Na het filmen van bejaarden dinsdag is het nu tijd om die beelden samen te vormen tot een interessant item.
Nadat ik mijn trein mistte door de gladheid, het heeft vannacht flink doorgesneeuwd, had de volgende een kwartier vertraging en nog was ik als eerste van mijn groepje die op school aankwam. Laura was per ongeluk in een stoptrein gestapt en Sanne zat bij de dokter en zou daarna komen.
Als laatste groepje waren we begonnen en als eerste waren we klaar. Met snel werken en weinig pauzes waren we al om twee uur weer buiten en op weg naar huis. Als de uitzending morgen ook zo verloopt, wordt het een eitje!
woensdag 8 december 2010
Sneeuw 272/365
Zaterdag sneeuwde het al maar bleef het niet liggen, vandaag is een ander verhaal. Dames en heren, het is nog niet eens december en er zijn al sneeuwpoppen, sneeuwballengevechten en mensen halen de slees alweer uit de schuur!
Het weer is gek geworden, normaal hebben we in Nederland rond januari de eerste sneeuw. Vorig jaar hadden we de eerste sneeuw halverwege december en nu zelfs voor het einde van november. En hoewel ik sneeuw leuk en gezellig vind (je associeert het toch met de feestdagen), is de snijdende wind wel wat minder. Door die wind wordt de gevoelstemperatuur deze week rond de -13 graden (celsius) geschat. Niet echt een pretje en het brengt herinneringen aan mijn ‘TNT-tijd’ omhoog. Nare, koude herinneringen om precies te zijn.
Oeh! Dat moet ik meenemen als we gaan wintersporten, een goede slee!!
Het weer is gek geworden, normaal hebben we in Nederland rond januari de eerste sneeuw. Vorig jaar hadden we de eerste sneeuw halverwege december en nu zelfs voor het einde van november. En hoewel ik sneeuw leuk en gezellig vind (je associeert het toch met de feestdagen), is de snijdende wind wel wat minder. Door die wind wordt de gevoelstemperatuur deze week rond de -13 graden (celsius) geschat. Niet echt een pretje en het brengt herinneringen aan mijn ‘TNT-tijd’ omhoog. Nare, koude herinneringen om precies te zijn.
Oeh! Dat moet ik meenemen als we gaan wintersporten, een goede slee!!
Surprises 271/365
Naast gedichten schrijven hoort bij Sinterklaas ook het maken van surprises, zo mogelijk een nog grotere ramp. Het maken van surprises is tijdrovend, ingewikkeld, duur en irritant. Geworstel met kippengaas, geknoei met lijm en gevloek jegens stukjes karton die niet op hun plek willen blijven zitten. Daarnaast ben je uren bezig met opruimen, lijm van je vingers en kleren krijgen en pleisters op de opgelopen wonden plakken. Kortom: surprises maken is levensgevaarlijk!
En toch is het een terugkomende traditie, vanaf groep 1 van de basisschool begint het proces. Ouders komen ’s avonds naar school om een surprise te maken voor hun kind, het cadeau wordt ze nog door de Sint gegeven zodat de surprise niet kapot hoeft. Op mijn basisschool waren het in groep 1 en 2 versierde tassen en in groep 3 en 4 ‘echte surprises’. Vanaf groep 5 gaan de kinderen lootjes trekken en zelf surprises maken. School stelt er wel regels aan om te zorgen dat een surprise nog ergens op lijkt en niet gevuld is met viezigheid, vaak wordt er ook een ‘thema’ bedacht. Op latere leeftijd gebeurt dit ook in de eigen familiekring, maar dan zijn er geen regels en wordt er het jaar daarop veelal wraak genomen vanwege voorgaande jaren.
