Vertrek Lagreze 155/365

Allemaal in de auto gepropt en we zijn weer onderweg…

Het is een raar idee om weer terug naar Nederland te gaan, en op dit moment is het vooral heel erg krap. Zoals we namelijk met z’n drieën (Alex, Mardou en ik) naar Biarritz vertrokken, zijn we nu met z’n vijven (Eefje, Alex, Mardou, mijn oma en ik) weer onderweg naar Nederland. Alleen mijn opa blijft in Lagreze. Dus zitten we met zijn drieën (Alex, Eefje en ik) opgepropt op de achterbank. En dat betekent in slaap vallen en wakker worden met pijn in je nek omdat je voor een soort mislukt knikpoppetje aan het spelen was…
En onderweg gebeuren ook niet leuke dingen, zoals het verdwijnen van mijn zonnebril. Kennelijk mag ik zonnebrillen niet langer dan één zomer in mijn bezit hebben want die die ik hiervoor had is verdwenen en ik kan hem echt niet meer terugvinden en deze is opgeslokt. De wc’s waarbij je moet staan bij Franse snelwegen zullen veel mensen bekend zijn, nou ik had daar dus mijn zonnebril aan één poot aan mijn broekzak hangen en toen ik opstond hoorde ik hem vallen en zag ik hem zo dat gat in glijden. Ik heb niet eens de moeite gedaan ernaar te zoeken want toen ik hem niet meer kon zien in dat metersdiepe gat wist ik dat ik hem nooit meer terug zou zijn. Maar ik baal er wel van!!!

Verder is onze tussenstop in Mouliherne, wat zo mogelijk nog meer niemandsland is dan Monbahus bij mijn opa en oma. Hier hebben mijn oom en tante een huis en dit is onze tussenstop. In het hele dorp is geen bereik mogelijk met een mobiele telefoon BEHALVE bij de kerk en op het kerkhof, pure ironie… Eefje en ik zijn veroordeeld tot een nacht in onze tent, alweer, terwijl mijn oma en moeder de caravan in beslag nemen. Alex slaapt bij mijn neefje en nichtje op de kamer.

Onze verbinding met de rest van de wereld, ligt natuurlij bovenop de heuvel, zucht…

18 149/365

Vannacht was lichtelijk onrustig…

Nadat ik om 5 uur (‘s nachts) gewekt werd door de overenthousiaste haan die NU (13:00 uur) pas zijn kop houdt werd ik daarna nog gewekt door een sms om kwart over 7 en om 8 uur van een raar geluid beneden. Eerst dacht ik dat mijn moeder achter de computer zat maar wat bleek, het geluid kwam van onze gevederde gast die uit zijn geïmproviseerde kooitje wilde. Na wat te eten (wat krachtvoer van de kuikens hier) en drinken te hebben gekregen hebben we het beestje weer losgelaten, het vond zelf zijn weg door de deur naar buiten en naar het bos. Het vloog best goed, gezien het nog steeds lichtelijk staartloos is. En om onbekende redenen droomde ik vannacht dat mijn moeder crème brulee (of hoe je het ook schrijft) van kip ging maken… ik denk dat ik al slapen een pesthekel kreeg aan die haan…

Ons vogelvriendje na een avond bijkomen, en nu aan het bedenken waar hij heen gaat.

Verder ben ik gemarteld met verjaardagsliedjes omdat het vandaag mijn 18de verjaardag is. Ik voel me oud… (en ik probeer al 5 jaar een verbod op verjaardagsliedjes op mijn verjaardag er in gestampt bij mijn familie te krijgen…)

Goeiemorgen oma, hihi.

Alex en het beste deel aan jarig zijn…TAART!!

FELIX!! 148/365

Felix is mijn oma’s kat, een klein zwart onheilsbrengertje.

Normaal gezien is hij dat helemaal niet maar vandaag moest hij zijn kleur toch even waarmaken. Na een vrij timide dag besloot hij namelijk een volledig onschuldig (denken we tenminste) vogeltje te grijpen. Het beestje leek er echter met de schrik vanaf te komen door Eefjes oplettendheid zodat we de kleine duivel op tijd van de gevederde gevangene af konden gooien. Niet echt gooien maar hij wilde er niet vrijwillig vanaf komen… het beestje was enkel behoorlijk geshockeerd en later ontdekten we dat Felix er met zijn staartveren vandoor was maar verder lijkt het (op dit moment) niets ernstigs aan de hand te zijn. Hoewel hij op dit moment nog niet helemaal goed bij zijn hoofd is want hij vliegt af en toe weg terwijl we alles hebben afgesloten maar hij kan alleen omhoog vliegen, niet naar voren. En toen we het weer gevangen hadden en Eefje alle spinnenwebben van zijn kop en bek wilde halen zat hij haar maar raar aan te kijken.
En toen hij weer weggevlogen was ging hij op de enige plek in het huis zitten waar we geen van allen goed bij kunnen komen om daar te besluiten maar gewoon in slaap te vallen… Geniaal hoor…

Verdere informatie is dat het een winterkoninkje is en dat het dankzij Eefjes medische dierenkennis hebben we het een slaapplek gegeven voor deze avond, zodat het kan kalmeren en iets kan eten en drinken. Als het de ochtend haalt en dan genoeg herstelt is laten we het gewoon weer los in het bos.

Aankomst Lagreze 147/365

Opa en oma’s huisje…

Hoewel… huisje?? Na de verjaardag gisteren waar we ook hebben overnacht zijn we nu weer bij mijn opa en oma in hun huis Lagreze, gelegen in niemandsland. Dat vind ik tenminste want de twee dichtstbijzijnde dorpen hebben 175 en 75 inwoners waarvan ik vermoed dat driekwart ongemerkt verhuist (of gevlucht) is…

Het weer begint langzaam beter te worden en het zwembad en de barbecue staan al voor ons klaar, en ondanks dat ik hier al twee jaar niet geweest ben lijkt het onveranderd, op wat verbouwingen aan het huis na dan. En terwijl iedereen hier met computers bezig is ga ik het bos eens bekijken!

De 'tuin'...