ik klein was, en ik leerde het kennen toen mijn broertje klein was (soms hoor ik het nog steeds). En als je dan eindelijk een stop maakt bij een krakkemikkig benzinestation of picknick plaats (de meeste ZIJN gammel) wil de kleine vervelende plaag ineens niet naar de wc omdat die te vies is. Mijn familie en ik reizen veel met de auto tijdens vakanties en tijdens elke stop hoor ik wel zo’n klier die van zijn/haar moeder verwacht dat die de wc voor hen gaan schoonmaken. Het is vervelend en ik ben altijd met stomheid geslagen als ik zo’n moeder het dan ook nog zie doen, alleen omdat haar kinderen het zeggen.

De andere wc-stop is op school. Behalve naar de wc gaan is het ook een hele goede manier om de klas uit te komen met een geldige reden. Ik heb het heel veel gebruikt op de middelbare school en het ging zelfs zo ver dat ik bij één lerares niet meer tijdens haar lessen naar de wc mocht. Dat was af en toe best lastig, ongeveer één week per maand, ik denk dat alle vrouwen wel weten wat ik bedoel.


Ik hou van wc-stops. Hoewel het niet hetzelfde is op de universiteit/opleiding als op de middelbare school, tijdens hoorcolleges kun je immers gewoon de zaal uitlopen wanneer je wilt (alleen tijdens werkcolleges niet). Maar tijdens de middelbare school was het mijn extra pauze. Het heeft me problemen bezorgt en me tegelijkertijd gered van de meest saaie preken die leraren ooit hebben gegeven. Dus behalve dan dat het nodig is, is het ook nog eens heel, heel handig.

Lang leve de wc-stop!

Blogs 4/365

Blogs. Ze bestaan in alle soorten, maten en voor elk onderwerp. En ze reizen rond in met een onvoorstelbare snelheid op een snelweg die wij het Internet (of World Wide Web) noemen.

Blogs over mode, blogs over eten, blogs over straatculturen, blogs over muziek. Alles en iedereen heeft wel een eigen blog en iedereen is in staat die te lezen. Oké, bijna iedereen. Voor de ‘ouderen’ van deze planeet is het verbazingwekkend hoe snel de technologie is ontwikkeld. Tien jaar geleden kon niemand zich indenken dat je met iemand kon praten die zich op datzelfde moment aan de andere kant van de wereld bevond, en dat met dezelfde snelheid als tijdens een telefoongesprek. Sterker nog: soms is het sneller om mijn vrienden even online te spreken dan als ik ze moet gaan bellen. Maar dat kan ook met de verschrikkelijke verbinding op mijn school te maken hebben…

Ik ben gek op het internet. Een vriendin van me zit nu voor een jaar in Amerika en ik kan nog steeds met haar praten zonder bang te hoeven zijn voor angstaanjagend hoge telefoonrekeningen. En ik volg een paar online comics (ja ja, ik weet hoe verschrikkelijk dat klinkt…) en een paar blogs. Ik vind de meeste van hen leuk om te lezen, hoewel ik altijd weinig op heb met de mode blogs maar dat is waarschijnlijk omdat ik gewoon weinig met mode heb. Daar schrijf ik een andere keer wel over.


Maar ik ben student aan de School voor Journalistiek en ik heb een paar leraren die een pesthekel hebben aan blogs. Volgens hen wordt er doormiddel van blogs alleen maar onzin geschreven. Ik ben het niet met ze eens maar ik kan ze toch wel een beetje begrijpen. Zij zijn nog van de ‘oude garde’ van journalisten, ze waren zelf verslaggevers en redacteuren bij kranten en een enkeling bij een tijdschrift. Zij zien blogs, waarbij immers iedereen een journalist is, als een soort bedreiging voor hun studenten. De ‘nieuwe’ generatie van journalisten moet voor een baantje vechten gezien de kranten met moeite hun hoofd boven water houden en de televisie, radio en tijdschriften overspoeld worden door jonge journalisten die op zoek zijn naar een baan. Maar mijn medestudenten en ik zien de blogs echt niet als een bedreiging, wij lezen ze eigenlijk alleen als afleiding en puur om vermaak. Heel soms staat er echt iets interessants in. Maar dat is het.


Ik moet wel bekennen dat niet al mijn leraren zo zijn. Één van hen werd ontzettend enthousiast toen hij hoorde over mijn ‘365 blog missie’. Ook omdat ik deze blog in twee talen probeer/blijf/wil schrijven, Engels en Nederlands. Mijn beste vriend tijdens het schrijven is mijn woordenboek… (dat valt wel mee hoor, rustig maar).

Dag ziek 3/365

De hele dag verdoen, liggend op de bank voor de tv. En dat terwijl je je verschrikkelijk voelt. Ik heb een oprechte hekel aan ziek zijn.

Behalve dat ik extreem allergisch ben voor huiswerk, waar ik in dreig te verdrinken, voelt mijn neus alsof hij van binnenuit smelt, mijn keel doet zo’n pijn dat het lijkt alsof ik schuurpapier heb ingeslikt en mijn hoofd voelt alsof het met een drilpudding gevuld is. En ik hou niet eens van drilpudding.


Ziek zijn is verschrikkelijk, het enige wat je kunt doen is in je bed of op de bank liggen. En dankzij de gemiddelde hoofdpijn die met de griep samengaat kun je niet eens tv kijken of een boek lezen. De ‘pret’ is goed voor één dag, en dan heb ik het toch echt wel gehad.

