Huisdier 239/365

Inmiddels iets meer dan een jaar geleden overleed mijn lieve vogeltje Kwiet. Ondanks dat ik haar nog elke dag mis voel ik af en toe de neiging naar een nieuw huisdier. Mijn ouders denken daar anders over…

Het opnieuw beginnen aan de band met een huisdier, zeker na het pijnlijke verlies van de vorige, is een zwaar en tijdrovend proces dat van beide kanten veel geduld vraagt. We krijgen af en toe een kat als logé maar dat is niet hetzelfde. Er is maar een kleine band met het dier omdat je het niet zelf hebt gekozen omdat het jou, persoonlijk, zo opviel.
Toch behandel je de logé zo goed mogelijk en na een tijdje ontstaat er een iets sterkere band, maar het zal nooit je eigen dier worden of kunnen zijn.

FELIX!! 148/365

Felix is mijn oma’s kat, een klein zwart onheilsbrengertje.

Normaal gezien is hij dat helemaal niet maar vandaag moest hij zijn kleur toch even waarmaken. Na een vrij timide dag besloot hij namelijk een volledig onschuldig (denken we tenminste) vogeltje te grijpen. Het beestje leek er echter met de schrik vanaf te komen door Eefjes oplettendheid zodat we de kleine duivel op tijd van de gevederde gevangene af konden gooien. Niet echt gooien maar hij wilde er niet vrijwillig vanaf komen… het beestje was enkel behoorlijk geshockeerd en later ontdekten we dat Felix er met zijn staartveren vandoor was maar verder lijkt het (op dit moment) niets ernstigs aan de hand te zijn. Hoewel hij op dit moment nog niet helemaal goed bij zijn hoofd is want hij vliegt af en toe weg terwijl we alles hebben afgesloten maar hij kan alleen omhoog vliegen, niet naar voren. En toen we het weer gevangen hadden en Eefje alle spinnenwebben van zijn kop en bek wilde halen zat hij haar maar raar aan te kijken.
En toen hij weer weggevlogen was ging hij op de enige plek in het huis zitten waar we geen van allen goed bij kunnen komen om daar te besluiten maar gewoon in slaap te vallen… Geniaal hoor…

Verdere informatie is dat het een winterkoninkje is en dat het dankzij Eefjes medische dierenkennis hebben we het een slaapplek gegeven voor deze avond, zodat het kan kalmeren en iets kan eten en drinken. Als het de ochtend haalt en dan genoeg herstelt is laten we het gewoon weer los in het bos.

Katten 114/365

Het zal wel aan mij liggen maar katten hebben best een makkelijk leven.

Laat ik dat toespitsen, katten in de meest West-Europese landen hebben het best makkelijk. Denk maar eens na. Het enige dat de meeste huiskatten doen is slapen, geaaid worden en eten. Het zijn nachtdieren dus ’s avonds, als het rustig is buiten zijn ze het huis uit, en als het regent gaan ze de deur niet uit.

Verder slaapt een gemiddelde kat ongeveer twintig uur per dag, hoewel ik twee katten had toen ik klein was en ik zeker weet dat ze meer dan vier uur per dag wakker waren in totaal. Maar ja, het is ongeveer en elk dier verschilt van elkaar. Maar goed, terug naar mijn punt. Kun je bedenken hoe makkelijk het leven van een kat kan zijn?? Ik zou er niets op tegen hebben om een weekje zo te leven, denk ik tenminste want ik heb nog nooit kattenvoer geproefd…
Als kitten hoef je alleen maar te spelen, je wordt het halve huis rond gezeuld omdat je zo schattig bent dat iedereen je constant vast wil houden dus moe zul je niet echt worden. Bovendien, als je moe bent zoek je de lekkerste plek van het huis waar je gewoon een dutje gaat doen en niemand die er iets op tegen heeft. Alleen de vader in huis misschien, ach, dan kijk je zielig naar de kinderen of de vrouw des huizes en dan mag je meteen alles weer. Oké, je wordt ouder, en dus minder schattig. Maar als je sociaal blijft doen zijn de bank en de stoelen in het huis nog steeds van jou, als je gaat krabben ben je echter zuur. Nog steeds word je makkelijk en vaak gedragen, je kan de tuin in en uit wanneer je wilt of je verkent de daken van de buren want dat mocht je niet toen je klein was. Het enige dat van je verlangt wordt is dat je af en toe laat zien dat je nog bestaat. Verder kun je slapen, eten of andere dingen doen wanneer je wilt. En niemand die je ook maar een haarbreed iets in de weg legt, op een halsbandje misschien na.

