ZON!!! 357/365

Vandaag was geweldig!! Geen wolken, goede sneeuw en flink wat wind (dat was wat minder). De perfecte dag voor skiën en verbranden. En een zonnesteek oplopen in Alex’ geval. Hoe hij dat heeft gedaan weet ik niet helemaal zeker maar hij loopt nu door het appartement als een soort dode pinguïn, of een zombie pinguïn gezien hij nog loopt.

Vandaag was echter ook de dag dat Clueless Claude bedacht dat het leuk zou zijn om naar een ander skigebied te gaan, waar ik dus geen skipas voor had. Vastzitten in Zwitserland stond niet echt op mijn prioriteitenlijstje voor de vakantie maar oke. Geen zorgen hoor, Clueless Claude is 180 en kent iedereen dus mocht ik steeds langs de poortjes sneaken.

Nu maar hopen dat Alex snel weer levend wordt…

Clueless Claude 356/365

Precies waar ik gisteren al bang voor was, onder het dikke pak sneeuw ligt ijs! En door die leuke oefeningen van ons (dank u wel, o Claude *puur sarcasme*)  creëren we het ijs zelf ook nog voor een flink gedeelte. We moeten namelijk constant ‘side-slippen’ wat voornamelijk inhoudt dat we zijwaarts van de berg afschuiven in plaats van gewoon fatsoenlijk bochtjes draaien. En de ‘geliefde’ skileraar (Claude dus) is een groot fan van ‘off piste’.

De mist is gelukkig wel opgetrokken want we (twee lesgenoten, George en Natalie, en ik) kregen het voor elkaar gisteren Claude kwijt te raken. Hoewel dat voelde als het beste moment van de hele les stonden we wel in dichte mist bovenop een berg zonder dat we echt wisten waar we heen gingen. We wisten alleen dat er op een gegeven moment een splitsing zou komen waarbij we op moesten passen want hoewel beide pistes blauw waren lag één ervan vol in de wind en was die veranderd in een soort verticale ijsbaan. ‘Clueless Claude’ (zoals Natalie’s vader hem zo geniaal noemde (er zitten alleen maar Britten in mijn les)) had nog niet eens door dat we verdwenen waren.

Clueless Claude leek ook niet door te hebben dat van de piste af gaan op je tweede dag misschien niet het beste idee van de eeuw was… Volgens mij is de man 180 jaar oud en hij is duidelijk opgegroeid op de berg maar hij maakt ‘hem kwijtraken’ wel heel erg makkelijk zo. En m’n kont doet pijn van het vallen…

Mist, sneeuw, en ik op een piste... 355/365

Hmm… kennelijk ben ik mijn paar reservelenzen toch vergeten thuis… Ik ook en mijn grote mond. Nou ja, ik hoop maar dat ik ze niet nodig ga hebben. En die groene bomen waar ik gisteren zo over zeurde… die zijn nu wit, en verstopt..in een wolk.

Ja, een wolk. Een hele dikke grijze om precies te zijn, die al sinds gisternacht over de bergen hangt en niet van plan lijkt om snel te verdwijnen. Om heel eerlijk te zijn maakt het hele ding me een beetje nerveus en ben ik wel blij dat ik toch besloten heb te gaan skiën. Hoewel… dan heb ik twee benen die ik kan breken, of ski’s die denken dat ik de split kan (terwijl dat helaas niet zo is…).

Ooh, het sneeuwt ook als sinds vannacht dus er ligt een heerlijk dik pak sneeuw maar door de mist zie je dus geen klap en weet je niet of er een kuil, een hobbel, of een stuk ijs voor je ligt. Joepie…

Groen... 354/365

Eh… wat is dit?? Ik zit in een auto, en rijd door de Franse Alpen. Waar dus in de omringende meters geen vlokje sneeuw te bekennen is maar wel groene bomen en zeer brutale paardenbloemen (they’re mocking me…). Ik wil sneeuw!! Tenzij iemand een manier weet om op gras te skiën want dan vind ik dat ook wel weer best.

En er ligt ook niet genoeg zand voor sandboarding, wat me ook wel weer enorm cool zou lijken. Maar ja. Ik wil sneeuw!!!

Vertrekken 353/365

Het voordeel van op vrijdagmiddag vertrekken voor een autorit van elf uur is voor mij dat Alex nog tot 12:00 uur school heeft en ik dus niet krankzinnig vroeg hoef op te staan om te vertrekken. Daarentegen kwamen mijn opa en oma ietsjes eerder dan ik had verwacht… gevolg is dat ik me toch moest haasten. Nu ben ik het type dat in tien minuten een koffer kan inpakken met de instelling ‘alles wat ik vergeten ben zal wel niet belangrijk zijn!’ Zo gebeurde het me dus een keer dat mijn lenzen nog thuis lagen… Niet omdat ik ze vergeten was in te pakken, maar omdat ik vergeten was de tas mee te nemen waar mijn lenzen in zaten. En gezien ik praktisch stekeblind ben zonder ze was dat toch niet zo handig…

Toen ben ik naar een Pearl op Vlieland gegaan die mijn lenzen gelukkig nog op voorraad had voor dat ene weekendje, een jaar later gebeurde het me dat mijn ene lens kapot ging en ik geen reserve bij me had. Toen zaten we echter in Zuid-Frankrijk en had de opticien gelukkig nog een exemplaar van de lens die ik nodig had maar hij was wel al een half jaar over de houdbaarheidsdatum heen. Ik heb hem maar meegenomen (hij was gratis vanwege de houdbaarheid) want we waren aan het skiën en om nou met -5 zonder lenzen de berg af te gaan, dat lijkt zelfs mij extreem onverstandig…

Maar vandaag heb ik nog wel opgelet of alles dat ik echt nodig heb daadwerkelijk in mijn tas zit, ik heb zelfs mijn bril ingepakt en iedereen die me een beetje kent weet hoe erg ik dat ding haat…

Inzage 352/365

Vandaag was de inzage van Economie. Ja, dat tentamen waarvoor ik zo grandioos ben gezakt en waar ik zo’n ongelofelijke pesthekel aan heb!! Dus ik ben er maar naar toe gegaan in de hoop er toch nog drie vragen bij te kunnen praten, ik was niet succesvol.


Dit houdt dus in dat ik het tentamen gewoon moet herkansen en dat ik nu een ongelofelijk pesthumeur heb. Want mijn hoofdpijn was eindelijk over na drie aspirines, tot dat de leraar 5 minuten begon te praten. Toen was de hoofdpijn weer terug. Grumpf…