De mooiste surprise die ik ooit heb gekregen was in groep 3, een stekelvarken gemaakt door mijn vader, hij heeft nog jaren naast mijn bed gestaan maar is uiteindelijk toch verdwenen. Een aantal jaar geleden nam mijn neefje wraak nadat ik hem het jaar ervoor in een mengsel van behanglijm, cruesli, melk en piepschuim had laten graaien. Zijn mengsel bestond echter uit ketchup, alles uit hun voorraadkast dat over de datum heen was en verrot eekhoorntjesbrood (ja, die paddestoelensoort). Omdat ik de wraak al wel verwacht had, had ik een keukenhandschoen meegenomen, wat hij uiteraard niet eerlijk vond maar ik ben blij dat ik hem had. De lucht die uit die surprise kwam had ik nooit meer van mijn huid gekregen.
Ik vraag me eigenlijk nog steeds af wat er met dat stekelvarken is gebeurt…
En toch is het een terugkomende traditie, vanaf groep 1 van de basisschool begint het proces. Ouders komen ’s avonds naar school om een surprise te maken voor hun kind, het cadeau wordt ze nog door de Sint gegeven zodat de surprise niet kapot hoeft. Op mijn basisschool waren het in groep 1 en 2 versierde tassen en in groep 3 en 4 ‘echte surprises’. Vanaf groep 5 gaan de kinderen lootjes trekken en zelf surprises maken. School stelt er wel regels aan om te zorgen dat een surprise nog ergens op lijkt en niet gevuld is met viezigheid, vaak wordt er ook een ‘thema’ bedacht. Op latere leeftijd gebeurt dit ook in de eigen familiekring, maar dan zijn er geen regels en wordt er het jaar daarop veelal wraak genomen vanwege voorgaande jaren.
De mooiste surprise die ik ooit heb gekregen was in groep 3, een stekelvarken gemaakt door mijn vader, hij heeft nog jaren naast mijn bed gestaan maar is uiteindelijk toch verdwenen. Een aantal jaar geleden nam mijn neefje wraak nadat ik hem het jaar ervoor in een mengsel van behanglijm, cruesli, melk en piepschuim had laten graaien. Zijn mengsel bestond echter uit ketchup, alles uit hun voorraadkast dat over de datum heen was en verrot eekhoorntjesbrood (ja, die paddestoelensoort). Omdat ik de wraak al wel verwacht had, had ik een keukenhandschoen meegenomen, wat hij uiteraard niet eerlijk vond maar ik ben blij dat ik hem had. De lucht die uit die surprise kwam had ik nooit meer van mijn huid gekregen.
Ik vraag me eigenlijk nog steeds af wat er met dat stekelvarken is gebeurt…
Broden en sinterklaasliedjes 270/365
‘Zie de maan schijnt door de bomen, makkers staakt uw wildgeraas…’ Dit liedje heb ik de afgelopen zes uur zo’n dertig keer gehoord, samen met de rest van de cd! We dachten dat het wel leuk zou zijn om een sinterklaas cd af te spelen in de winkel, maar zes uur lang dezelfde liedjes is een beetje overdreven.
De andere cd die er lag waren Spaanse tango/salsa/makarena – achtige liedjes, niet heel erg veel beter. Dat was oorspronkelijk trouwens de enige cd aanwezig in de winkel, we hebben die sinterklaas cd zelf gekocht bij de Blokker. En terwijl we rondlopen met hete broden, op krukjes klimmen om overal bij te kunnen, klanten helpen en ondertussen rare dansjes doen om warm te blijven, neuriën we mee met de cd van de film ‘Sinterklaas en het geheim van het grote boek’ (of iets dergelijks). Nog even en we kunnen ze ook nog meezingen.
Het ironische was dat toen we na zes uur de cd’s wisselden, de cd-speler na één Spaans nummer in staking ging. Dat dat ding dat nog niet eerder heeft gedaan na zes uur dezelfde cd is me een raadsel.
De andere cd die er lag waren Spaanse tango/salsa/makarena – achtige liedjes, niet heel erg veel beter. Dat was oorspronkelijk trouwens de enige cd aanwezig in de winkel, we hebben die sinterklaas cd zelf gekocht bij de Blokker. En terwijl we rondlopen met hete broden, op krukjes klimmen om overal bij te kunnen, klanten helpen en ondertussen rare dansjes doen om warm te blijven, neuriën we mee met de cd van de film ‘Sinterklaas en het geheim van het grote boek’ (of iets dergelijks). Nog even en we kunnen ze ook nog meezingen.
