Posts tonen met het label kat. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kat. Alle posts tonen

zaterdag 26 november 2011

Monoloog; Gedachten van een vermoeide Schrijfster

Bron: Office Word
Shit, een stukje tikken! Helemaal vergeten. Waar zal ik het nu eens over doen… Die excursie met school naar de tentoonstelling van Bloemaert? Nee, daar schrijf ik al een recensie over… De radio? Maar ik had twee weken geleden al een column over muziek. Hmm… Waarover nou toch? De kat! Ooh nee, die heb ik niet… Jammer. Een kat zou nu echt een goede uitkomst zijn!
Pfff… De radio helpt vandaag ook niet echt, wat is dit eigenlijk voor nummer? “Feel what you want to feel, what you want to feel, what you want to feel…” Ja, ontzettend inspirerend! Het is pas 00:26 en ik sta echt op instorten joh, wat ben ik nou voor nep-student dat ik niet eens lekker aan het feesten ben ergens. Hihi, yeah right, alsof ik zo’n heftig feestbeest ben.
Hmm… Ja, dat zou ik als onderwerp voor een stukje kunnen gebruiken maar of het nou geschikt is voor deze keer? Ik weet het niet… Nee, toch niet. Volgende keer misschien. Als ik het wat beter heb kunnen overdenken. Dat moet ik niet te snel en overhaast tikken, dan komt het er helemaal niet meer goed uit. Maar wat nu dan? Ik kan echt helemaal niks bedenken joh. Echt stom. Neem ik me nog zo dapper voor om een wekelijkse column en een wekelijkse boekrecensie te gaan schrijven, heb ik mijn boek nog steeds niet uit en was ik helemaal vergeten dat het vandaag alweer vrijdag is. Waardeloos! Boekrecensie; dat is ook een goede… Welke boeken heb ik afgelopen tijd nog gelezen? Ooh, Alleen Op De Wereld. Die heb ik afgelopen week weer eens gelezen. Dat boek blijft zo mooi, daar kan ik wel iets over schrijven. Die heb ik afgelopen maandag nog uitgelezen dus dat is nog recent. En oude meesterwerken vergaan niet, dus dat kan ik hartstikke goed doen.
FOCUS! Stukje, stúkje, stukjé, nee dat werkt ook niet… Grrr, weet je… Vergeet het! Ik ga naar mijn bed, dit schiet toch niet op!
En dit beëindigt de monoloog van deze avond, genaamd ‘Gedachten van een vermoeide schrijfster’. Dames en heren, gewaardeerde lezers, we hopen dat u van de show genoten heeft. In de hal is nog een hapje en een drankje te halen, en we hopen u allen terug te zien bij onze volgende voorstelling. Rijd u allen veilig en wij wensen u nog een prettige avond.

dinsdag 10 augustus 2010

FELIX!! 148/365

Felix is mijn oma’s kat, een klein zwart onheilsbrengertje.

Normaal gezien is hij dat helemaal niet maar vandaag moest hij zijn kleur toch even waarmaken. Na een vrij timide dag besloot hij namelijk een volledig onschuldig (denken we tenminste) vogeltje te grijpen. Het beestje leek er echter met de schrik vanaf te komen door Eefjes oplettendheid zodat we de kleine duivel op tijd van de gevederde gevangene af konden gooien. Niet echt gooien maar hij wilde er niet vrijwillig vanaf komen… het beestje was enkel behoorlijk geshockeerd en later ontdekten we dat Felix er met zijn staartveren vandoor was maar verder lijkt het (op dit moment) niets ernstigs aan de hand te zijn. Hoewel hij op dit moment nog niet helemaal goed bij zijn hoofd is want hij vliegt af en toe weg terwijl we alles hebben afgesloten maar hij kan alleen omhoog vliegen, niet naar voren. En toen we het weer gevangen hadden en Eefje alle spinnenwebben van zijn kop en bek wilde halen zat hij haar maar raar aan te kijken.
En toen hij weer weggevlogen was ging hij op de enige plek in het huis zitten waar we geen van allen goed bij kunnen komen om daar te besluiten maar gewoon in slaap te vallen… Geniaal hoor…

Verdere informatie is dat het een winterkoninkje is en dat het dankzij Eefjes medische dierenkennis hebben we het een slaapplek gegeven voor deze avond, zodat het kan kalmeren en iets kan eten en drinken. Als het de ochtend haalt en dan genoeg herstelt is laten we het gewoon weer los in het bos.

zaterdag 10 juli 2010

Kat 130/365

Gezien ik vandaag echt echt echt geen zin heb om iets te schrijven is hier de foto van een slapende kat, het enige dier dat ik ken dat geen last lijkt te hebben van de hitte.

zaterdag 26 juni 2010

Katten 114/365


Het zal wel aan mij liggen maar katten hebben best een makkelijk leven.