Maar ja, je moet iets overhebben voor die heerlijke vrijheid.

Duif 84/365

Je zit rustig achter je computer als je moeder je ineens roept. Nee, voor een keer heeft ze niet je hulp nodig bij het koken of moet je de tafel dekken. Nee, ze heeft je hulp nodig om een verdwaalde duif naar buiten te jagen.

Ik maak geen grapje, mijn moeder stond buiten met een buurman te praten toen een duif dacht ‘Goh, laat ik dit huis eens binnenwandelen.’ Toen mijn moeder hem zag en hem naar buiten wilde jagen vloog het suffe beest (sorry duiven…) zo naar boven, de trap op en onze woonkamer in. Daar wilde hij naar buiten vliegen maar hij bedacht niet helemaal dat er een raam voor zat. Beest in paniek en wij maar proberen hem naar het openstaande raam te ‘begeleiden’. Het duurde even voor hij dat begreep…

Geloof je me niet?? Gelukkig heb ik er ook een foto van:

Tijd 80/365

Mijn vogeltje is nu meer dan een half jaar geleden overleden, en ik denk dat het tijd is om verder te gaan…

Begrijp me niet verkeerd, ik mis haar nog dagelijks. Dat beestje voelde als een deel van de familie en af en toe mis ik haar nog zo erg dat het pijn doet. Sommige vinden dat misschien overdreven maar ze voelde echt als een deel van ons gezin. Ze heeft zelfs de scheiding tussen mijn ouders meegemaakt en ging met mijn broertje en mij mee van het ene huis naar het andere (het wisselen tussen vader en moeder).

Ze kwam dan ook vaak nog in mijn dromen terug sinds haar dood (ze stierf door een stom en te voorkomen ongeluk waar ik het niet over wil hebben), maar afgelopen week droomde ik zo’n soortgelijke droom, met hetzelfde vrolijke gevoel, maar dan zonder haar maar met een ander (mij onbekend) diertje. Ik denk dus dat het tijd is om door te gaan en misschien zelfs wel tijd voor een nieuw huisdier.
Maar gezien niemand in huis weer een vogel aan kan door de herinnering aan haar (het vogeltje) en een kat geen optie is door de allergie van moeder en broertje, richt ik mijn hoop op de knaagdieren. Nu moet ik alleen mijn ouders nog over zien te halen, wat makkelijker gezegd is dan gedaan…

Nationale Week van het Huisdier 77/365

Het is de Nationale Week van het Huisdier!

Geloof me, dat weet ik ook alleen maar omdat ik het op de radio hoorde en daarna op heb gezocht. Maar het is wel zo. Dus ik weet niet wat je al hebt gedaan voor je huisdier deze week maar hier zijn nog een paar opties voor de laatste dagen om het een beetje goed te maken met je harige/schubbige/geveerde vriendje:

- Een extra lange strandwandeling (ik raad je aan om dit niet met je kanarie te doen…)
- Iets extra’s als voer (bot, vis, vruchten, etc.)
- Eindelijk eens een grotere/nieuwe kooi aanschaffen (alleen vogels zullen dit waarderen)
- Een groter aquarium/terrarium aanschaffen (nee, ook dit is niet geschikt voor katten/honden, en ook niet voor vogels trouwens)
- Het aquarium/terrarium/de kooi/kattenbak eindelijk eens schoonmaken (just in case je dat steeds ‘vergeet’, arm beestje)
-Een nieuw kussen aanschaffen, speciaal voor hem/haar (katten en honden zullen je dankbaar zijn, een paar speeltjes doen het ook altijd goed)
- Extra tijd en/of aandacht aan het dier besteden

Geloof me, als het nog mogelijk was zou ik het ook doen, maar helaas… mijn vogeltje is veels te jong overleden… Ik mis haar.