Ziek zijn heeft nog één ander naar effect op mij persoonlijk, ik verlies alle controle over mijn emoties. Ik denk dat ik deze ene ochtend een half uur met droge ogen heb rondgelopen. Dus nu moet ik alles ontlopen dat zielig of extreem vrolijk zou kunnen zijn/worden, of ik heb al snel zo’n opblaasbaar zwembadje nodig. Ik vind zwemmen niet vervelend maar dat gaat toch een beetje ver…


Een ander veel voorkomend symptoom van ziek zijn is dat alleen al de geur van eten je ontzettend misselijk kan maken. En op dit moment is mijn broertje gehaktballen aan het maken zodat de hele kamer naar peper en andere kruiden ruikt. Ik ga maar aan tafel zitten en naar mijn eten staren zonder enig gevoel van honger te hebben.


Eet smakelijk allemaal!

Schrijf plaatsen 2/365

Het is verbazingwekkend hoe een laptop een leventje makkelijker kan maken. Of moeilijker…


Sinds ik mijn laptop heb, heb ik hem meestal wel bij me. Niet omdat ik verslaafd ben maar omdat het een licht ding is en als ik dan echt dodelijk verveeld ben, dan heb ik tenminste iets te doen. Het is echter één van de dingen waar mijn vader in ik nog wel eens discussies over kunnen hebben. Hij heeft er een hekel aan als ik beneden in onze woonkamer op mijn laptop zit te werken omdat het ‘irritant harde typ geluiden maakt’. Helaas is het feit dat hij het vervelend vind, geen goede reen voor mij om niet beneden te zitten met mijn laptop. Eigenlijk alleen omdat in de woonkamer onze ontzettend geweldige bank staat.


Het is waarschijnlijk gewoon ook een vorm van gemak maar ik hou er gewoon van om op die bank te liggen en ondertussen wat te schrijven, met vrienden te chatten of een film te kijken. Wie niet? Maar mijn vader en ik krijgen altijd discussies over de bank, en de vensterbank. Niet zo heel lang geleden besloot mijn vader namelijk dat onze vensterbank te smal was om lekker op te zitten. En niet omdat we allemaal abnormaal dik zijn of zo. Dus heeft hij de vensterbank ‘verbouwd’ waardoor deze nu breder is en tot over de verwarming komt, waardoor het heerlijk is om er op te zitten. Het is een dilemma. Hoe en waar ga ik mijn vader nog even verder pesten? Terwijl ik lekker op de zachte en grote bank lig, of terwijl ik op de warme vensterbank met rugleuning zit? En de andere vraag is: Waar wil hij me weer vandaan jagen?


En nu is hij mijn haar door de war aan het gooien waardoor het echt verschrikkelijk zit en statisch wordt, puur omdat de ‘irritante typ geluiden’ op zijn zenuwen beginnen te werken. Ik zal wraak nemen!! :P

Start van een nieuwe missie. 1/365

Missies. We beginnen elk jaar honderden van ze, en helaas…de meesten zijn gedoemd te sneuvelen. Op school begin je er zelfs nog meer. Meesten daarvan hebben met huiswerk te maken…iets waar ik toch zeer allergisch voor ben.


Ik ben helaas zo’n student die alles het liefst zo lang mogelijk uitstel. En dan loop ik enorm te balen als ik weer eens te laat begonnen ben. Het is een veel voorkomend verschijnsel in mijn huis. Ik wil hiermee echter niet zeggen dat ik disciplineloos, hoewel een schop in de goede richting op vele momenten best welkom is… Op het moment dat ik dit typ zou ik namelijk eigenlijk mijn Engels opdracht af moeten maken maar ik heb besloten dat het saai is, en dat ik de opdracht niet begrijp.

Maar nu begin ik toch aan een nieuwe missie. Hoe ik mezelf er weer toe krijg is me een raadsel, ik lijk wel gek. Maar met een opleiding journalistiek kan ik maar beter beginnen te oefenen. Vanaf vandaag elke dag een blog, een jaar lang… Hoe ik het doe weet ik nog niet maar gelukkig heb ook ik een iPhone en een laptop dus het zullen ook nog wel foto’s met drie zinnen kunnen worden.


Elke dag een blog?? Nu ik het zo typ en voor me zie verklaar ik mezelf nog meer voor gek. Ik geef het huiswerk de schuld, mijn hersens zijn overspannen. Dat kan wetenschappelijk gezien vast niet maar ik zei al dat ik journalistiek studeer, geen biologie of geneeskunde of zo iets dergelijks.

Ik kreeg dit rare idee trouwens dankzij mijn moeder en een vriendin. Deze vriendin schrijft dan wel niet maar ze maakt geweldige foto’s, zij doet zo’n project maar dan met deze foto’s. Elke dag een foto, het is ontzettend leuk/grappig/cool om te zien. En mijn moeder zei ‘Als je toch geen huiswerk doet, begin dan op z’n minst te oefenen door elke dag een column te schrijven.’ En zo werd dit gekke idee geboren. Ik wilde dit project eigenlijk gisteren starten, maar ter mijn verdediging: dat heb ik niet gedaan omdat ik gisteren amper thuis was, zo lui ben ik niet hoor. En ik doe dingen waarvan ik denk dat ze leuk zijn zonder problemen (eens zien hoe ik daarover denk na de eerste maand bloggen).


Maar over gekke ideeën gesproken, we hebben eindelijk pauze en ik ga maar eens een broodje eten. Tot later.