Laat ik dat toespitsen, katten in de meest West-Europese landen hebben het best makkelijk. Denk maar eens na. Het enige dat de meeste huiskatten doen is slapen, geaaid worden en eten. Het zijn nachtdieren dus ’s avonds, als het rustig is buiten zijn ze het huis uit, en als het regent gaan ze de deur niet uit.

Verder slaapt een gemiddelde kat ongeveer twintig uur per dag, hoewel ik twee katten had toen ik klein was en ik zeker weet dat ze meer dan vier uur per dag wakker waren in totaal. Maar ja, het is ongeveer en elk dier verschilt van elkaar. Maar goed, terug naar mijn punt. Kun je bedenken hoe makkelijk het leven van een kat kan zijn?? Ik zou er niets op tegen hebben om een weekje zo te leven, denk ik tenminste want ik heb nog nooit kattenvoer geproefd…
Als kitten hoef je alleen maar te spelen, je wordt het halve huis rond gezeuld omdat je zo schattig bent dat iedereen je constant vast wil houden dus moe zul je niet echt worden. Bovendien, als je moe bent zoek je de lekkerste plek van het huis waar je gewoon een dutje gaat doen en niemand die er iets op tegen heeft. Alleen de vader in huis misschien, ach, dan kijk je zielig naar de kinderen of de vrouw des huizes en dan mag je meteen alles weer. Oké, je wordt ouder, en dus minder schattig. Maar als je sociaal blijft doen zijn de bank en de stoelen in het huis nog steeds van jou, als je gaat krabben ben je echter zuur. Nog steeds word je makkelijk en vaak gedragen, je kan de tuin in en uit wanneer je wilt of je verkent de daken van de buren want dat mocht je niet toen je klein was. Het enige dat van je verlangt wordt is dat je af en toe laat zien dat je nog bestaat. Verder kun je slapen, eten of andere dingen doen wanneer je wilt. En niemand die je ook maar een haarbreed iets in de weg legt, op een halsbandje misschien na.

Maar ja, je moet iets overhebben voor die heerlijke vrijheid.

zaterdag 22 mei 2010

Nationale Week van het Huisdier 77/365

Het is de Nationale Week van het Huisdier!

Geloof me, dat weet ik ook alleen maar omdat ik het op de radio hoorde en daarna op heb gezocht. Maar het is wel zo. Dus ik weet niet wat je al hebt gedaan voor je huisdier deze week maar hier zijn nog een paar opties voor de laatste dagen om het een beetje goed te maken met je harige/schubbige/geveerde vriendje:

- Een extra lange strandwandeling (ik raad je aan om dit niet met je kanarie te doen…)
- Iets extra’s als voer (bot, vis, vruchten, etc.)
- Eindelijk eens een grotere/nieuwe kooi aanschaffen (alleen vogels zullen dit waarderen)
- Een groter aquarium/terrarium aanschaffen (nee, ook dit is niet geschikt voor katten/honden, en ook niet voor vogels trouwens)
- Het aquarium/terrarium/de kooi/kattenbak eindelijk eens schoonmaken (just in case je dat steeds ‘vergeet’, arm beestje)
-Een nieuw kussen aanschaffen, speciaal voor hem/haar (katten en honden zullen je dankbaar zijn, een paar speeltjes doen het ook altijd goed)
- Extra tijd en/of aandacht aan het dier besteden

Geloof me, als het nog mogelijk was zou ik het ook doen, maar helaas… mijn vogeltje is veels te jong overleden… Ik mis haar.

donderdag 29 april 2010

Sox 47/365

Toen de vriendin van mijn vader voor haar werk anderhalve week naar het buitenland moest bood mijn vader aan om zolang haar twee katten in ons huis te nemen. Dat ging naar mijn weten helemaal goed maar toen mijn broertje en ik weer naar mijn moeder gingen is er één weggelopen…


Het gaat om een zwart met witte kater. Een hele normale kat zou je denken, en inderdaad, er lijken zoveel katten op hem. Op één klein dingetje na dan… Deze kat weegt naar mijn weten namelijk ruim 40 kilo.

Oké, 40 is misschien overdreven. Maar voor een normale kat is Sox echt een tientonner. De dag voordat hij en zijn zus (de andere kat) weer naar hun baasje (mijn vaders vriendin) moesten begon Sox, die normaal echt voor alles bang is, tegen de deur aan springen en werd helemaal gek. Dus mijn vader doet de deur open (hij had al gewaarschuwd voor weglopen en dat dat dan niet zijn schuld zou zijn), kat schiet naar buiten, schiet hek over en is weg.


En dat was vorige week dinsdag, ruim een week geleden. Tot nu toe hebben we één telefoontje gehad van iemand die dacht hem gezien te hebben, maar toen wij een halve minuut later daar gingen zoeken was er geen spoor van hem te bekennen.

Het enige wat ik zou willen weten is of hij gewoon ergens bij een andere familie is binnengelopen of dat hij nu ergens rondzwerft. Of ik me dus geen zorgen hoef te maken of dat we hem gewoon serieus moeten zoeken.