Het ironische was dat toen we na zes uur de cd’s wisselden, de cd-speler na één Spaans nummer in staking ging. Dat dat ding dat nog niet eerder heeft gedaan na zes uur dezelfde cd is me een raadsel.
Gedichtjes 269/365
Sinterklaas is weer in het land! En dat betekent dat het tijd is voor cadeautjes en lootjes trekken. Gevolg is dat je ook weer sinterklaasgedichtjes moet gaan schrijven, een tijdrovende bezigheid.
Het sinterklaasgedicht heeft namelijk een aantal ongeschreven regels of ‘richtlijnen’:
1. Het moet rijmen
2. Het moet grappig zijn
3. Het moet persoonlijk zijn
4. Het mag niet van internet komen
5. Het mag niet door iemand anders geschreven zijn
6. Het moet bij het cadeau horen
7. Het leukste is het als het raadselachtig is
8. Het moet de surprise die erbij hoort erbij betrekken
Deze richtlijnen zij neen ramp als je iemand eigenlijk niet goed kent en toch voor diegene een cadeau moet kopen en een bijbehorend gedicht/surprise maken. Het cadeau is nog te doen, daar kun je nog om verlanglijstjes vragen of om hulp. Bij de andere twee eigenlijk niet. Grrr…
Het sinterklaasgedicht heeft namelijk een aantal ongeschreven regels of ‘richtlijnen’:
1. Het moet rijmen
2. Het moet grappig zijn
3. Het moet persoonlijk zijn
4. Het mag niet van internet komen
5. Het mag niet door iemand anders geschreven zijn
6. Het moet bij het cadeau horen
7. Het leukste is het als het raadselachtig is
8. Het moet de surprise die erbij hoort erbij betrekken
Deze richtlijnen zij neen ramp als je iemand eigenlijk niet goed kent en toch voor diegene een cadeau moet kopen en een bijbehorend gedicht/surprise maken. Het cadeau is nog te doen, daar kun je nog om verlanglijstjes vragen of om hulp. Bij de andere twee eigenlijk niet. Grrr…
Donker 268/365
De dagen worden steeds langer, en hoewel de wintertijd het nog een beetje probeert te redden is vroeg opstaan niet leuk meer. Niet dat vroeg opstaan ooit leuk is, maar als het buiten nog donker is werkt het nog meer tegen. Mensen zijn dagwezens, waarom begrijpen scholen en werk dat niet? Want ondanks deze wetenschap verwachten ze wel dat je om 8:30 aanwezig bent.
Het donker, vijand van het menselijk zicht, vriend van de vampier en ander gebroed dat het daglicht niet verdraagt. Om even een dramatisch momentje in te lassen. Je bent nog niet helemaal wakker en zit met je katerige hoofd (of je nou gedronken hebt of niet) op de fiets. Het is elke keer weer een wonder dat ik niet de Weespertrekvaart in fiets. Het is ook een wonder dat ik nog nooit een boete heb gehad voor fietsen zonder licht. Kennelijk zijn mijn acteertalenten beter dan ik dacht, gezien ik twee keer aan een boete ontvlucht ben. Ik denk dat ik gewoon een spot op mijn fiets plak, dan heb ik licht en zie ik tenminste ook nog iets!
Het donker, vijand van het menselijk zicht, vriend van de vampier en ander gebroed dat het daglicht niet verdraagt. Om even een dramatisch momentje in te lassen. Je bent nog niet helemaal wakker en zit met je katerige hoofd (of je nou gedronken hebt of niet) op de fiets. Het is elke keer weer een wonder dat ik niet de Weespertrekvaart in fiets. Het is ook een wonder dat ik nog nooit een boete heb gehad voor fietsen zonder licht. Kennelijk zijn mijn acteertalenten beter dan ik dacht, gezien ik twee keer aan een boete ontvlucht ben. Ik denk dat ik gewoon een spot op mijn fiets plak, dan heb ik licht en zie ik tenminste ook nog iets!
Abonneren op:
Posts (Atom)